Dorpshuis De Leeuw

(De onderstaande tekst is afkomstig van Niek Opten, Noorderkrant 29 april 1998, serie Ons Dorpshuis 13)

Het moet vroeger een vrolijke boel zijn geweest in Garmerwolde. Het dorp kende voor de Tweede Wereldoorlog maar liefst vier cafés. Eén van deze kroegen was café De Leeuw aan het Damsterdiep. Behalve voor het nuttigen van drank konden de dorpelingen er ook terecht voor hun brood en kruidenierswaren. Vanaf het begin van de jaren veertig bestierde de familie Stol de nering, zij zou dat ongeveer dertig jaar blijven doen. Na hen volgden in kort tijd enkele andere eigenaren, waarvan de laatste aan het begin van de jaren tachtig De Leeuw liet uitbreiden en opknappen. Het kleine zaaltje dat bij het etablissement hoorde werd omgebouwd tot keuken en aan de achterzijde van het gebouw verrees een nieuwe, grote zaal.

Vier eigenaren

De plannen bleken financieel gezien echter te hoog gegrepen voor de uitbater. De verbouwing was al grotendeel achter de rug, het café had zijn deuren alweer geopend, toen de eigenaar zich genoodzaakt zag zijn zaak van de hand te doen. Zo werden de aannemer, schilder, elektricién en de fabrikant van systeemplafonds, die allen aan de verbouwing hadden meegewerkt en niet genoeg betaald kregen, de nieuwe eigenaar. Omdat zij liever geld hadden dan een pand, besloot het viertal tot verkoop. Op een gegeven moment deed het gerucht de ronde dat De Leeuw zijn horecafunctie zou verliezen. Sommige bewoners wisten zelfs te vertellen dat er misschien een seksshop in zou komen. Hierop zaten de Garmerwolders niet te wachten. Bovendien zou het betekenen dat het dorp weer een café zou verliezen. In die jaren waren er van de vier kroegen er nog maar twee over. Eén had zijn deuren al eerder gesloten en in 1982 brandde café De Unie af. Nu dreigde ook nog De Leeuw, dat sinds kort als enige over een grote zaal beschikte, te verdwijnen. Toen de gemeente vernam dat De Leeuw mogelijk een andere bestemming zou krijgen, lichtte ze Dorpsbelangen hierover in. Deze bekeek de mogelijkheid om van het pand een Dorpshuis te maken.

Roerig

In diezelfde tijd was de voetbalvereniging uit het dorp, GEO, plannen aan het maken om een eigen kantine te bouwen. Al snel ontstond het idee om de kantine met het dorpshuis te combineren. Er werd een vergadering belegd waar iedereen zijn zegje kon doen. De bijeenkomst verliep roerig. Er bleek een grote weerstand te zijn tegen het plan, m.n. vond men dat de activiteiten die in het dorpshuis een plek zouden moeten krijgen niet de te combineren waren met de activiteiten in een voetbalkantine. Dorpsbelangen besloot van het plan af te zien en De Leeuw te kopen. In 1986 werd de stichting Dorphuis opgericht om dit te regelen. Het was echter makkelijker gezegd dan gedaan. Ondanks toegezegde subsidies van o.a. de gemeente en de provincie moest er nog een flinke eigen bijdrage op tafel worden gelegd. Bovendien moest er nog onderhandeld worden met de toenmalige eigenaren van het café. In de jaren zestig was er ook al sprake geweest van de bouw van een eigen dorpshuis. Daarvoor waren in die tijd de nodige acties gehouden, waardoor de Vereniging Dorpsbelangen al over een aardig kapitaaltje beschikte. Ook nu weer deden de verenigingen in het dorp hun best geld in te zamelen. Zo werd er een sponsorloop gehouden en werden diverse producten verkocht. Samen met een collecteactie, die 35.000 gulden opbracht, bleek dit genoeg te zijn om het pand te kopen.

Harde kern

Aangezien de verbouwing van De Leeuw nog niet geheel voltooid was, moest er nog het nodige werk verricht worden. Om de kosten zo laag mogelijk te houden werd deze arbeid overwegend verricht door dorpsbewoners. Een 'harde kern' van ongeveer acht personen, aangevuld met vrijwilligers, die af en toe meehielpen, zou een jaar lang het merendeel van vrij tijd opofferen om De Leeuw gereed te maken. De werkzaamheden kenden af en toe het nodige oponthoud, waarvan sommige dramatisch hadden kunnen aflopen. Zo stortte het gemetselde puntdak van een bijgebouw in, kort nadat er nog mensen onder hadden gelopen. In 1987 kon het dorpshuis officieel in gebruik worden genomen.

Vrolijk

In De Leeuw is elke dag wel iets te doen. Er worden danscursussen gegeven, de schietvereniging oefent er wekelijks, de plattelandsvrouwen houden er hun bijeenkomsten, er worden soosavonden gehouden. De Rederijkerskamer Wester oefent in De Leeuw voor hun jaarlijkse opvoering in het openluchttheater en voor hun voorstelling in het dorpshuis. Bijzonder is het 'Gemengd Mannenkoor', opgericht door een groep mannen. Op een gegeven moment wilden ook enkele vrouwen meezingen. Dit mocht maar omdat de naam al vaststond, ontstond de vreemde samenstelling. Regelmatig klinkt in De Leeuw 'Tiroler' muziek, wanneer de Alpenjagers optreden. De mensen komen van heinde en verre om te genieten van de muziek.