Op de najaarsvergadering trad Jan Wigboldus af als voorzitter van Dorpsbelangen Garmerwolde.
Volgens een verslagje in de Garmer & Thesinger van april 1987, geschreven door de toen ook net benoemde secretaris Pluc Plaatsman, begon Jan Wigboldus op 17 maart 1987 zijn carrière als voorzitter van de Vereniging van Dorpsbelangen Garmerwolde. Vice-voorzitter werd toen Jan Jansen en het lag in de bedoeling dat beide heren de voorzitterstaken onderling zo goed mogelijk zouden verdelen, inclusief het hanteren van de voorzittershamer tijdens de vergaderingen. Ook de secretariaatswerkzaamheden werden verdeeld. Aldus het artikeltje uit 1987. Die onderlinge verdeling van de taken heeft niet zo erg lang standgehouden, tenminste als je dat afmeet tegen een voorzitterschap van ruim twintig jaar. Opmerkelijk is dat ik in dat artikel ook lees dat Jan de opvolger is van Simon Veninga. Simon stopte destijds ook al na een voorzitterschap van twintig jaar. Misschien hoort het wel bij de functie. Zou Herman Huiskes, de nieuwe voorzitter, wel op de hoogte zijn van deze traditie?
De najaarsvergadering werd feestelijk afgesloten want iemand na twintig jaar zomaar laten weggaan, kan niet. En een feest werd het!

Hij bedankte Jan voor zijn inspanningen voor Garmerwolde en vertelde dat hij zich had voorgenomen om - net als Jan - alle leden van de vereniging Dorpsbelangen bij naam te leren kennen. Daarna werd Jan door Herman benoemd tot erelid van de Vereniging Dorpsbelangen en onder luid applaus nam hij van zijn opvolger de oorkonde in ontvangst. Deze was voorzien van een tekst die Jan luidop voorlas. ‘Het erelidmaatschap komt hem ten goede vanwege zijn betrokkenheid, bestuurlijk inzicht, zijn gevoel voor verhoudingen en de persoonlijke wijze waarop hij het voorzitterschap gestalte gaf’. Met een grote grijns nam Jan de prachtige lijst in ontvangst, die vervolgens door de zaal van hand tot hand ging. Vervolgens nam Herman alvast een voorschotje door een ‘speciaal programma’ voor na de pauze aan te kondigen. Het derde wapenfeit van de nieuwe voorzitter was de aanwezige leden een prettige pauze toe te wensen.
Het bestuur van Dorpsbelangen had voor het programma na de pauze, Dirk Heslinga tot ceremoniemeester benoemd. En onder diens leiding volgde een keur aan allerlei verrassingen. Tenminste voor Jan waren het (heel plezierige) verrassingen. Dat kon je aan z’n gezicht wel zien. Het begon er mee dat Jan werd toegezongen door het Gemengd MannenKoor Garmerwolde met het Garmerwolder lied. De tekst was daarbij toegesneden op Jan. En de zaal zong het refrein uit volle borst mee. Prachtig. De zaal van de Leeuw was inmiddels aanmerkelijk voller geworden dan bij het zakelijke deel van de najaarsvergadering. Iedereen wilde het, zo gezegd, meemaken. Er werden grote bossen bloemen aangeboden en de burgemeester, mevrouw Rika Pot, hield een prachtige toespraak.

Dus Jan werd door Rika ter plekke, tot grote hilariteit van het publiek, getooid met een heuse ‘ambtsketen’, gemaakt door leden van de feestweekcommissie, waarop symbolisch Jan’s ‘achtergronden’ waren weergegeven. Ook had Jan haar en de wethouders op diverse terreinen steeds uitstekend geadviseerd, vertelde Rika, en had hij zich jarenlang verdienstelijk gemaakt door actief in diverse commissies te participeren. En dat doet hij nog steeds. Zowel in Garmerwolde als in de regio Ten Boer als ook op provinciaal niveau. Denk maar aan het Omgevingsplan Garmerwolde, de Damsterdiepvisie of de sanering van de oude rioolwaterpersleiding, om enkele regionale te noemen. Jan wist van aan- en doorpakken, dat was voor iedereen die met hem te maken kreeg, snel duidelijk. Reden dus voor de Raad van de Gemeente Ten Boer om Jan de Deurpakkersprijs 2007 aan te bieden. Normaal wordt die prijs uitgereikt op de nieuwjaarsreceptie van de gemeente maar, zoals het spreekwoord zegt: ”Uitzonderingen bevestigen de regel”. Naast de eer en een oorkonde bestaat deze prijs uit een kunstvoorwerp. In dit geval een prachtige foto van landschapsfotograaf Gerard Kingma. Jan was er beduusd van, zo te zien. Tijd dus voor een kleine pauze, waarin het GMKG het lied Streektoal ten gehore bracht. Vervolgens werd het woord gegeven aan Marieke de Groot, voorzitter van de feestweekcommissie. Marieke vertelde dat zij veel van Jan opgestoken had, vooral toen Jan nog de voorzitter van de feestweekcommissie was. Maar ook nu vraagt ze Jan nog vaak om raad in heikele kwesties. Als afscheidscadeau gaf de commissie Jan een encyclopedie van Groninger woorden, beschikbaar gesteld door één van de leden. Verder had de Feestweekcommissie een digitaal fotoboek in gedachten dat ter plekke gemaakt zou gaan worden. Ieder die daar behoefte aan had werd uitgenodigd om zich met Jan laten vereeuwigen, eventueel met een persoonlijke boodschap. En dus, of Jan maar even een paar uurtjes zou willen poseren, tegen het decor van Jan zijn boerderij, inclusief schaap en het karakteristieke hekwerk. Nadat Jan zo min of meer gedwongen met de feestcommissie op de foto was gezet, verscheen er tot opluchting van Jan een heuse ‘stand-in’ voor hem.
Vervolgens was het laatste woord aan Jan. Allereerst bedankte hij Tiny en zijn kinderen. Zonder hun steun en advies had hij die twintig jaar bij lange na niet gehaald. Ook werden zijn ‘mede-bestuursleden door de jaren heen’ bedankt voor de prettige samenwerking. ‘Het kan niet beter’, vatte Jan het vertrouwen in Herman Huiskes samen. Daarna dankte Jan alle Garmerwolders die het dorp maken tot wat het is. Er is in die twintig jaar wel één en ander veranderd: van een agrarisch ingesteld dorpje is het nu bijna een forensendorp geworden. Steeds meer dorpsbewoners zijn in toenemende mate georiënteerd op de stad en er is veel meer versnippering van tijd en activiteiten gekomen, zo zei Jan. ‘Sommige mensen zeggen: vroeger, toen was het pas gezellig’, aldus Jan. ‘Maar hier ben ik het niet mee eens. Al lijkt het soms anders, er is, als het er op aankomt, wel degelijk saamhorigheid. Houen zo’.

Zoals Jan jarenlang de vergaderingen leidde, sprak hij ook zijn dankwoord uit: krachtig en kernachtig. Daarna was het de beurt aan de bar. Het werd nog laat in De Leeuw.