|
Aarden kon ze daar echter
niet, en wilde graag weer terugkeren naar de klei van het weidse
Groningerland, en als het even kon: terug naar Thesinge… Dat wisten ook
Saskia en Ebel Vaatstra, ze tipten Susan in 1994 op het te koop staande
voormalige huiskamercafé.
“We gingen kijken en ik was meteen verkocht, het was precies wat ik
altijd graag had gewild, echt een droomplekje. Binnen een week was de
koop met de vorige bewoners – Karin en Peter Hoppenbrouwers - gesloten.”
Sindsdien woont Susan in het meest karaktervolle en oudste huis van
Thesinge, deels opgetrokken uit de oude fundamenten van het voormalig
klooster Germania, van waaruit het Thesinger ommeland is ontgonnen.
Van huiskamer naar
huiskamercafé
Terwijl de vergaderruimte werd verbouwd woonde Susan met het gezin (toenmalige
echtgenoot Hans Weggemans en kinderen Emma en Michiel) in het huidige
café. Omdat veel authentieke elementen bewaard waren gebleven, zoals de
gave 19e eeuwse oude houten toog met fraaie ornamenten en de
originele plavuizen vloer, kwamen ze al snel op het idee om het
huiskamercafé weer in oude glorie terug te brengen. Oude cafés werden
afgezocht om kleurstellingen, behang en inrichting te achterhalen. Zo
veranderen de kleuren in het huidige oud-roodbruin, via Hofstede kwamen
ze aan het behangetje met oud-motief, en met veel speurwerk werden de
oude lampen, tafels, stoelen, prenten, etc. verzameld. De laatste
aanwinst is de originele biertapinstallatie van Klaas en Jacoba Schipper,
onlangs bezorgd door hun kleinzoon Paul Latensteijn, die de tap op
zolder vond. Als je het café binnenstapt waan je je zo weer een eeuw
terug in de tijd.
Vervlogen tijden herleven
In 1995 ging op
Open-Monumentendag de deur voor het eerst een dagje open. De
belangstelling was overweldigend, velen kwamen helpen, vervlogen tijden
gingen herleven. Vele reacties volgden; kon ‘t Jopje niet vaker open?
Het was zo gezellig!
Het was een geweldige impuls om de woonkamer terug te brengen in de
staat van huiskamercafé. Maar het moest wel iets speciaals worden. Susan
begon aan cursussen als sociale hygiëne en cafébedrijf, en ging in de
leer bij professionele koks van toonaangevende restaurants om de fijne
kneepjes van het culinaire vak te leren. Vergunningen moesten worden
geregeld en de gemeente kwam kijken of alles aan de eisen voldeed. Toen
alle papieren binnen waren en de nodige aanpassingen gedaan, werd de
deur in maart 1999 feestelijk geopend, in aanwezigheid van nazaten van
de familie Schipper en oud-Thesingers.
“Als eerste klant kwam Froukje van der Veen (echtgenote van Reinder van
der Veen) vragen of ze haar verjaardag in het Jopje kon vieren, de
familie was te groot geworden voor haar woonkamer destijds. Het beviel
blijkbaar goed, nog verscheidene jaren bleef ze haar verjaardag in ’t
Jopje vieren!”
Toegewijd en culinaire
kwaliteit
In de eerste
jaren was het café iedere zaterdagmiddag open en al snel kwamen daar –
via via - steeds meer bruiloften, feesten en partijen bij. Vele
organisaties kwamen naar Thesinge om in het gezellige Jopje te
vergaderen. Die gezelligheid en goede sfeer komt niet alleen door de
sfeervolle inrichting, maar ook door de toewijding waarmee Susan de
mensen benadert en de passie waarmee ze het eten bereidt. “Ik probeer zo
lekker mogelijk te koken door verse en biologische producten te
gebruiken. Ik wil geen concessies doen aan de kwaliteit, het liefst zet
ik iets op tafel waar ik zelf achter sta, waarmee ik de klanten echt een
plezier kan doen. Het menu probeer ik altijd in overleg samen te stellen,
maar het moet wel een beetje bijzonder zijn. Een schnitzel of patat kun
je dus beter elders eten!” En dat maakt het huidige Jopje zo uniek: je
vindt er de rust, intimiteit en sfeer van vervlogen tijden, terwijl je
kunt genieten van bijvoorbeeld een culinair 4-gangen menu of lekkere
stoofpotjes!
|
Een bezig leventje
De persoonlijke en kleinschalige formule sprak velen aan, de
agenda liep snel vol. Maar om er helemaal haar werk van te maken,
en elke dag open te zijn was teveel van het goede en ook in haar
eentje niet te behappen. “Hoewel ik het allemaal zoveel mogelijk
zelf probeer te doen springen gelukkig ook vrienden en
familieleden te hulp. Koken voor een groep van zo’n 25 man
betekent namelijk al snel een hele dag voorbereiden,
boodschappen doen, koken, tafels dekken, serveren, afruimen,
afwassen, etc. Vaak is het werk dan pas rond middernacht aan
kant.” |
|
 |
| |
|
De originele bierkranen (uit de oorlogstijd, er waren toen geen
flesjes) mét
inscriptie: K. Schipper, Thesinge.
(Foto:
Desiree Luiken) |
Toch vertrekt Susan vaak
weer in alle vroegte richting Leeuwarden, voor haar driedaagse baan in
het MCL. “De afwisseling tussen het praktische caféwerk en het
‘hoofdenwerk’ in het ziekenhuis zorgt er gelukkig voor dat het goed is
vol te houden. Ik heb veel plezier aan het caféwerk als ik de mensen
blij en tevreden weer naar huis zie gaan.”
Slapeloze nacht
Vorig jaar liep
de agenda over, het werd te hectisch. “Er liep zelfs een afspraak mis en
stonden de gasten voor de dichte deur, terwijl ik niet eens thuis was,
vreselijk! Ik hield er een slapeloze nacht aan over. Gelukkig hadden ze
een ander onderkomen gevonden, ik heb ze direct een bloemetje laten
bezorgen… Ik besloot daarop om alleen nog de eerste zaterdag van de
maand open te zijn en niet meer dan twee à drie gezelschappen in de week
aan te nemen. ‘Gelukkig’ helpt de recessie een handje, veel bedrijven en
overheden schrappen het vergaderen buiten de deur. Al met al is het nu
rustiger en beter in balans. Ik liep eerst met de gedachte rond om eind
van dit jaar te stoppen, maar dat plan heb ik laten varen, het gaat
voorlopig goed zo!”
Hoogtepunten in het
10-jarige bestaan
Ook Susan zelf
geniet van de bijzondere momenten, de gezelligheid, en de ontmoetingen
in en om haar huiskamercafé. “Een jaarlijks hoogtepunt is het optreden
van bandjes tijdens Meziek mit Bus, het hele café staat dan op z’n kop.
Ook het Vijftigerjarenfeest gaf in 2000 vele onvergetelijke momenten en
mooie herinneringen. Niet alleen oud-Thesingers ontmoetten elkaar in het
herrezen Jopje, ook bekende Nederlanders als Maxime Verhagen, Hans
Alders, Jan Marijnissen deden het Jopje aan, en vonden er eens opnamen
plaats voor een kinder Tv-programma met Jochem van Gelder. Ook onze
oud-burgemeester Rika Pot maakte regelmatig gebruik van ‘t Jopje en
zorgde zo voor weer nieuwe klanten. Mond tot mond reclame is de beste
reclame en dat heeft tot nu toe altijd goed gewerkt.” Met ‘t Jopje staat
Thesinge dus goed op de (menu)kaart!
Ernst
Lofvers
|