De eind-uitslagen van de stratencompetitie:
1. Achter Thesinge  (45 punten)
2. Dorp                      (44 punten)
3. Lageweg              (40 punten)
4. Schutterlaan         (38 punten)
5. Bakkerstraat        (36 punten)
6. Molenmix              (27 punten)
7.Dijk/Singel             (26 punten)

Als afsluiting van de dag was er in Ons Trefpunt een muziekavond met een optreden van Simpel Zat. Het was een ontzettend leuke dag en avond, dus complimenten vooral aan het Oranjecomité.

RKs

Onder het dak van de middeleeuwse Kloosterkerk vertelde Rudy Bremer middeleeuwse legendes en werd door het ensemble prachtige devote muziek gezongen, uitstekend passend in de sfeer van deze ruimte. De wereldlijke liefdes- en drankliederen werden uitgevoerd op het terras van huiskamercafé t Jopje. De vijf zangers, gekleed in kleurige, authentieke middeleeuwse kledij, maakten er een bonte show van. De organisator van deze muziekdag, Rudy Bremer, beleefde er zelf heel veel plezier aan, zijn gezicht en zijn gedrag sprak boekdelen. Echtgenoot Renee Bremer had als lid van het ensemble, met haar mooie altstem, een thuisoptreden.

RKs

Er staan verschillende legertenten opgesteld wat direct al een heel leuke sfeer geeft. De meeste kinderen zijn verkleed als jonkvrouw of ridder met zelfgemaakte zwaarden en schilden. Als variatie is er ook een harlekijn, wat een leuk kontrast geeft.
We zitten in spanning te wachten op het verhaal dat Rudy Bremer voor ons zal brengen. Het gaat over de avonturen van Karel de Grote, de veldslagen die hij meemaakte en de strijd tegen een onoverwinnelijke ridder die achteraf een moedige vrouw blijkt te zijn. En met zo’n vrouw wilde Karel wel trouwen. Rudy vertelt vol overgave. Op school hebben de meeste kinderen al het één en ander gehoord over de Middeleeuwen en de geschiedenis, hierdoor begrijpen de kinderen nu ook waar het over gaat.
Dan is het tijd voor actie. Dansles in stijl! Met twee dames van de Hofdansvereniging Plaisir Courtois, gekleed in middeleeuws kostuum. De jonkvrouwen mogen meedoen met een middeleeuwse dans. Het is even oefenen maar al gauw krijgen de jonkvrouwen en hun moeders er veel plezier in en kunnen we met elkaar een dansje maken. Ook leren we een hoffelijke buiging maken naar onze danspartner. Ondertussen zijn de ridders met elkaar in duel om de eer en de hand van de schoonste jonkvrouw.

