G&T2013
Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

40e jaargang - februari 2015

Andreas, onze folderbezorger

201502a

Andreas loopt de Luddestraat in met zijn folderkar
(foto: Henk Tammens)


In Thesinge kent iedereen hem: Andreas de folderbezorger. Met zijn wandelwagentje vol folders doet hij de ronde door het dorp. Hij groet iedereen en met heel veel mensen maakt hij een praatje. Ook wandelt hij dagelijks met de hond. De Friese stabij Bodie loopt de laatste tijd achter Andreas aan want de jaartjes gaan tellen. Hij houdt van wandelen en fietsen. De avondvierdaagse van tien kilometer loopt hij fluitend. Andreas zou graag een fiets- en wandelmaatje vinden zodat hij regelmatig een langere wandel- en fietstocht zou kunnen maken. Dit kan hij alleen met begeleiding.

Pleegzoon
Andreas Woldhuis is sinds zijn vijfde jaar pleegzoon van Henk Tammens en Renske Santing. Renske werkte als groepsleidster in de meervoudig-gehandicaptenzorg en had samen met Henk besproken dat een pleegkind bij hen in huis welkom zou zijn. Beiden voelden alleen niets voor tijdelijke opvang. Toen zij drie jaar in Thesinge woonden kwam Renske thuis met de vraag aan Henk of hij ervoor voelde om een jongetje van vijf in huis te nemen. Henk is toen meegegaan naar de instelling en heeft Andreas leren kennen. Ook hij reageerde positief. Omdat er spoed bij was hebben ze snel een kamer gemaakt in het huis aan de Molenweg waar ze nog midden in de verbouwing zaten. Ze moesten veel dingen aanschaffen voor hun toekomstige kind en weten nog als de dag van gisteren dat Dora Westra een grote doos met LEGO kwam brengen. Alles moest geregeld worden voor Andreas: het vervoer naar school, de speciale zorg en begeleiding die hij nodig had en de hele medische zorg. Ondersteuning vanuit de instelling was er nauwelijks en Henk en Renske hebben alles zelf uitgezocht.

Gezin Tammens/Santing
‘Als mensen ons vragen hoeveel kinderen wij hebben dan zeggen wij altijd: vijf. Na de komst van Andreas, die 26 is geworden afgelopen 15 februari, kregen we nog vier kinderen. Tessa is 19, Emma 17, Teun 15 en Guus 12 jaar oud. Andreas vond baby's altijd geweldig. Hij vond het leuk om ons mee te helpen bij een luier verwisselen maar poepluiers vond hij niks. Aan huilende baby's kon hij ook absoluut niet wennen en dan trok hij zich even terug. Het is hier lekker druk als iedereen aan tafel zit. Andreas houdt van mensen en geniet van die gezelligheid. Maar het kan ook zijn dat het hem teveel wordt en dan is er in huis een speciaal kamertje waar hij zich kan terugtrekken om te ontspannen. Andreas is autist en heeft het ontwikkelingsniveau van een kind van 4 tot 6 jaar. Hij doet het liefst alles op vaste tijden en volgens een vast patroon. Als ik de bloempotten verplaats dan wil Andreas ze direct bij thuiskomst terugzetten. Het is voor hem een training om zich aan te passen aan veranderende situaties. Daarmee leren omgaan zal hem van pas komen in zijn verdere leven. Mocht hij ooit, daar is nu absoluut nog geen sprake van, in een gezinsvervangend tehuis gaan wonen dan moet hij dit ook kunnen. Een autist doet alles vanuit zichzelf. Hij is niet in staat om contact te maken en luistert niet naar wat er gezegd wordt en kijkt je ook niet aan. Andreas doet alles onder begeleiding en moet bij alle activiteiten geactiveerd worden want uit zichzelf komt helemaal geen initiatief. Het kan gebeuren dat hij de kamer uit wil lopen en niet ziet dat er iemand in de weg staat. Hij loopt dan dwars door je heen. Wij voelen dat wel aankomen en waarschuwen hem dan even.’

Werk
Andreas werkt vier dagen per week bij de Stichting Opmaat in Bedum. Op maandag en dinsdag is hij op de kinderboerderij druk met de verzorging van de dieren. Hij mest hokken uit, haalt hooi voor de dieren en helpt bij allerlei klussen. Als het werk gedaan is wordt er geknutseld. Momenteel maakt Andreas kippen van papier-maché die hij verft en lakt en hij heeft de laatste tijd veel vogelhokjes geverfd. Alle gemaakte spullen van de cliënten worden verkocht in de winkel van Opmaat in de Grote Straat in Bedum. Daar werkt Andreas op woensdag en donderdag. Hij is dan bezig met theezakjes vullen en kaartjes maken. Ook dit wordt ter plekke verkocht in de winkel. Ook bij bloemenhuis Eldorado in Zuidwolde worden de door de cliënten van Opmaat gemaakte producten verkocht. Zo wordt Andreas vier keer per week gehaald en gebracht door een busje van Opmaat.

