Op zondagmiddag 7 mei konden we weer genieten van een Lenteconcert door de “Alpenjagers”. Ondanks het prachtige zomerweer was de zaal toch nog redelijk gevuld. Ook de muzikanten hadden het warm; verschenen ze in het eerste blok nog met hun jasjes aan, in het tweede en derde deel bleven ze uit ...

Helaas kennen ze geen Tsjechisch en moeten we het – bij gebrek aan een vertaling – bij het werk “Kúty, Kúty” zonder hun zang doen. Caty Kalk – die de volksmuziek op een gezellige manier inleidt en aan elkaar praat - stelt nog voor om deze zomer een spoedcursus Tsjechisch te gaan volgen. Maar of dat er van komt??? Aan Roelf z’n gezicht te zien, niet ...

Huldiging jubilarissen
Rond half vier wordt het programma onderbroken voor een feestelijk gebeuren. Drie heren, te weten Anco Terpstra (Ruischerbrug), Hennie Havenga (Garmerwolde) en Roelf Stol (geboren en getogen in Garmerwolde en sinds kort verkast naar Midwolda) worden verzocht naar voren te komen. Voorzitter Ben van Doorn (uit Jubbega) spreekt hen als volgt toe:

“Anco, jij kwam in 1946 als 14-jarige bij de “Harmonie”. Je bent als leerling begonnen op een bugel, en speelt er nog steeds op. Je bent een “Harmonie-man” in hart en nieren en mist bijna nooit een repetitie. Al mag de repetitie van de “Alpenjagers” niet langer duren dan twaalf uur ’s middags, want dan heeft Gé de soep klaar. Je houdt niet van vergaderen; op een jaarvergadering zagen we je dan ook nooit. Maar voor andere activiteiten van de vereniging konden we je altijd vragen; ook je vrouw Gé was dan meestal paraat.
Met de kerstnachtdienst hadden we als vereniging altijd een probleem: dan moesten we een vervanger voor jou zoeken, want in de kerk daar kwam je niet. Als lagere schooljongen heb je – met nog een paar jongens – de dominee een streek geleverd en daarna mochten jullie niet meer in de kerk komen ... En daar heb je je dus aan gehouden.
Alles bij elkaar heeft de “Harmonie” 60 jaar een goede muzikant en actief lid aan je gehad.”

“Hennie, ook jij bent al 60 jaar verbonden aan de “Harmonie”! Je werd in 1946 als 11-jarige jongen lid van de muziekvereniging. Je eerste instrument was de kleine trom; later ging je over op een bariton en nog weer later op de bas. In tegenstelling tot Anco was jij wel een man voor het bestuurlijke. Als er binnen het bestuur een functie vrij kwam, was jij altijd bereid deze taak op je te nemen. Jaren was je penningmeester of bestuurslid; en toen we geen voorzitter meer hadden, zei jij: “Din zel ik wel veurzitter worden.” Je was geen prater, maar als je wat zei was het ook voor iedereen duidelijk wat je bedoelde. Als er acties waren – of het nu ging om bloemen, oliebollen of oud papier – dan was je er altijd bij. En toen de drumband werd opgericht, heb jij de eerste jaren de leden het drummen geleerd.
U hoort wel: Hennie Havenga heeft zo door de jaren heen zeer veel voor de muziekvereniging betekend.”

“Roelf. Wanneer ik alles moet vertellen wat jij allemaal al voor de “Harmonie” hebt gedaan, dan kan ik wel een boek vol schrijven. Maar daar zit, denk ik, niemand op te wachten.
Roelf, jij bent inmiddels 50 jaar lid. Je bent in 1956 als 11-jarige begonnen op een alt; daarna een hoorn - bariton. Je zit al vanaf 1971 in het bestuur; en zit er nog steeds in. Al die jaren had je het instrumentarium onder je beheer.
In 1973 heb je de “Alpenjagers” mee opgericht. Wat later bleek: je grote passie! Al snel nam je de muzikale leiding op je en op jouw geheel eigen wijze probeerde je leiding te geven aan dit groepje enthousiaste muzikanten. Op een blaaskapellenconcours in Muntendam werd je zelfs uitgeroepen tot de meest gedreven dirigent van het concours.
Ook besteedde je vele avonden aan het opleiden van nieuwe leerlingen. Toen het korps geen dirigent meer had en het groepje eigenlijk te klein werd om nog een nieuwe dirigent aan te stellen, kwam jij voor het korps te staan. Zo hebben we nog enkele jaren met veel plezier de vereniging draaiende gehouden.
Helaas hebben we het afgelopen jaar besloten te stoppen met de fanfare.”
Na het opspelden van de Bondsinsignes en het uitreiken van een bloemetje aan de dames, volgen nog enkele lovende woorden door een afgevaardigde van de KNFM afdeling Groningen. Vergezeld van een hele mooie speld; en bijpassende oorkonde.

Nog meer verrassingen ...
Omdat Roelf nooit een vergoeding wil hebben, overhandigt voorzitter Ben hem bij hoge uitzondering – en als extra waardering – een mooie klok.
Betsie Havenga verrast haar man met een leuke foto van hem als 11-jarig jongetje tijdens zijn eerste concours in Veendam (1946). Op de originele groepsfoto staat ook Anco Terpstra; Roelf Stol is er uiteraard nog niet bij.
Jan Havenga heeft een aantal foto’s uit de muziekcarrière van zijn vader opgeduikeld en op groot formaat gekopieerd. We bewonderen o.a. een nostalgische foto van vader en zoon Havenga: de pet van de kleine Jan was veel te groot en moest worden opgevuld met kranten ...
Jan: “In mijn tijd had je als jongen twee mogelijkheden: muzikant of voetballer worden. De vorm van de lippen was meestal de maatstaf voor het instrument dat je toebedeeld kreeg. Familieverhoudingen waren heel belangrijk: als je lid af wilde worden, had je de familie op de stoep staan.
Muziek maken kost veel tijd en energie; het is een passie.”