G&T2013
Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

40e jaargang - maart 2015

Een duizendpoot uit Ruischerbrug

201503a

Tina en Dienco op de door Dienco zelfgemaakte bank (foto: Joost van den Berg)


Dienco en Tina Bolhuis wonen sinds ruim twee jaar in een nagelnieuw huis aan het Damsterdiep. Het royale huis staat op het erf van de ouders van Dienco. In de familieboerderij ernaast woont nu hun oudste zoon Henk.

Henk heeft echt de genen van zijn opa: hij houdt schapen en op de avond van mijn bezoek staan er gescheiden in de schuur drachtige schapen en schapen met lammeren. Wat een vredig gezicht is dit in het heerlijke bed van stro. Ook de basisschoolkinderen van Ruischerbrug genieten hier ieder voorjaar weer van. De kinderen komen in kleine groepjes een kijkje nemen vanuit het Speeltuingebouw dat er tegenover staat. Daar wachten zij binnen of buiten in de speeltuin hun beurt af. In de drukke lammertijd is het handig dat de ouders Bolhuis ook eens een oogje in het zeil kunnen houden. Het boerenwerk is Dienco natuurlijk niet vreemd. Hij verbouwt aardappelen, uien en allerlei groenten. Toch koos hij voor een totaal ander vak. Hij heeft 42 jaar in het UMCG gewerkt en geniet sinds vorig jaar september van zijn iets vervroegd pensioen.

Garmerwolde
Dienco werd geboren in Garmerwolde op de boerderij aan de Lageweg. De oude boerderij staat er nog, naast het bedrijf waar nu de familie van der Berg woont.
'Met twee gezinnen woonden de gebroeders Bolhuis in het opgesplitste voorhuis. Toen ik twintig jaar was nam mijn vader de boerderij in Ruischerbrug over van mijn opa Vredevoogd, de vader van mijn moeder. Mijn hele jeugd speelde zich af in Garmerwolde en daar heb ik goeie vrienden aan overgehouden. Opa Vredevoogd uit Ruischerbrug was handelaar in trek- en slachtpaarden en als ventje van veertien nam hij mij geregeld mee naar de paardenmarkt. Toen ik met mijn ouders op opa's boerderij kwam te wonen heb ik zelf ook twee veulens gekocht. Dit was het type warmbloed en daar heb ik later een fokmerrie van gehad waar ik zes veulens van heb gevangen. Bij mijn vader was genoeg ruimte om de paarden onder dak te hebben toen hij was gestopt met actief boer te zijn. Hij heeft er twintig koeien gemolken en wat schapen gehouden. Mijn vader was zelf geen paardenman maar vond het mooi dat ik die hobby had. Hij paste ook op de paarden als ik aan 't werk was.'
Voordat Dienco in dienst moest werkte hij als instrumentmaker bij de Universiteit en door zijn functie als hospik bij de Marine werd zijn verdere loopbaan beïnvloed.

Militaire dienst
In Den Helder kwam Dienco als hospik na verloop van tijd terecht op de ambulance voor marinepersoneel. 'Tijdens een rit kwam ik met mijn chauffeur in een spannende situatie terecht. Er gebeurde voor onze ogen een verkeersongeval waarbij de bestuurder van een auto bekneld zat en een slagaderlijke bloeding in het halsgebied had opgelopen. Ik heb eerste hulp verleend en ben met de chauffeur naar het ziekenhuis in Alkmaar gereden. Onderweg probeerde ik het bloedverlies zo goed mogelijk te stoppen. Het was een wonder dat de man het overleefde en de Marine reageerde op dit kordate optreden met een Tevredenheidsbetuiging en een beloning: het bedrag van honderd gulden en één vrije dag! Er werd een officiële uitreiking georganiseerd waarbij ook mijn ouders waren uitgenodigd', vertelt Dienco. Het hele kazernepersoneel ging voor hem in de houding. Er kwamen stukjes in verschillende kranten en hij kreeg drie maanden diensttijdverkorting.
Zijn oom, Joop Bloemendaal, welbekend bij oudere Garmerwoldenaren, had hem getipt om te solliciteren naar de functie van technisch medewerker op de afdeling anesthesie van het Academisch Ziekenhuis. Tot zijn verbazing werd hij uit een grote groep van dik vijftig sollicitanten aangenomen. Hierbij heeft de oorkonde van de Marine zeker een rol gespeeld. Dienco kon als 21-jarige, doordat hem drie maanden diensttijdverkorting werd gegund, op tijd beginnen met de opleiding tot technisch medewerker op de operatiekamer.

Assistent anesthesie

201503b

Dienco in beroepskleding (foto: Jacob Wilkens)

Na vijftien jaar als technisch medewerker op de operatiekamer gewerkt te hebben besloot Dienco de vierjarige HBO-opleiding te volgen om anesthesieassistent te worden. Dit bleek een hele kluif te zijn. 'Eerst moest ik scheikunde, natuurkunde en medisch rekenen in de vooropleiding doen en daarna, naast het werk, heel hard studeren. Na vier jaar was ik gediplomeerd, op m'n 41e, en heb daarna nog vijfentwintig jaar tot genoegen in deze functie gewerkt. In de dagdiensten was het programma van tevoren bekend en kon alles rustig voorbereid worden. De anesthesist is tijdens de operatie vaak stand-by en de assistent blijft bij de operatie om de narcose en de conditie van de patiënt te bewaken. Het werd nooit routinewerk en zeker niet als je dienst had. Dan is niet bekend wat er geopereerd moet worden. Acute ziektebeelden en grote ongevallen komen binnen waarbij het er soms hectisch aan toe gaat in een operatiekamer. Die variatie in werkzaamheden houdt je scherp en dat geldt voor iedereen die op het Operatiecentrum van het UMCG werkt', vindt Dienco.