201502b

Andreas met Bodie foto: Henk Tammens)


Vrije tijd

Op zijn vrije vrijdag helpt Andreas zijn moeder met huishoudelijke klusjes. Hij stofzuigt en hangt de was op als het goed weer is. Ook helpt hij bij de vaatwasser uitruimen en bij het opruimen. Zijn dagelijkse taak is tafeldekken. Voor zijn hobby paardrijden kan hij terecht in de manege aan de Lageweg. Hij rijdt dan op het paard Chateau en doet allerlei oefeningen in draf en in galop. Hij heeft al een paar keer meegedaan aan de Special Olympics. Vooral het rijden in rechte lijn is voor Andreas een leerpunt. Ook zit hij momenteel op zwemles. Door watervrees was hij nooit verder gekomen dan pootjebaden maar nu lukt het hem dankzij goede begeleiding om op rug en buik te drijven zonder hulpmiddelen. Het zou mooi zijn als hij zich kan redden in een zwembad. Nu moet hij bandjes om en dat vindt hij vreselijk. Elk jaar gaat de hele familie kamperen in Odoorn. Dat is een feest want iedereen kent Andreas daar en regelmatig moeten ze hem gaan zoeken omdat hij ergens bij mensen blijft plakken.

Opa
Elke woensdag gaat Andreas na zijn werk naar zijn opa in Warffum. Daar eet hij dan en samen lezen ze de folders die opa krijgt en laten ze de hond uit. Oma is vier jaar geleden overleden en deze middag is voor beide partijen een dosis gezelligheid in hun weekprogramma. Vorig jaar besloot de familie op vakantie te gaan naar Tsjechië. Voor Andreas was dit geen geschikte reis want hij heeft erg hoogtevrees. Toen heeft hij gelogeerd bij zijn opa. Dit vindt hij heerlijk rustig en samen hebben ze het heel gezellig. Het vaste weekprogramma kan vanuit Warffum ook gewoon doorgaan. Na Tsjechië ging iedereen gelukkig wel weer mee naar het vertrouwde Odoorn. Ook vierde Andreas dit jaar zijn 26e verjaardag bij opa thuis. De hele familie ging mee inclusief taart en cadeautjes.

Treinen
Andreas is idolaat van treinen. Hij kijkt ook vaak naar filmpjes over treinen op YouTube. Eén keer per jaar gaat hij samen met Henk een dag op stap met de trein. 's Ochtends pakken ze, voorzien van een rugzak vol lekkers, zo vroeg mogelijk de trein naar een onbekende bestemming. Samen lachen ze om de opmerking die Henk altijd maakt: ‘We gaan alleen niet naar Friesland, haha!’ ‘Dat gevoel voor humor is heel bijzonder bij Andreas. Hij maakt soms opmerkingen waarvan wij allemaal in een deuk liggen. Het maakt dus niet uit waar de reis naar toe gaat als de trein maar rijdt. Vorig jaar zijn we naar Maastricht gereisd en hebben daar een hapje gegeten en zijn met een omweg weer naar het noorden gereden. Renske staat dan bij het station om ons weer af te halen. Zo zijn we ook al in Vlissingen en Roosendaal geweest. De trein moet wel gewoon doorrijden. Ooit was er een wisselstoring en ging de trein niet verder dan Assen. Daar kan Andreas heel slecht tegen. Gelukkig is Renske met de auto naar Assen gekomen want dan is het nemen van de bus geen pretje meer.’

Muziek
Van de opbrengst van zijn folderloop koopt Andreas cd’s. Hij is gek op Nederlandstalige muziek. Hij luistert graag naar Lucas en Gea, Frans Bauer en Marianne Weber. Ook zingt hij de liedjes heel graag mee. Jarenlang vond hij het erg jammer dat hij nog nooit voor Sinterklaas had mogen zingen. Het vorige jaar heeft hij een brief gestuurd naar Sinterklaas en toestemming gekregen om alle drie coupletten van ‘Oh kom er eens kijken’ te zingen. Wel beslist alle drie en ook alles uit het hoofd. Dat was zo'n geweldige ervaring dat Andreas er nu nog van zit te glunderen.

Truus Top