|
Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en
omstreken
25e jaargang september 1999 |
|
Sprookjeshuwelijk in Kloosterkerk Thesinge
Als je de kranten leest en het nieuws volgt,
lijkt het wel of sprookjeshuwelijken alleen voorbehouden zijn aan koninklijke hoog- en
andere beroemdheden.
Niets is echter minder waar. Op 3 september
jongstleden beleefden in de Kloosterkerk in Thesinge Jan Alix Uitham (39) en Myla van
Ruiten (30) hun eigen sprookjeshuwelijk. Het was het eerste burgerlijk huwelijk in de
Kloosterkerk, dat door ambtenaar van de burgerlijke stand Ben Bolt uit Ten Boer voltrokken
werd. |
|
Dichtbij huis
Het bruidspaar hoefde alleen het klapje tegenover hun huis maar over te steken, want
zij wonen tegenover hun trouwlocatie aan De Dijk in een groot - nog niet geheel verbouwd -
huis. Geen dure trouwauto's nodig, geen parkeerproblemen ... en voor de gasten was er een
oude autobus gehuurd, mét chauffeur.
Het was een stralende dag en zodra de bruid -
begeleid door haar vader - de kerk naderde, liet Piet Huisman (trouwcoördinator voor de
Kloosterkerk) de klokken luiden.
"Het huwelijk zelf is een beetje als een waas
aan me voorbijgegaan," vertelt Myla als we bij hen thuis aan de keukentafel foto's
bekijken. "Gelukkig dat we op video en foto's alles terug kunnen zien, want een
heleboel details herinner ik me echt niet meer." |
|
Hun
belevenis van de momenten tot aan het huwelijk waren ook heel verschillend. |
Jan Alix en Myla
heffen het glas bij
het verlaten van de kerk.
(Foto: Wolter Karsijns) |
|
De
bruidegom was al een poosje in de kerk aanwezig; in gezelschap van familie, vrienden en
bekenden. De bruid wachtte thuis en betrad enkele minuten voor de plechtigheid pas de
kerk. "Dat moment was ook het spannendste; eerst op straat al een aantal
belangstellenden en dan die volle kerk binnenkomen terwijl iedereen naar je k i j k t. De
zangeres die begon te zingen, heb ik niet bewust gehoord."
De huwelijksvoltrekking in de Kloosterkerk was voor hen beiden het
hoogtepunt van de dag en heeft de meeste indruk gemaakt. Grappig dat je pas vanaf dat
moment weer een gezamenlijke beleving hebt: "Toen we de kerk uitkwamen, gingen we ook
echt samen verder."
Buiten kregen het bruidspaar en hun gasten een fladderakje (oud
Groninger drankje) aangebodendoor café t Jopje, waarna er in hun tuin champagne en taart
was voor alle genodigden.
`s Avonds werd het feest voortgezet bij de Fraylemaborg in Slochteren,
waar het paar ook de huwelijksnacht (in het tegenover gelegen rentmeestershuis)
doorbracht.
Dagelijks leven
Jan Alix en Myla kenden elkaar al een poosje, voor ze besloten te trouwen. Ze hebben
elkaar via wederzijdse kennissen in een café in de stad Groningen leren kennen.
Jan Alix was inmiddels begonnen aan zijn grootscheepse verbouwing en
Myla gaf graag adviezen. Van het een komt het ander en na het uitlenen van wat
vakliteratuur en de interesse van Myla voor tuinieren, kwam het tot een bezoekje aan
Thesinge, een plaatsje waar zij nog nooit van gehoord had. Eerst kwam ze alleen, maar toen
de bezoekjes wat langer duurden, nam ze ook de poezen mee. Waarop de vader van Jan Alix op
een goede dag de historische vraag stelde of die poezen er nog steeds waren? Natuurlijk
woonden ze inmiddels samen, sinds de zomer van 1997.
Jan Alix Uitham is geboren en getogen in Noorderhoogebrug (Groningen)
en woont sinds 1985 in Thesinge. Hij is exportmanager bij ESHA Nederland, een bedrijf dat
dakbedekkingen produceert, en om die reden nog wel eens op reis. Geregeld brengt hij een
weekje door in Amerika, Canada, Australië, Japan of Taiwan.
Myla van Ruiten is geboren in Tiel, maar haar (voor)ouders komen uit de
buurt van Slochteren en zelf groeide ze grotendeels op in Haren (Groningen). Ze is in het
dagelijks leven management assistente op de afdeling mobiele telefonie van KPN. |
Warm aanbevolen
De wens om in de Kloosterkerk te trouwen, was er bij Jan Alix en Myla al voordat die
mogelijkheid gerealiseerd was. Het wachten was op een goed moment om hun huwelijk aan te
kondigen, hetgeen samenhing met andere familie-omstandigheden.
Helaas overleed op de dag van hun ondertrouw de
moeder van Jan Alix volkomen onverwacht, maar in de wetenschap dat zij volledig instemde
en blij was met hun voornemen om te trouwen, werd de trouwdag vastgesteld. Gelukkig voor
hen had de plaatselijke commissie van de Kloosterkerk inmiddels overeenstemming bereikt
met de gemeente Ten Boer om er burgerlijk huwen mogelijk te maken. Zij waren dan ook het
eerste paar dat zich aandiende. |
 |
En ook de
andere omstandigheden waren hen goed gezind: het weer was prachtig, de steigers rondom het
torentje waren net een paar dagen tevoren weer afgebroken en Pieter Holtman zorgde voor de
juiste achtergrond van hun tuin door zijn schapen in het achtergelegen weiland te laten
grazen.
Het was al met al een bewuste keus voor deze locatie, vanwege de
symboliek en de romantiek, maar ook de rust en soberheid die het kerkje omgeven.
Zo dichtbij huis dat het toch ook een zeer vertrouwde en persoonlijke
plechtigheid werd. "Op deze manier houd je ook nog wat van je eigen cultuur en
geschiedenis in stand," besluit Jan Alix ons gesprek.
Het is haast onnodig om te vermelden dat zij iedereen van harte kunnen
aanbevelen om in de Kloosterkerk te trouwen. Ook over de trouwcoördinator - die alles in
goede banen wist te leiden en daags voor het huwelijk nog met ragebol en stofdoek in de
weer was en zelfs een bezoekje aan de kapper niet vergat! - zijn ze zeer te spreken. Een
goed begin voor Jan Alix en Myla is het in elk geval en zoals wij allen weten, is dat het
halve huwelijk! De koffers staan inmiddels gepakt voor hun huwelijksreis naar Bali en wij
wensen hen behalve een heel fijne vakantie, veel geluk!!
Susan de Smidt |