Specialisatie
De laatste tien jaar heeft Dienco zich gespecialiseerd op het gebied van warmtemanagement. Het idee hierachter is dat de patiënt sneller herstelt als hij tijdens de operatie niet teveel afkoelt. Uit onderzoek is duidelijk dat de ziekenhuisopnameduur er gemiddeld met een halve dag door kan worden bekort en dat de kans op infecties minder is. Dienco onderhield contacten met het bedrijfsleven, testte nieuwe materialen en gaf feedback aan het bedrijf dat de materialen leverde. Het afdelingspersoneel moest geïnstrueerd worden en dit vergt overredingskracht want deze extra zorg kost tijd en energie. De temperatuur van de omgeving moet aangepast worden. De uitslaapkamer is tegenwoordig warmer, evenals sommige operatiekamers, tot het moment dat de chirurg aan 't werk moet. Zelfs tijdens het transport naar de OK worden op enkele afdelingen patiënten ingepakt in een isolatiedeken. Op de OK wordt de patiënt op temperatuur gehouden door beenhoezen, mutsen, isolerende jasjes en een deken waar warme lucht wordt ingeblazen die op de patiënt wordt gelegd. Dienco zat namens het UMCG in de landelijke werkgroep 'Warmtemanagement' en heeft daar veel eigen ideeën ingebracht en verder uitgewerkt. Zoals het afdekken van orthopediepatiënten die aan hun rug worden geopereerd. Door middel van het maken van een opening in een isolatielaken ontstaat er een soort slaapzak met een luikje voor het te opereren gebied. De warmte blijft op deze manier volledig bij de patiënt. Dienco heeft twaalf jaar lang bijscholingen verzorgd voor collega's uit de drie noordelijke provincies.

Verenigingsleven
'Ruischerbrug is eigenlijk een klein dorp. Er zijn veel verenigingen en daar heb ik met veel plezier aan deelgenomen. De Speeltuinvereniging is een centrale plek in de wijk voor allerlei activiteiten en ik ben daar 12,5 jaar voorzitter van geweest. Toen ik het stokje doorgaf heeft het bestuur mij tot erelid benoemd. Elke vier jaar wordt er hier een dorpsfeest georganiseerd en van de feestcommissie ben ik inmiddels twintig jaar voorzitter.'
Dienco heeft in zijn leven 's avonds weinig thuis voor de buis gezeten. Naast het lidmaatschap van de toneelvereniging EMS van Ruischerbrug is hij ook lid van toneelvereniging Wester van Garmerwolde. Bij beide clubs is hij wat aan 't afbouwen. Dienco is twee jaar geleden ernstig ziek geweest en dankzij goede medicatie weer hersteld. Toch heeft hij op verschillende fronten wel in moeten leveren. Hij geeft tegenwoordig beter zijn grenzen aan. Tennis is een hobby waar hij nu wat minder tijd voor maakt ten gunste van zijn ontdekking van het spelen van golf. Daar geniet hij nu enorm van. Heerlijk buiten en flink wandelen en een balletje slaan. Samen met zijn eigen clubje vrienden en met de club van zijn oude werkgever, het UMCG. Dienco voelt zich nog betrokken bij de voetbalvereniging GEO waar hij tien jaar in het jeugdbestuur actief is geweest. Hij heeft ook in de beginperiode van de G&T een tijdlang in de redactie gezeten. In Ruischerbrug heeft de G&T twintig abonnees. De familie Bolhuis zorgt al jaren dat onze krant bij iedereen in de bus komt. Jongste zoon Frank, die nu in Tilburg woont, is daar ooit mee begonnen. Toen hij de deur uit ging namen zijn ouders het van hem over. Van het succesvolle 'Meziek mit Bus' is Dienco één van de initiatiefnemers. Je kunt Dienco Bolhuis wel een echte duizendpoot noemen!

Pensioen
Samen met Tina vertrekt Dienco graag met de caravan op vakantie. Ze nemen dan de fietsen mee en leggen heel wat kilometers af. Omdat Tina door haar werk in de ouderenzorg bij Bloemhof in Ten Boer nog aan vakantiedagen vast zit moeten ze de reisjes nog plannen. Dat wordt met een half jaar allemaal gemakkelijker als ook Tina met pensioen gaat. Dan pakken we bij mooi weer ons boeltje en gaan we op pad! Tegenwoordig vist Dienco met een groepje vrienden op een vaste avond in de week vanaf zijn eigen aanlegsteiger in het Damsterdiep. Het vangen van vis is niet belangrijk maar dat het gezellig is staat voorop.

Truus Top-Hettinga