Op een gegeven moment raakte het schilderen in een stroomversnelling. Dat gebeurde na een avondje stappen, toen hij wat al te optimistisch aangaf wel een solo-expositie in te willen richten met zijn schilderijen, terwijl hij er tot dan toe slechts twee had voltooid. Met de vervolgens in sneltreinvaart voor die tentoonstelling geschilderde werken kreeg hij enkele maanden later toegang tot de Academie Minerva Groningen. Opvallend vond hij het contrast met de universitaire studie. “Bij zo’n opleiding moet je alles beargumenteren, moet alles kloppen. Aan de kunstacademie gaat dat anders, kun je gewoon doorgaan als je iets niet kunt beargumenteren, ook als het niet klopt.” Deze studie werd in 1995 afgerond en sindsdien heeft Edzard al de nodige exposities op z’n naam staan, in het Nijenborgh-complex van de universiteit, Forma Aktua, Academisch Ziekenhuis, Koetshuis Mensinghe in Roden, Galerie Noord in Groningen, om maar een paar plaatsen te noemen.

Hoe ziet computerkunst eruit?
Hoe moet ik me de schilderijen op een computer gemaakt voorstellen? Het antwoord van Edzard is ingewikkeld, maar hier volgt een poging.Edzard: “Beeldend kunstenaars maken veel uiteenlopende dingen met computers. Met zulke apparaten kun je alle kanten op. Waar ik zelf mee bezig ben, komt voort uit mijn belangstelling voor complexiteit van de werkelijkheid en hoe de mensen daarmee omgaan. In mijn computer projecteer ik verschillende regelmatige patronen over elkaar heen. Een computerprogramma stelt me in staat dat zodanig te doen, dat uit deze regelmatige vormen juist onregelmatige vormen ontstaan, vormen die zichzelf niet herhalen. In die vormen zie ik een soort tekens, die soms erg op lettertekens lijken. Deze vormen en letterachtige tekens breng ik vervolgens over op verschillende ondergronden – tekendragers. Of ik laat ze op grote vellen papier uitprinten. Tekens bieden houvast. Je herkent iets, je oog blijft aan een teken hangen, een teken vormt een richtpunt. In mijn schilderijen en computerprints probeer ik te kijken wat er gebeurt als je dat houvast aan een kijker ontneemt, door niet een enkel houvast te bieden, maar vele houvasten, vele tekens. Welk houvast moet je dan kiezen? Door verschillende ondergronden te gebruiken voor de tekens, bijvoorbeeld een doorzichtig trommelvel waaronder de houten spielatten zichtbaar zijn, vormt de ondergrond zelf ook vaak weer een teken. Voor mij bestaat er een samenhang tussen die tekens en de manier waarop mensen houvast en zekerheid zoeken.”

Nog een laatste vraag: kun je ervan leven?
Edzard: “Helaas niet. Ik verkoop nu en dan wel schilderijen, maar dat levert te weinig op. Om aan de kost te komen, werk ik als freelance tekstschrijver, grafisch vormgever en ook wel als illustrator, vaak in opdracht van de afdeling voorlichting van de universiteit.”