G&T2013
Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

41e jaargang - oktober 2015

Tour for Life / Boer for life

201510a

Mathieu Lam in de Alpen


In acht dagen fietste Mathieu Lam uit Thesinge vanuit Bardonecchia bij Turijn in Noord-Italië naar Rotterdam waar de fietsers en vrijwilligers van de zevende editie van de Tour for Life een groots onthaal kregen in het Zuiderpark. Burgemeester Aboutaleb bedankte de organisatie van dit evenement en maakte bekend dat er door 134 fietsers en 67 vrijwilligers een totaalbedrag van ruim een half miljoen was opgebracht! Het geld komt ten goede aan de Daniël den Hoed Stichting en wordt ingezet voor kankeronderzoek in het Erasmus Medisch Centrum. Dit geld wordt besteed aan de aanschaf van apparatuur om voor de individuele patiënt medicatie op maat te kunnen bereiden. Alle 26 teams reden 1420 kilometer en hadden hun eigen clubje vrijwilligers om zich heen. In totaal werden er vijftienduizend hoogtemeters overbrugd en gemiddeld 180 kilometer per dag afgelegd.

Team ‘Boer for Life’
Zoals eerder beschreven in de aprilkrant van de G&T nam Mathieu het initiatief om vakgenoten te vinden voor dit evenement. Hij kreeg een zevental boeren bij elkaar en vijf begeleiders. De voorbereiding heeft meer dan een jaar in beslag genomen. Elke fietser legde € 450 in en zorgde voor € 2500 sponsorgeld. Dit ingelegde bedrag mocht alleen gedoneerd worden als de tocht door de renner werd uitgereden. ‘Strakke spelregels en de lat werd hoog gelegd door de voortreffelijke organisatie’, vertelt Mathieu. ‘We hebben behalve vier lekke banden geen materiaalpech gehad. En geen grote fysieke problemen of ongelukken. Daarbij zijn we geweldig verzorgd door onze vrijwilligers. Mijn vrouw Conny en onze dochter Marjolein hebben samen met nog drie vrijwilligers van ons team keihard gewerkt. Zij zorgden voor alle eten en drinken en voor de tenten op de camping met alle spullen van iedereen. In een busje reden zij van start naar finish en moesten ons veelal via een andere route maar weer zien te vinden. Soms werkte de tomtom ook niet en moest de kaart erbij om ons weer ergens te treffen rond lunchtijd. Dan werden ook het drinken en de gels en reepjes weer aangevuld. We hebben zoveel gegeten onderweg dat ik ondanks de inspanning in die week gegroeid ben...’

Goede voorbereiding
‘De tocht is voor mij niet extreem zwaar geweest. Ik heb flink getraind met mijn fietsclub uit Groningen, ‘Het Trapstel’. Ik had zeker negenduizend fietskilometers in de benen. Fysiek en mentaal moet je zeker in balans zijn en ook je voedingspatroon moet stabiel zijn. Ook onze kleding was perfect. We hebben windstoppers, fietsshirts en trainingspakken laten bedrukken met een eigen logo en voor iedere renner en vrijwilliger een poloshirt. Mijn zus is grafisch ontwerper en zij heeft dit voor ons gedaan. We waren heel herkenbaar in onze knalgroene outfit. Op de talloze foto's en filmpjes pik je ons team er zo uit. Als team moet je op elkaar ingespeeld raken. Je helpt elkaar waar dat nodig is en aan het eind van de week ken je elkaar zo door en door dat het eigenlijk jammer is dat het voorbij is. Samen heb je als het ware in een cocon geleefd en de ontlading in Rotterdam was best heftig. Natuurlijk werkt de sfeer daar ook aan mee. We reden tussen dranghekken door met alle renners in één groot peloton en het publiek was zó enthousiast! Dat maakt geweldig veel indruk. In ons gezin speelt het plan om over twee jaar nog een keer mee te doen. Onze jongste dochter houdt ook van fietsen. Het zou mooi zijn om het samen te doen. Nu ben ik echt bewust bezig met aftrainen. Zeker drie keer per week fiets ik een flinke ronde. Dat is geen straf hoor! Op de fiets beleef je de omgeving veel intenser. Alle zintuigen gaan open en het Groninger land is echt mooi. Als ik door Noordoost-Groningen fiets zie ik het boek ‘De Graanrepubliek’ voor mijn ogen verschijnen.’

Fietsen als medicijn
Mathieu is een boerenzoon uit Gelderland en werkte na de Hogere Landbouwschool drie jaar als agrarisch kredietadviseur bij een bank. ‘Ik heb er veel van geleerd maar het is niks voor mij om achter een bureau te zitten.’ Door de liefde kwam hij naar Groningen en kreeg de gelegenheid om het bedrijf van zijn schoonvader over te nemen. Hij geniet van het eigen baas zijn, het buitenwerk en het werken met dieren. In 2007 deed Mathieu al eens mee met de ‘Ride for the roses’ ook ten bate van de kankerbestrijding. Helaas kreeg hij ook in zijn eigen familie te maken met deze ziekte. ‘Je wilt iets doen en dat heb ik toen om die reden gedaan. In 2012 ben ik pas echt gaan fietsen. Ik kreeg toen een klein hartinfarct en heb de knop volledig omgedraaid. Ik ben gestopt met roken en heb mijn leefstijl aangepast. Vooral de voeding en het vermijden van stress heb ik aangepakt. Daarbij ben ik bij de fietsclub gegaan en dat is werkelijk een verrijking in mijn bestaan. Ik ben de enige boer in de groep en heb contact met anderen met heel verschillende verhalen. Je praat wat af op de fiets! Tijdens de Tour for Life werd ik verrast door vier man van mijn fietsclub die aan de voet van de Galibier, in de Franse Alpen, stonden om mij aan te moedigen. Daardoor kreeg ik vleugels en was deze zware beklimming een stuk gemakkelijker! Dankzij de enorme verbetering van mijn conditie tijdens de laatste jaren kon ik eveneens alle medicijnen laten staan.’

201510b

Het team 'Boer for Life' op de top van de La Madeleine

Afkicken
‘Thuis realiseer ik me nog meer wat een geweldige week we als team hebben gehad. En ben ik trots op het bedrag dat ons team heeft opgehaald. We konden 29.500 euro overmaken mede dankzij onze sponsoren, een door ons georganiseerde toertocht en een door onze oudste dochter georganiseerd etentje tussen de koeien voor studenten. Daarbij komt de ervaring van het fietsen door het prachtige Franse landschap en de Ardennen. De Galibier was indrukwekkend. Het was die dag heel warm en je fietst in je eigen tempo en geniet van de stilte en van het geluid van een koebel in de verte. Ook in de Jura en de Vogezen is het fantastisch fietsen. Het is er mooi groen en je ziet er heel veel koeien en nog ouderwets boerenwerk. Elke avond weer het feest van met 500 man de tentjes opzetten op een camping en dan nog een lekkere maaltijd voorgezet krijgen. Het opbreken 's ochtends leverde vaak een zoektocht naar allerlei spullen op en de vrijwilligers zorgden geduldig dat alles op zijn plek terecht kwam. Maar de saamhorigheid en gezelligheid in zo'n week onderweg is fantastisch. De tocht en de aankomst in Rotterdam zijn voor mij een geweldige belevenis geweest die smaakt naar meer!’

Truus Top