Hetty van Linge

ridderkostuum voorbereid wat nog verder afgemaakt kan worden.  
De oudere kinderen komen bij elkaar in ons Trefpunt, waar ze zich geweldig vermaken met het bedenken en maken van allerlei verfraaiingen voor hun in elkaar geknutselde kostuums. Op 27 april waren de kinderen al begonnen. Nu moeten nog even de puntjes op de i; de een wil graag een muts, de ander een tasje, een hes of scheenbeenbeschermers. Ook hier veel ridders en jonkvrouwen maar er is ook een aantal heksen, schildknapen en een enkele nar gesignaleerd. Het is heel gezellig. Er zijn zeker 50 kinderen.
Rond de middag kunnen alle kinderen pannenkoeken en poffertjes eten bij de tenten op het veld, ter plekke gebakken door een complete keukenbrigade. Voor de kleuters staat er een poppenkastvoorstelling op het programma, deze keer gecombineerd met een schimmenspel. In de hoofdrol een vriendelijke heks, de kinderen luisteren vol aandacht en letten goed op. Uiteindelijk hebben ze de heks kunnen helpen zodat het verhaal toch nog goed afloopt.
s’Morgens zijn er met hulp van de oudere jeugd uit Thesinge allerlei spelen klaargezet op het veld. De kinderen krijgen een kaart waar ze zes vingerafdrukken op moeten halen. Ze kunnen kiezen uit negen spelen. Voor elk spel krijgt men een vingerafdruk. Als ze dit behaald hebben worden ze in de Kloosterkerk tot ridder of jonkvrouw geslagen. Er zijn verschillende spelen onder andere hoefijzer gooien, hoepelen, boomstamgooien, sponsgooien, geheimen van de waterput, zwaardentest, schaken en boogschieten onder leiding van een ervaren instructeur.
Het meest in trek is het sponsgooien. De deelnemer zoekt een slachtoffer, het slachtoffer moet in een schavot staan. Vervolgens mag je vijf keer gooien met een natte spons naar het slachtoffer waarvan je drie keer raak moet gooien. Dit is natuurlijk geweldig spektakel. Het liefst een zo nat mogelijke spons en hard gooien. Het spel ‘de geheimen van de waterput’ is heel griezelig. In een grote zinken teil met drek liggen in het zand op de bodem enkele voorwerpen je kunt niets zien en dat is heel spannend. Je moet voelen wat er in ligt en dit vertellen aan de begeleider die er bij zit. Durf ik het wel of durf ik het niet?
Het geheel wordt muzikaal begeleid door de muziekgroep De Truwanten. Ze brengen middeleeuwse muziek ten gehore, veel blaasinstrumenten en een trommel. Ook de muzikanten zijn gekleed in middeleeuwse kleding.
Tot slot worden alle kinderen door Jakob van der Woude onder begeleiding van tromgeroffel en hoorgeschal tot ridder of jonkvrouw geslagen in de Kloosterkerk. Alle kinderen mogen één voor één naar voren komen en plaatsnemen op een -veel te- grote stoel om vervolgens met een zwaard tot ridder/jonkvrouw geslagen te worden en hun prachtige oorkonde in ontvangst te nemen.

Veel dank aan alle vrijwilligers die hebben meegewerkt met de voorbereiding voor deze dagen. En de ondernemers die materiaal ter beschikking hebben gesteld o.a. voor de kleding van de kinderen. Het zijn geslaagde dagen geworden.

Hetty van Linge


Den vierden meye; Herdenking
Thesingers kunnen samen feesten, maar ook samen herdenken. In een bomvolle kerk werd de oorlog herdacht. Herdacht met verhalen. Verhalen met een Thesinger achtergrond. Een groot deel van de kinderen Haak, waarvan de ouders postuum werden onderscheiden met de Yad Vashem onderscheiding, was aanwezig en één van de zoons, Marten, vertelde het verhaal van de Joodse onderduiker in hun kleine onderkomen. Het indrukwekkende verhaal van Hendrik Ridder, de in 1944 gefusilleerde Thesinger verzetstrijder, werd verteld door zijn neef Renger de Vries. Jurre vd. Berg en Sandra Kol droegen een gedicht voor. Het gedicht van Jurre, uit eigen werk, had hij ook al eens voorgedragen tijdens een herdenking in kamp Westerbork en zou hij later die avond ook in Ten Boer lezen. De muzikale intermezzi werden verzorgd door Jantje Brouwer door prachtig toetsenwerk op de vleugel. Een aantal kinderen van de basisschool zingt in een rapmelodie de namen van omgekomen mensen uit de provincie Groningen. Als afsluiting zong Annemiek Havinga een lied uit de Lion King met als titel de Speeltuin, een wereld van vrede. En natuurlijk waren we twee minuten stil om burgers en militairen die waar ook ter wereld zijn omgekomen bij oorlogssituaties en bij vredesoperaties te herdenken.

RKs

historische plaats langs diverse markante punten
Zo wandelen we van de middeleeuwen tot de geschiedenis uit de “Eeuw van mijn vader”.
Door de tijd van de pestlijders, kloosterorden, ds. Hendrik de Cock en recentere verhalen over kerk en geloof. Eindpunt is de kloosterkerk, een middeleeuwse plek middenin het hedendaagse Thesinge. Monnik Jacob van der Woude sloot zijn rondleiding af in de Kloosterkerk met een verhaal over de “rieke stinkerds”.

