Op 1 september 2007 hebben Leo van Beukering en Dirk Rezelman de praktijk van Jan Friezema overgenomen. Nu is het bijna 1 september 2009; twee jaar praktijk in Garmerwolde, hoe is dat gegaan? Heeft het aan de verwachtingen voldaan? Zo leefden er toch wel een aantal vragen na deze voor vele partijen turbulente jaren.
Een reden om één van de artsen, Leo van Beukering, te vragen hoe hij de afgelopen jaren heeft ervaren.

Na de brand was het een hectische tijd waarin in korte tijd veel beslissingen moesten worden genomen, zoals: hoe de praktijk in te richten, waar moeten de assistentes werken enz. enz. Ik wist wel in welke stijl het moest worden, nl zoals het in begin 1900 was. Maar dan moet alles nog gerealiseerd worden, alleen zaken doen met de verzekering was al een enorme uitdaging, maar al met al leek het wel te lukken. De volgorde van verbouwen werd nu iets anders; allereerst moest het pand weer onder de pannen. Dat liep allemaal vrij vlot. Ondertussen werd de benedenverdieping helemaal gestript en daarna weer opgebouwd.
Tijdens deze periode werkte ik ook nog steeds in Ter Apel en daar sloeg opnieuw een vonk over, maar nu in fictieve zin. Er kwamen steeds meer Chinese asielzoekers in Ter Apel die geen woord Nederlands kenden. Er moest dus getolkt worden. De tolk zat in een kamer schuin tegenover de kamer waar ik zat; ik zag Leyan (de tolk) op een gegeven moment haar kamer uitkomen en was meteen verliefd. Gelukkig was het wederzijds en mei dit jaar zijn we getrouwd.
Nu we met z’n tweeën, zijn is het wel gemakkelijker om beslissingen te nemen over de verbouwing en inrichting van het huis.
De praktijkruimte is helemaal klaar, boven is het ook klaar en daar leven we nu best wel comfortabel. De kamer en de keuken beneden moeten nog maar daar gaan we deze winter mee van start. Ondertussen krijgt de tuin ook een opknapbeurt, je kunt dus wel stellen dat er hard gewerkt wordt.

Leyan, hoe bevalt het jou in Garmerwolde?
“Totdat ik Leo leerde kennen had ik nog nooit van Garmerwolde gehoord, laat staan dat ik wist waar het lag. Ik kon me er geen voorstelling van maken hoe het was om in een klein dorp te wonen. Ik ben geboren in een stad met meer dan een miljoen inwoners. Nadat ik het huis ben uit gegaan, heb ik altijd in steden gewoond. Door mijn werk was dat ook nodig; ik ben zelfstandig en doe vertaalwerk en tolk voor justitie, politie, IND, de zakenwereld en de gezondheidszorg. Ik vertaal van het Mandarijn in het Engels en Nederlands en omgekeerd ook.
Maar ik moet zeggen: het is erg leuk om in een dorp te wonen, ik mis de stad eigenlijk niet meer Wat het natuurlijk ook een stuk leefbaarder maakt in Garmerwolde is de aanwezigheid van de Agrishop. Het is een prettige winkel met goede waren en ze geven goede adviezen.
Het leven in een dorp bevalt me prima.
Al met al voelen we ons hier in Garmerwolde helemaal thuis.”