De beschilderde gewelven werden gewit.
Rond 1830 was de toestand van de kerk en de toren slecht. De toren werd in 1841 hersteld. 
Ondanks de herstelwerkzaamheden aan de kerk in 1845, bleek deze tien jaar later nog steeds in zeer slechte staat en niet meer te voldoen voor de eredienst. Het plan rees om de hele kerk af te breken en een nieuwe te bouwen naar ontwerp van architect J. Maris (o.a. de ontwerper van de kerk in Farmsum en het Scholtenshuis in Groningen).
Vanwege geldgebrek werd in overleg met de Commissaris van de Koning in 1859 besloten een deel van het schip af te breken. De overgebleven T-vormige ruimte bleek ook niet te voldoen. Daarom werden in 1886 de noorder- en zuiderarm afgesloten met houten wanden.

Hiervan gaan 20 lagen op 1.86 meter, waarbij de afmeting van de steen 31 x 8,5 cm bedraagt. 
De gevels zijn in Vlaams verband gemetseld. De Romano-Gothische stijl kan herkend worden aan de rolstaven, de gekoppelde velden met vlechtingen, boogfriezen, colonnetten, kepervlechtingen en rondsstaafprofielen. Dit alles is rijkelijk aanwezig bij deze kerk. Voor de meeste kapiteellijsten en de zuiltjes van de nissengalerij van de sluitgevel is gebruik gemaakt van Bremer steen.  
Het dak is thans belegd met rode pannen, waarschijnlijk waren het daarvoor zwart verglaasde pannen en bestond de oorspronkelijke dakbedekking uit rode langwerpige holle en bolle pannen; monniken en nonnen genaamd.
De hoeken van het kerkgebouw zijn versterkt door dubbele beren. De oorspronkelijke muren zijn 1.10 tot 1.20 m. dik. Dit is o.a. bij de hoofdingang nog te zien. In 1981 is er een voegrestauratie uitgevoerd.

De toren met zadeldak heeft een rondbogige zuidingang en bezit in het bovengedeelte aan alle vier zijden rondbogige galmgaten, t.w. aan west- en oostzijde twee, aan noord- en zuidzijde drie. In de toren hingen twee klokken.

Het orgel van de kerk

Op 18 december 1848 werd door kerkvoogden en notabelen van de Hervormde gemeente van Garmerwolde een overeenkomst gesloten met de orgelmaker Petrus van Oeckelen voor de bouw van een nieuw orgel, dat fl. 5000,-- zou kosten. Het nieuwe orgel verving een fraai 17-eeuws instrument.
		Kerkorgel (Foto: Ed Welling)

De ingebruikname vond plaats op 21 april 1851. Het werd ingewijd door de leraar G. Benthen Reddingius, 'geëxamineerd' en voor het eerst bespeeld door jonkheer S.W. Trip.
Toen van Oeckelen het orgel maakte, was de kerk nog in de originele staat: een kruiskerk. In 1859 werd het betreurenswaardige besluit genomen het koor af te breken waardoor de ruimte aanzien werd verkleind en het orgel een muur tegenover zich kreeg.
Tijdens de Tweede wereldoorlog werd de kerk gerestaureerd. Ook het orgel werd onderhanden genomen en in die tijd verdween de Fagot 16' en de Trompet 8'. Er vonden veranderingen plaats m.b.t. de windvoorziening en de toonhoogte, die nu een 1/2 toon boven normaal is.
Vanaf 1973 is gepoogd een restauratie van het orgel te bewerkstellingen. Toen al waren de windladen door de uitdrogende werking van de kerkverwarming totaal lek geworden.
De inmiddels overleden orgeladviseur Klaas Bolt uit Haarlem schreef in zijn rapport van 1974: 'Het orgel van Garmerwolde kan als één der belangrijkste en fraaiste orgels uit de 19-eeuw in het Noorden van Nederland worden aangemerkt. Dit geldt zowel het uiterlijk als de klank. Het is dan ook van het grootste belang dat dit orgel behouden blijft. Het bevindt zich echter in een toestand die een restauratie dringend noodzakelijk maakt.
Offertes van de orgelmaker Mense Ruiter werden toen, voorzien van begrotingen, opgestuurd naar de Rijksdienst voor de Monumentenzorg met het verzoek om subsidie. Het is er echter nooit van gekomen.
De toestand van het orgel is er de laatste decennia natuurlijk niet beter op geworden en een restauratie werd nu absoluut noodzakelijk.
Daarom werd er in 1988 een orgelcommissie gevormd die de restauratie zou voorbereiden en begeleiden.
Tot orgeladviseur voor de restauratie werd aangesteld de heer Jan Jongepier uit Leeuwarden.
Op 1 april 1995 werd de eerste fase van de orgelrestauratie officieel gestart. De restauratie werd door de kerkvoogdij opgedragen aan Mense Ruiter Orgelmaker BV te Zuidwolde (Gr.).
Het orgel zou in een zodanige staat worden gebracht dat het weer goed bespeelbaar is en ettelijke jaren zijn taak zou kunnen vervullen. Het lag in de bedoeling in een latere fase de in de oorlog verdwenen stemmen (Fagot 16' en Trompet 8') weer in het orgel te installeren.
De commissie besloot echter er naar te willen streven dit reeds tijden de eerste fase te realiseren. Het daarvoor benodigde bedrag fl. 73.000,-- werd in vele acties bijeengebracht.
Nu de twee stemmen weer zijn aangebracht en het gerestaureerde orgel een tijdje is bespeeld, is het duidelijk dat nog enkele onderhoudsbehoeftige delen van het orgel, die in een latere fase aan de beurt zouden komen, een onmiddellijke restauratie noodzakelijk maken. Dit betreft de mechanieken van de toetsen van de manualen en het pedaal, die hinderlijk en luidruchtig 'klapperen', zodat de orgelrestaurateur hier aan het werk moet. Deze tegenslag moet financieel worden opgevangen, hetgeen betekent, dat er ongeveer fl. 45.000,-- moet worden opgebracht en daarmee is de commissie reeds begonnen. Enkele Stichtingen hebben al enkele duizenden guldens geschonken, maar er is nog zeer veel geld nodig. (Orgelrestauratiecommissie Garmerwolde, Gironummer 69 333 80 p/a Thesingerweg 15, 9797 TG Garmerwolde)

De dispositie van het orgel