RKs

Hier spelen zich mysterieuze zaken af. We ontwaren edelman, een edelvrouwe bij het zolderraam en hun blijde hereniging. Een heks, een kwakzalver en enge rookeffecten uit het lijkenhuisje. Er wordt middeleeuwse muziek gespeeld en gedanst door een groep in middeleeuwse kledij. De kinderen kunnen meedoen want die kunst zijn ze sinds de kinderactiviteiten ook machtig. De onthulling van het geheim is menigeen niet helemaal duidelijk geworden, maar eigenlijk is dat ook niet belangrijk. De hele activiteit was vooraf voor velen geheimzinnig, behalve dan voor de spelers, de wagenopbouwers en de organisatoren wist niemand wat er te wachten stond. Een aangename verrassing.

RKs

Alle vrezen over te kleine aantallen deelnemende griezelaars bleken ongegrond, en ook het weer werkte tot laat op de avond erg mee. Een dicht wolkendek en sluimerende straatverlichting maakten dat het aarde donker was aan De Dijk en De Singel. Alleen de laatste griezels en griezelaars hadden last van de regen.

Vanaf half tien donderdagavond 5 mei werd er gestart in griezelcafe Grouwe Crough aan De Dijk. De kasteleinsvrouw (Ina) riep met ijzeren regelmaat de groepjes op die vervolgens zich moesten melden bij De Dood (Rudi), die gewapend met een zeis de deelnemers in een boot joeg. Dat daarbij af en toe per ongeluk een oor van een van de deelnemers aan de zeis bleef haken, mocht de pret niet drukken. De boot werd door een onzichtbare arm (van Hans) naar het kerkhof getrokken. Echter halverwege rees er een kikvorsman op uit het donkere maar, hetgeen iedereen behoorlijk de stuipen op het lijf joeg. Zelfs op het kerkhof waren de deelnemers niet veilig voor de kikvorsman, want een enkele maal sloop hij uit het maar om een groep te achtervolgen en een deelnemer bij de enkels te grijpen. De kikvorsman heeft ongetwijfeld de meeste gillen opgewekt bij de griezelaars.

Op het kerkhof werden de griezelaars door de overleden abt (Mark) aan elkaar vastgebonden, opdat ze elkaar in het donker niet kwijt raakten. De volgende stop was het Wevergat, waar een non (Elisabeth) het waargebeurde? verhaal van de verdronken Wever vertelde. Vanaf het kerkhof vertrokken de groepjes naar ’t Klunder, waar bij een spreuk bemachtigd moest worden (van Angel). Terug ging het bij Arend en Alwia Kol door de tuin naar de Singel, waar het gegil niet van de lucht was en de deelnemers in het donker allerlei objecten moesten betasten.

Daarna werden de groepjes door een gillende Daphne naar de schuur van Menno Ridder gelokt, waar de chirurgijn (Henk) zojuist op Middeleeuwse wijze en tot grote hilariteit van de deelnemers haar van een smartenlijken kiespijn verlost had. De pret verdween echter snel, op het moment dat de chirurgijn een deelnemer uitnodigde plaats te nemen in de stoel. Nadat de patient vastgebonden was, en vooral het linkerbeen niet vergeten werd, werd het pijnlijken element met een ketting getrokken. Voordat iemand er erg in had, bungelde er een bebloede kies aan een kettinkje en had de patient een klodder ketchup op zijn gezicht. Tegen de pijn en infectie werd de patient aangeraden drie keer daags te spoelen met verse ochtend urine.

Daarna naar de achtertuin van de Grouwe Crough, waar een levensechte Middeleeuwse onthoofding plaatsvond met ook hier enkel-grijpers, altijd goed voor een gil.

