|
BuurContact
NR. 08 - SEPTEMBER 2002
|
125
jaar onderwijs in hetzelfde gebouw!
GARMERWOLDE.
Zaterdag 7 september was het feest: de openbare school vierde z'n
125-jarig bestaan! 125 jaar ... een hele ruk! En dan te bedenken dat er
ver vóór die tijd ook al onderwijs in het dorp werd gegeven. De oudste
gegevens dateren uit het jaar 1599! De beide straten rond de school
herinneren nog aan het bestaan van twee vermaarde onderwijzers: de heren
W.F. Hildebrand (schoolmeester van 1874 tot 1920) en L. van der Veen (rond
1906). Waarom is er eigenlijk (nog) geen J.C.H. Winterwerp-straat?
Schoolmeester van 1920 tot 1940; ook deze man heeft grote indruk gemaakt
op de Garmerwolder bevolking! Je hoort zijn naam nog dikwijls noemen.
|
|
Na
een spannende periode van voorbereiding is het dan eindelijk zover: vanaf
half twee worden de genodigden verwacht. De eerste gasten zijn er al om
half een!
De tent stroomt langzaam vol. Bij de ingang ontvangen alle reünisten een
naamplaatje. Best handig: als je de mensen niet meteen herkent, kun je
stiekem even kijken ...
De tent is ingedeeld in tijdvakken: de oudste mensen komen het dichtst bij
het podium, de jongsten helemaal achterin. Dit vergemakkelijkt het zoeken
naar je oud-klasgenoten. De een herken je makkelijk - is bijna niets
veranderd, alleen (wat) ouder geworden - bij de ander ontdek je absoluut
niets bekends. Ik zie dat kleine jochie in gedachten nog voor me ...
maar is dat nu die grote kerel???
Het is een gekakel van jewelste! Iedereen zoekt zoveel mogelijk bekenden
en schudt hen de hand: "Hou gait het? Woar woonst nou?" Hoe
langer het is geleden, des te groter is de verrassing. Mensen die je al
lang dood waande, staan opeens in levende lijve voor je! Anderen blijken
helaas te zijn overleden.
Officiële programma
Rond drie uur opent Jan Wigboldus, de voorzitter van de jubileumcommissie,
het officiële gedeelte. Daarna geeft hij achtereenvolgens het woord aan
Mevrouw Zwerver, de wethouder van Onderwijs en Welzijn in de gemeente Ten
Boer, en de directeur van Marenland.
Willem Pathuis, de huidige directeur ad interim van de school, beziet de
wereld door de ogen van Willem Frederik Hildebrand, de eerste
"directeur" van de school. Deze man heeft het maar liefst
vijftig jaar volgehouden! Naast schoolmeester was hij ook koster en
voorzanger in de kerk, bij gebrek aan een orgel. In zijn ogen waren
kinderen een soort volwassenen in het klein. Er is heel wat veranderd! Die
goede man zou niet weten wat ie zag!
Betty Visscher, de voorzitter van de oudercommissie, giet het in een
sprookje: "Er waren eens 600 mensen in 200 huizen. Negen mensen
staken de koppen bij elkaar. Zij huurden een grote tent met tafeltjes, 600
stoelen en 600 kopjes. Het kerkhof werd opgeknapt en zelfs de stoepen
werden opnieuw gelegd ..." |
|
Jubileumboek
Bij
een beetje reünie hóórt een jubileumboek. Ed Welling, de
voorzitter van de jubileumboekcommissie, vertelt het een en ander
over de totstandkoming en biedt de eerste vijf exemplaren aan.
|
|
 |
|
|
De
uitreiking van de eerste jubileumboeken ...
|
| |
|
|
|
Daarna
gaan we met z'n allen richting schoolplein. Daar onthullen de
beide oudste reünisten (beide uit 1913?) een naamsteen,
aangeboden door het dorp. Vanaf nu gaat de school ook
officieel als OBS door het leven.
Vervolgens worden we losgelaten op de tentoonstelling in de school en in
de kerk van (oude) foto's en schoolmaterialen. Fijn, dat er
zoveel bewaard is gebleven! Al kijkende - en pratende met deze
en gene - komen er heel wat herinneringen boven ... Ook de
diapresentatie van het honderdjarig bestaan 25 jaar geleden
wordt aandachtig bekeken.Het is een gekakel van jewelste! Iedereen zoekt zoveel mogelijk
bekenden en schudt hen de hand: "Hou gait het? Woar
woonst nou?" Hoe langer het is geleden, des te groter is
de verrassing. Mensen die je al lang dood waande, staan
opeens in levende lijve voor je! Anderen blijken helaas te
zijn overleden. |
|
 |
|
|
De
onthulling van de naamsteen door de twee oudste reünisten. |
|
|
|
|
|
|
De
tijd vliegt! Voordat we er erg in hebben, is het alweer tijd om
terug te gaan naar de tent! Het broodbuffet wacht; voor iedereen is
er heerlijke soep, brood, beleg, fruit, een slaatje, melk, koffie
... in overvloed. Terwijl we zitten te smikkelen, klettert de regen
op het tentzeil. Wat een geluk dat het 's middags droog is gebleven!
|
|
 |
|
|
Betty
Visscher bedankt de jubileumcommissie voor het vele werk dat zij
hebben verricht. V.l.n.r. Jan Wigboldus, Ed Welling, Jopie
Kappetijn-Veninga, Betty Visscher, Anje van Dijken-Maat, Wies van
der Molen, Vera van Zanten, Jantje van Bruggen en (staand rechts)
Janna Hazeveld-Maat. Het negende lid, Dick Groenhagen, ontbreekt op
de foto. Meester Hildebrand ziet verwonderd toe ...
|
|
|
De
oudste reüniegangster - Mevrouw Heersema-van Dijken, geboren in januari
1913 en thans wonende in Bloemhof - houdt het tegen achten voor gezien en
gaat naar huis. Met een olijke "ruk" aan mijn paardenstaart
neemt ze afscheid.
De achterblijvende gasten bereiden zich voor op het avondprogramma. Een
groep schoolkinderen onder leiding van Hannie Havenga en accordeonist
Herman Dreise openen met een leuk toepasselijk lied, speciaal voor deze
gelegenheid geschreven. Daarna toont Rederijkerskamer Wester zijn kunnen
met de eenakter: "Een olderwetse wetholdersvergoadern".
Uiteraard draagt ook de muziekvereniging "Harmonie" zijn
steentje bij. Fijn, dat er weer zoveel leden zijn!
Het officiële gedeelte wordt afgesloten met een optreden van het Gemengd
Mannenkoor. Zij beginnen en eindigen met het Garmerwolder lied. Het lekker
in het gehoor liggend refrein luidt als volgt:
Al
ligt Garmerwolde (klap, klap, klap, klap)
Nog zo dicht bij de stad,
Het is er gelukkig,
Zo land'lijk als wat!
Hierna kunnen we nog genieten van de band Feedback. Ook deze groep heeft
connecties met Garmerwolde: onze eigen Jannette Ganzeveld is één der
leadzangers.
Aan
het eind van de avond is mijn stem schor van het vele praten. Ik wil nog
wel iets tegen oude bekenden zeggen, maar kan er niet boven uit komen ...
Met een tevreden gevoel gaan we naar huis. Al met al een dag om niet licht
te vergeten.
tekst:
Hillie Ramaker-Tepper
foto's:
Auke G. Kuipers |