Het stond er zo achteloos, in de agenda van de vorige G&T, 24 mei: OSA slotconcert, Klezmer & Co, nr.142 in de serie. Als u het gemist hebt; er komt geen herkansing meer voor de OSA concerten. Elk jaar is er in mei een sluiting van het seizoen, het 19e seizoen dit jaar, en start er in oktober een nieuw OSA seizoen.
Dit jaar niet, want Rudy Bremer, de organisator van deze serie, houdt er definitief mee op. Niet vanwege zijn leeftijd en ook niet omdat hij er geen zin meer in heeft; zijn enthousiasme voor oude muziek (vóór 1800) duurt onverminderd voort. De reden voor dit slotakkoord is een verhuizing: Rudy gaat Thesinge en zelfs Nederland verlaten, om een nieuw leven te beginnen in een lekker warm klimaat en waar hij zich zeer senang voelt: Indonesië.
 

In het begin was het wel eens moeilijk om de dorpsmores en toal te leren begrijpen. Zo wachtte hij zich er voor om op zondag in de tuin te werken, in elk geval niet te opvallend, want dat was anno 1970 in Thesinge nog niet erg "done". Toen hij toch betrapt werd bij het bollen planten op zondag en hem toegevoegd werd "nait te vloot", heeft hij jaren niet geweten wat dat betekende. (vloot = ondiep, noot red.)
Maar over het algemeen was iedereen aardig en behulpzaam. Toen die vriendelijkheid plotseling afnam, begreep hij niet waarom. Er was iemand die het kon verklaren: het echtpaar uit het dorp dat hem hielp in de huishouding en de tuin, was van christelijk gereformeerde huize. Al zijn buren hoorden bij de gereformeerde kerk en aan omgang met de verkeerde kerksen werd in die tijd nog zwaar getild.
Ook werd hij eens met Oud&Nieuw vereerd met een kar stront voor de deur. Doorgaans betekent dat dat je in het dorp iets hebt gedaan wat niet helemaal in goeie aarde valt.
Er werd (toen ook al!) vaak veel te hard gereden op de Schutterlaan. Rudy was een kattenliefhebber en diverse huisgenoten hebben door al dat gejaag het leven gelaten.
Als goedgebekte Amsterdammer kende en verdedigde Rudy zijn recht, inderdaad tot in de rechtszaal. Er moesten verkeersremmende maatregelen komen. In 1984 kwam er een soort deal met de gemeente, die graag de sloten aan weerszijden wilde dempen, om er riolering te kunnen leggen. Grote verdeeldheid heerste, onder bewoners, maar ook de gemeente en het waterschap waren het niet met elkaar eens. Uiteindelijk werd één kant gedempt, de andere kant bleef open en er kwamen verkeersdrempels.
De drempels losten niet alles op, ze brachten overlast voor aanwonenden en er waren diverse automobilisten die dachten dat flink gas geven dé manier was om er vlotjes over heen te vliegen. Niet iedereen was dus even blij met de drempels.
Rudy was ook één van de eerste "Hollanders" in het dorp en dat is natuurlijk wel even wennen, voor beide partijen.

OSA (Organisatie Speeldagen voor Amateurmusici)
In 1989 startte hij met zijn muziek. De OSA concerten waren een feit. Het eerste concert vond in de kerk van Woltersum plaats, het tweede in Thesinge en daar zijn ze uiteindelijk gebleven, 19 jaar lang, van oktober tot juni in een maandelijks ritme, van grote koren tot kleine ensembles, meest oude muziek, maar ook wel met uitstapjes naar volksmuziek (Iers, Klezmer) of jazz.
Het werd een vertrouwd beeld: bij binnenkomst achter de tafel met een prachtig boeket (meestal uit eigen tuin) Renee die de kaartjes verkocht, bijgestaan door vriendin Joline Bosmans en vriend Hans Teunissen was een meester in het schikken van de boeketten. Rudy kondigde de musici aan, meestal na een uitvoerige uitleg over het programma, de volgende keer, en wat te doen na afloop van het concert. Hij besloot zijn aankondiging, niet geheel zonder enige zelfkennis, steevast met de zin dat het publiek niet gekomen was om naar hem te luisteren, maar naar de muziek!
De eerste jaren werd samengewerkt met de Culturele Vereniging Ten Boer, die in de pauze's koffie, thee of wijn verkochten. Toen deze vereniging zichzelf ophief in 2000, was t Jopje voortaan open na ieder concert en waren er geen pauze's meer. Wanneer er in de straten rond de Kloosterkerk geen parkeergelegenheid meer
was op zondag, wist je dat het OSA time was.
Het publiek kwam, op enkele trouwe Thesingers na, voornamelijk van buiten, wat Rudy wel jammer vond, maar ja, smaken verschillen.

Wat werkelijk telt in het leven
Tussen al deze bedrijvigheid door, vond hij nog tijd voor zijn andere hobby's, namelijk reizen, lezen, schrijven en hardlopen.
Hij woonde ooit in Iran, Mexico, Peru, en Suriname. Hij reisde ook naar Amerika, Azië, Thailand en Indonesië.
Hij schreef twee verhalen- en sprookjesbundels, in welke voor de goede verstaander duidelijk dorpsgeschiedenis te herkennen is.
Hij vertaalde vele liedjes en gedichten (5 bundels) o.a. vanuit het Engels, zijn vak dat hij geruime tijd doceerde aan de RUG.
Carrière was voor hem niet belangrijk, na zijn promotie in 1978 trokken hem de bijbehorende verplichtingen en normale carrièrestappen niet. Hij nam afscheid van de universiteit om een wereldreis te gaan maken, samen met zijn vrouw Renee.
In Thesinge staat Rudy verder ook wel bekend als de "Marathon Man", aangezien hij vele marathons liep en het hardlopen lang volhield; tot vorig jaar oktober zag je hem dagelijks zijn rondjes Thesinge lopen.

Muziekdag
Al jaren organiseren Renee en Rudy voor alle musici en andere bekenden en belangstellenden een muziekdag, gewoon bij hen thuis in de tuin.
Na 28 juni is ook de muziekdag voltooid verleden tijd en er moeten maar liefst vier stichtingen waarin hij actief was opgeheven/overgedragen worden, waaronder de OSA. De kas moet ook leeg en daarom pakt Rudy het dit jaar anders aan.
Op zondag 28 juni a.s. houdt hij deze dag in en om de Kloosterkerk. Er zijn maar liefst 4 concerten, die per stuk bezocht kunnen worden, maar waarvoor ook een passe-partout aangeschaft kan worden, inclusief consumptiebon. t Jopje is de hele dag open en het mooie weer is besteld! (voor het programma zie elders in deze G&T!)