Voor de deelnemers was de griezeltocht een geslaagd evenement, dat zo’n drie kwartier duurde, met als beloning een verblijf in de Grouwe Crough, waar het tot drie uur ’s nachts gezellig druk bleef en alle onderweg bemachtigde spreuken, zegels en kiezen ingeleverd dienden te worden teneinde toegang te verkrijgen. Voor de griezels was het een uiterst vermoeiende gebeurtenis en geen enkele griezel had van tevoren bedacht dat het zo vermoeiend zou zijn om 14 keer met hetzelfde enthousiasme dezelfde act op te voeren of een boot met griezelaars over het Thesinger maar te trekken. Als griezels hopen we dan maar dat de laatste groepen griezelaars niet gemerkt hebben, dat de griezels toch wel erg moe waren op het eind.

Een griezeltocht door Thesinge. Samen met een barbecue misschien een idee voor een jaarlijks terugkerend evenement (maar dan door andere wijken georganiseerd)?

Henk Busscher

Door de straffe wind komen de vluchten van de roofvogels goed tot hun recht, ze moeten goed hun best doen. Voor de toeschouwers is het iets onaangenamer maar de mooie show vergoedt dit ruimschoots. Valkerij is een jachtmethode die al drieduizend jaar beoefend word en dus een lange traditie kent. Tijdens de roofvogelshow vertelt de valkenier over het leven van de roofvogels in de natuur, de geschiedenis van de valkerij en over van de training. Hij laat het publiek meegenieten van de spectaculaire vluchten van zijn vogels. Slechtvalken hoog vliegend in de blauwe lucht, waarbij indrukwekkende snelheden van zo’n tweehonderd kilometer per uur kunnen worden bereikt. Een valk die getraind is door een valkenier heeft geleerd dat zijn voedsel op een loer aan een lang slingertouw zit. Nadat de vogel is losgelaten en de valkenier zijn loer ronddraait doet de vogel ‘aanvallen’ om de prooi te bemachtigen. Als de valk de prooi bijna heeft geslagen trekt de valkenier de loer weg en maakt de vogel weer hoogte om opnieuw een aanval te doen. Nu begrijpen we waar het spreekwoord “iemand een loer draaien” vandaan komt! En buizerds die het wat lager bij de grond zoeken en hun buit uit de gehandschoende hand van “gelukkigen”uit het publiek komen halen. Toch wel eng en spannend. Ook de imposante oehoe en de vertederende kerkuil oogsten veel bewondering bij de toeschouwers.

RKs

Het zonnetje komt zelfs nog om de hoek kijken en als deze is ondergegaan warmen we ons rondom het vuur van de vuurkorven, een meterslange broodjesbakkersoven en de barbecues. In grote rust en harmonie verorberen de aanwezigen de etenswaren op hun houten eetplank en drinken hierbij wijn, bier of andere nattigheid uit stenen kelken. Middeleeuwse muziek streelt de oren. Gespijsd en gelaafd keren de laatste Thiasingers tegen middernacht huiswaarts.

RKs

Den zevenden meye; En dan is het afgelopen
Op deze zaterdagmorgen ontruimt een ploeg mensen het veld van leenman van Zanten. Tenten worden afgebroken, banken en tafels gedemonteerd, barbecues gereinigd, overgebleven groente en fruit gesorteerd. Ook wordt het veld ontdaan van afval. Doordat er geen gebruik is gemaakt van hedendaags wergwerpmateriaal is het afval tot een minimum beperkt. Het weer laat de opruimploeg deze ochtend in de steek. Het lijkt of de in deze week aangekondigde buien nu vallen. Het grasveld verandert binnen een uur in een modderpoel. In de paardenstal van Kees en Heina wordt onder het genot van warme koffie nog even nagepraat over de afgelopen week. Een week vol vermaak, verrassingen en gezelligheid. Een week waar de Thesingers nog lang over napraten. Een week waarvoor weliswaar niet zoveel landelijke belangstelling was dan vijf jaar geleden, maar door de kleinschaligheid minstens zo goed voor een ontspannen feestweek met voor elck wat wils. Met dank aan iedereen die zich hiervoor heeft ingezet en heeft meegedaan. Bijna iedere Tiasinger dus…

RKs