Wapenfeit
Al gauw stuit
iedereen hierbij op het succesvolle Centrumplan in Ten Boer; zelf ziet
Reint het liever wat breder. Speerpunt van hem en zijn partij is
kwaliteit van de leefomgeving en daarin heeft hij zijn sporen wel
nagelaten.
Tijdens de afgelopen 10 jaar ( o.a. met Joop Alssema, de voorganger van
Rika Pot), zijn alle dorpen op de schop gegaan. Onderhoud werd gepleegd
aan wegen, woningbouw, scholen en sportvelden.
Werd er eerder nog wel eens geschamperd over dit punt in het
verkiezingsprogramma, dankzij Reint heeft ieder dorp in de gemeente nu
zijn eigen kunstwerk. Verbeelding draagt bij aan de kwaliteit van de
leefomgeving, is zijn vaste overtuiging. En inderdaad, Einstein zei het
al: ” Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal.”
Veel veranderd
Er is veel
gebeurd in de periode dat hij wethouder was. Met de huidige burgemeester,
Rika Pot, begeleidde hij de grootscheepse overgang van de samenwerking
met de gemeente Groningen. Dit was ook de reden dat hij wat langer
actief bleef in de gemeentepolitiek, eigenlijk vond hij het na twee
periodes (8 jaar) wel genoeg.
Reint legt hierbij nadruk op de rol van Geert Heiminge (gemeentesecretaris),
die een grote inspanning en bijdrage leverde.
Deze kwestie zette niet zozeer de gemeente Ten Boer, als wel het
gemeentehuis op zijn kop.
De verandering heeft veel bijgedragen aan de kwaliteit van het
gemeentelijk apparaat.
”Dit hadden we als kleine gemeente en zelfs bij een herindeling nooit zo
voor elkaar gekregen.
Van een integrale manier van werken zijn we naar een meer
specialistische manier gegaan, waarbij de ambtenaren van Ten Boer er wel
voor waken, dat de integrale benadering niet helemaal verdwijnt.
Voor de burger zeer efficiënt, straks kun je misschien je nieuwe
paspoort zowel in Ten Boer als in Groningen ophalen.”
Nieuwe loopbaan
Een jaar geleden
al zei Jurjens zijn baan in Groningen vaarwel. De voorbereiding op zijn
definitieve pensionering kon beginnen.
Op de golfbaan en in menig galerie is hij nu vaker te zien en hij vraagt
zich af: ” Wat doen al die mensen hier? Hebben ze niks beters te doen,
moeten die niet aan het werk?”
Hij is er nog niet aan gewend, maar plotseling merkt hij zelf middenin
de grijze golf te zitten.
De functie van opa was de eerste waarvoor hij niet heeft hoeven
solliciteren; kleindochter Eline werd hem een half jaar geleden in de
schoot geworpen. Hij heeft gemerkt dat dat best meevalt en weet er nu
van te genieten.
Er liggen nog stapels ongelezen boeken, die nu gewoon elke dag
uitgelezen kunnen worden.
De tuin gaat er vanaf nu onberispelijk uitzien (we houden het in de
gaten!) en elke belangwekkende stad wordt bezocht.
Aan de wensen van zijn
politieke collega’s zal het niet liggen: