G&T2013
Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

41e jaargang - november 2015

Ga gewoon eens een gesprekje aan>

201511a

Tineke Werkman (foto Andries Hof)

Aan het einde van de middag op zaterdag 14 november tref ik Tineke Werkman uit Garmerwolde bij 'Hart voor Vluchtelingen' in Ten Boer. Hart voor Vluchtelingen was een evenement op drie locaties: Ten Post, Thesinge en Ten Boer, met als praktisch doel het inzamelen van geld en goederen voor vluchtelingen. Het was een gezamenlijk initiatief van alle kerken in de gemeente Ten Boer. Afgewisseld met muziek gaven verschillende sprekers een beeld van de hulp die je vluchtelingen kunt bieden en werden geld en spullen ingezameld. Uiteindelijk een vrachtwagen vol! 

Als Tineke spreekt wordt duidelijk dat helpen niet alleen hoeft te betekenen dat je geld geeft, maar dat je ook heel persoonlijk met mensen betrokken kunt raken. Zij geeft verschillende voorbeelden van vluchtelingen die ze gedurende de jaren toevallig, of zoals ze zelf zegt ‘per geluk’ tegen het lijf is gelopen en heeft opgenomen in haar huis. Ze vertelt over drie Joegoslavische jongens, op de vlucht voor de burgeroorlog in Joegoslavië, die ze in de jaren negentig tegenkwam in de trein. Ze begon een praatje en vroeg waar ze heen gingen. Ze wisten het niet en vertelden het verhaal van hun vlucht. Tineke besloot ze te helpen en nam de jongens mee naar huis. Ze bleven een aantal dagen en daarna hielp Tineke ze via de vreemdelingenpolitie naar een asielzoekerscentrum, vanwaaruit ze contact bleven houden. Voor Tineke bleef dit niet bij een eenmalige actie, de jaren daarna heeft ze een veelvoud van dit soort toevallige ontmoetingen gehad die haar in staat stellen om mensen in een moeilijke situatie verder te helpen. 

Neofiel
Terug in Garmerwolde praat ik met Tineke als ervaringsdeskundige verder over de vraag hoe wij allemaal als individuen vluchtelingen kunnen helpen. Voor Tineke lijkt het vrij natuurlijk om anderen te helpen. Als kind groeide ze op in een drie-generatiegezin waar gastvrijheid belangrijk werd gevonden. Zo heeft ze geleerd om zich in te leven in mensen en open te staan voor anderen. Door deze open houding en als zelfbenoemd ‘neofiel’ (iemand die houdt van alles wat nieuw, anders en vreemd is) gaat ze gemakkelijk een praatje aan met iedereen die ze tegenkomt. Voor vluchtelingen blijkt dit soort persoonlijke aandacht heel belangrijk. Ze komen aan in een land waar ze de taal vaak niet spreken, de cultuur anders is, het eten, de gebruiken, de geuren, alles is anders. Als er dan iemand is die vanuit die cultuur wat genegenheid en liefde geeft, dan zijn ze hier enorm mee geholpen. Om echt een band op te bouwen kan het helpen om fysiek dicht bij elkaar te zijn. Het kan echter best een aanslag zijn om mensen in huis te nemen, met name omdat je een stukje privacy kwijtraakt. Met eventueel gevaar is Tineke echter niet bezig. Ze heeft zelf nooit slechte ervaringen gehad met vluchtelingen die ze in huis had en ziet het ook niet als een groter risico dan in een vliegtuig stappen.

201511b

Hart voor vluchtelingen in Thesinge (foto Joost van den Berg)

 

Contact met anderen
Toch zal het niet voor iedereen vanzelfsprekend zijn om een vluchteling in huis te nemen en ik vraag Tineke of zij praktische tips heeft voor mensen die vluchtelingen willen helpen. 'Ga gewoon eens naar een asielzoekers-centrum.' De mensen daar ontvangen je zeer hartelijk. Het gaat daarbij niet alleen om Syriërs, maar ook mensen die er al jaren zitten, van wie de asielaanvraag al gehonoreerd is, maar die nog wachten op een huis. Voor al deze mensen is het belangrijk om contact te hebben met Nederlandse mensen. Voor hen is het heel prettig als ze een keer bij je thuis ontvangen kunnen worden, of als ze eens ergens heen gebracht kunnen worden. Tineke hielp bijvoorbeeld een aantal koptische Egyptenaren om naar een koptische kerk in Assen te gaan. Als Nederlander is het veel eenvoudiger om dit soort dingen te regelen.

Ik vroeg mij nog af of mensen dan geen misbruik van je zullen maken. Daar is Tineke vrij gemakkelijk in: 'Daar ben je zelf bij.' Natuurlijk maken de mensen graag gebruik van alle hulp die ze geboden wordt. Het kan ook voorkomen dat je het soms te veel vindt worden. Het is dan aan iedereen zelf om te bepalen wat je wel en niet wilt doen. Soms kan je dat voor een dilemma stellen, omdat je je verplicht voelt om te helpen maar dat is iets waar je voor jezelf uit moet komen en voor iedereen zal het anders zijn waar de grens ligt.
Je moet vooral niet te bang zijn om iets te doen. Soms moet je even een grens over gaan om vooroordelen weg te nemen. Dat lukt alleen als je bereid bent om in gesprek te gaan. Niet te wantrouwend te zijn, maar de mensen gewoon laten komen en dan zie je het wel. Tineke haar ervaring is in elk geval dat haar leven door het contact met al die verschillende mensen er alleen maar rijker op is geworden.

Freek Mandema