In de vorige Garmer & Thesinger Express stond onder de rubriek “Wist u dat . . .” een aardig nieuwtje. In een zestal zinnen werd even vermeld dat Freddy Guikema binnen negen maanden vijf rijbewijzen heeft gehaald. Misschien is het stukje tekst u ook opgevallen, of misschien heeft u er overheen gelezen. Voor ons als redactie vormde deze prestatie aanleiding om bij Freddy langs te gaan voor een interview.
Zo gezegd zo gedaan en dus fietste ik medio januari op een maandagmiddag over de Oude Rijksweg naar het huis “Aan t Daip” van de familie Guikema, om van Freddy te horen hoe een en ander in zijn werk was gegaan.

Freddy vertelde dat het stukje in de krant voor hem een enorme verrassing was geweest. En ook zijn zus Tatiana, vader Tonny en moeder Jeanette wisten van niets. Oma Riddering bleek dit berichtje aan de G&T doorgegeven te hebben; met daarbij het uitdrukkelijke verzoek om het nog in de decemberkrant te zetten, want in december was immers het vijfde rijbewijs door haar kleinzoon behaald. “Best een reden om heel trots op te zijn”, vond de trotse oma.
Freddy is natuurlijk ook wel een beetje trots, maar hij vindt het ook heel van zelfsprekend. Als je die rijbewijzen nodig hebt en je begint eraan dan kun je beter meteen goed doorpakken. En dus haalde Freddy binnen negen maanden na zijn achttiende verjaardag de begeerde rijbewijzen.

Waarom vijf?
Freddy legt uit dat je niet zomaar kunt beginnen met een vrachtwagenrijbewijs. Eerst moet je het rijbewijs voor de luxe wagen halen. Vervolgens komt het rijbewijs voor een aanhanger achter de luxe wagen, dan het chauffeursdiploma, daarna het rijbewijs voor de vrachtauto en tenslotte het rijbewijs voor een aanhanger achter de vrachtauto. En dat laatste rijbewijs wilde Freddy persé hebben. Naast zijn studie werkt hij namelijk in het bedrijf van zijn ouders en bij dat werk is het bezit van een rijbewijs onontbeerlijk. Vader Tonny verduidelijkt dat het bedrijf Guikema & Riddering nog een echt familiebedrijf is en dat Freddy dat rijbewijs dus in feite nodig had voor zijn eigen zaak. Zonder een rijbewijs kun je daar vrijwel niet uit de voeten. Vijf rijbewijzen op een rijtje halen is overigens wel een dure aangelegenheid. Met een snel sommetje kom Tonny al gauw uit op ruim € 6000.
Voor diegene onder onze lezers bij wie de naam Guikema & Riddering geen belletje doet rinkelen: Guikema & Riddering zijn die Guikema & Riddering van de poffertjeskramen, van de draaiorgels, van de oliebollenkramen en van de stoomcarrousels. De klanten zitten zo’n beetje door het hele land (en soms zelfs daarbuiten) en het bezit van een vrachtwagenrijbewijs is daarom echt noodzakelijk.

En hoe bevalt het?
Freddy glundert. Hij had het grote rijbewijs nog maar een paar dagen of hij kon al mee voor een tocht naar Brussel. De Nederlandse ambassade in Brussel had namelijk een oliebollenkraam bij Guikema & Riddering gehuurd om daar een festiviteit op te luisteren. Samen met zijn vader heeft Freddy dat klusje geklaard. “Het werkt toch wel een stuk gemakkelijker”, zegt Tonny, “als je bij zo’n lange rit af en toe even van chauffeur kunt wisselen”.
Maar ook voor kleine klusjes vlak bij huis is het gemakkelijk. Bijvoorbeeld even diesel tanken aan de ringweg. Met het vrachtwagenrijbewijs vers op zak zou Freddy dat wel even doen. Dus ging hij voor het eerst alleen met de wagen op pad. Pa hield zonder dat Freddy het wist een oogje in het zeil. Hij moest toch bij Grobo zijn, een zaak net tegenover het tankstation. Toen Tonny weer bij Grobo wegreed was Freddy ook alweer bij het tankstation vertrokken, zo bleek. Dus pa verwachtte de vrachtwagen al weer thuis, toen hij daar aankwam. Echter geen Freddy: die was zo trots dat hij nu zelfstandig mocht rijden met zo’n kanjer van een truck, dat hij aan het wel erg korte ritje naar het tankstation een paar extra kilometer geknoopt had en via de binnenstad weer naar huis gereden was.
Ook afgelopen zomer (Freddy had toen net het rijbewijs voor de luxe wagen) was het voor pa en ma al veel gemakkelijker dan voorheen geworden. Jeanette vertelt dat zij rustig met de caravan op vakantie konden gaan, terwijl het bedrijf gewoon doordraaide. Terwijl zij op een camping in Oostenrijk zaten, bakten Freddy, Tatiana en hun oom Herman poffertjes bij de Dr. Oetker fabriek in Duitsland. Die opdracht was via internet binnengekomen en samen met zijn oom en zus was Freddy op pad gegaan met de poffertjeskraam.
Zo ook van de herfst bij een vestiging van Albert Hein. “Freddy en Tatiana kunnen zoiets prima aan en ze redden zich wel”, zegt Tonny. “En tot nu toe gaat alles prima”, zegt Freddy, “zelfs nog geen krasje op de wagens”.

