Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

34e jaargang december 2008
 

Kerst, een prachtige tijd
      

De kersttijd was in mijn jeugd een toptijd. Topdrukte voor mijn vader die predikant was in Amsterdam. Als het even tegenzat maakte hij twee preken voor de zondag, een voor eerste kerstdag, een voor tweede kerstdag en dan nog twee preken voor de zondag die erop volgde en dan kwamen ook nog oudejaarsavond en nieuwjaarsmorgen. U kunt zich voorstellen dat we in die kersttijd wel rustig moesten zijn van mijn moeder: ‘Pappa is in de studeer‘. Dat was met vijf jongens in een bovenhuis niet altijd even eenvoudig.

  

Mooi waren natuurlijk de kaarsjes en de kerstkransen. In plaats van een kerstboom hing mijn moeder samen met één van ons in de voor- en achterkamer een grote krans aan het plafond met kersttakken en ballen. Prachtig vond ik dat. Met kerst kregen we altijd een boek en... we aten kip! Alleen met kerst aten we kip, met doperwtjes natuurlijk en als het even kon at je dan zoveel (voorafje, soep, kip, toetje) dat je na het eten even met het bovenste knoopje los op de bank moest liggen. Kon je mooi even in dat boek kijken.
 Speciaal was ook dat met kerst iedereen thuis was. Een volle bak dus. En door het kleine leeftijdsverschil een gezellige bende. We deden samen een spelletje en op tweede kerstdag was er tijd voor vakantiedia’s of we keken naar Jimsy’s kerstfeest: een zwart-wit dia serie. Ik vond het een prachtig verhaal. Een echte tranentrekker.

 Plaatjes uit Pimsy's kerstfeest een zwart-wit serie
(aangeleverd door Pluc Plaatsman
 		    
Het gaat over een jongetje dat tijdens de kerstdagen vanuit Londen in een dorp bij een kinderloos echtpaar mag verblijven. De taken waren toentertijd nog goed verdeeld. De man des huizes, meneer Brown, een hardvochtig bankier, is gesteld op rust en orde en het lezen van de krant. Zijn leven wordt wild verstoord door het kleine jongetje.
 

Mevrouw Brown maakt het eten klaar, doet de afwas en vindt de komst van dit jongetje geweldig. Uiteindelijk steelt Jimsy ook het hart van meneer Brown en deze besluit hem als kerstcadeau aan zijn vrouw te geven. Dat kon toen nog. Het engste plaatje vond ik dat van meneer Brown, getekend in de deuropening, boos omdat Jimsy weer eens iets te luidruchtig is en zijn rust verstoort. Het mooiste plaatje dat van Jimsy die samen met mevrouw Brown achter het raam naar de sneeuw kijkt.
 

 

  

Ja, kerst... prachtige tijd. Echt. We eten nog steeds kip (ik koop hem bij Simon van de Agrishop; grote klasse!), met als enig verschil dat het bovenste knoopje nu wel dicht blijft.

Pluc Plaatsman