Wat zijn je plannen?
“Eerst wil ik mijn Mbo-diploma halen”, zegt Freddy. “Ik volg nu aan het Noorderpoort College de opleiding Elektrotechniek. Ik ben van plan om daar de specialisatie Telecom & ICT te kiezen. Daarna ga ik natuurlijk in ons (mijn eigen) bedrijf werken. Ik vind het prachtig (en leuk) werk en er is op allerlei gebied wel wat te doen; net zo veel als je maar wilt of kunt. Ook nu stop ik er al veel tijd in. Eigenlijk al van jongs af aan. Ook in de vakanties. Als mijn studiegenoten wel eens vragen: “Hé Freddy, wat voor baantje heb jij?”, dan zeg ik weleens gekscherend: “Ik pak geen (vakantie)baantje, ik werk in mijn eigen bedrijf”.
Best lucratief dat “vakantiewerk” zou ik zo zeggen, want Freddy vertelt dat hij zijn scooter voor een baby-Benz ingeruild heeft, meteen toen hij zijn rijbewijs op zak had. Hij gaat nu met zijn eigen auto naar school. Zijn klasgenoten kijken hun ogen uit.
Jeanette vertelt dat ze, als ouders, maar wat blij zijn dat Freddy (en ook Tatiana) na het basisonderwijs wilden doorleren. Binnen hun kennissenkring zijn zij een van de weinigen. De meeste leerlingen van de Rijdende School, waarop Freddy en zijn zus zaten, stoppen zodra dat enigszins kan. Freddy en Tatiana hebben jarenlang ’s zomers de Rijdende School bezocht omdat Tonny en Jeanette met hun bedrijf dan de diverse kermissen afreisden. ’s Winters zaten de kinderen in Garmerwolde op school. Freddy vertelt dat hij op die Rijdende School al op zesjarige leeftijd zijn huiswerk met de computer moest maken. Het kwam dus goed uit dat ook zijn vader gek op computers was. Al ruim veertien jaar geleden had Tonny zijn eerste computer aangeschaft. En dat ding was er om gebruikt te worden, ook door de kinderen. Dat computeren beviel Freddy zo goed dat dit voor hem nu een reden is om voor de studierichting Telecom & ICT te kiezen. Hij heeft een aantal jaren geleden al de eerste website voor het bedrijf gebouwd (www.gebakkraam.nl). Het onderhoud van de site doet Freddy ook; de site wordt regelmatig vernieuwd en uitgebreid.
Een andere hobby van Freddy is besturingssystemen ontwerpen en bouwen. Vorig jaar heeft hij het verouderde besturingssysteem van de stoomcarrousel vervangen. Het oude op relaistechniek gebaseerde systeem ging steeds meer haperen en was aan vernieuwing toe. Dat werd dus een PLC-systeem. Tegelijkertijd is de functionaliteit uitgebreid. Zo stopt de carrousel nu op dezelfde plaats als waarop hij gestart is. Moeders hoeven dan niet meer om de carrousel heen te lopen om uit te zoeken waar precies hun kinderen gebleven zijn.
Ook draait Freddy zijn hand niet om voor het aanleggen van een computernetwerkje. Inmiddels surfen oma en opa dus ook op internet. “Oma chat zelfs al met haar kleinkinderen”, vertelt Freddy.