Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

25e jaargang september 1999

Sprookjeshuwelijk in Kloosterkerk Thesinge

Als je de kranten leest en het nieuws volgt, lijkt het wel of sprookjeshuwelijken alleen voorbehouden zijn aan koninklijke hoog- en andere beroemdheden.

Niets is echter minder waar. Op 3 september jongstleden beleefden in de Kloosterkerk in Thesinge Jan Alix Uitham (39) en Myla van Ruiten (30) hun eigen sprookjeshuwelijk. Het was het eerste burgerlijk huwelijk in de Kloosterkerk, dat door ambtenaar van de burgerlijke stand Ben Bolt uit Ten Boer voltrokken werd.

Dichtbij huis
Het bruidspaar hoefde alleen het klapje tegenover hun huis maar over te steken, want zij wonen tegenover hun trouwlocatie aan De Dijk in een groot - nog niet geheel verbouwd - huis. Geen dure trouwauto's nodig, geen parkeerproblemen ... en voor de gasten was er een oude autobus gehuurd, mét chauffeur.

Het was een stralende dag en zodra de bruid - begeleid door haar vader - de kerk naderde, liet Piet Huisman (trouwcoördinator voor de Kloosterkerk) de klokken luiden.

"Het huwelijk zelf is een beetje als een waas aan me voorbijgegaan," vertelt Myla als we bij hen thuis aan de keukentafel foto's bekijken. "Gelukkig dat we op video en foto's alles terug kunnen zien, want een heleboel details herinner ik me echt niet meer."

sep-1a.jpg (37445 bytes)

Hun belevenis van de momenten tot aan het huwelijk waren ook heel verschillend.

Jan Alix en Myla heffen het glas bij 
het verlaten van de kerk.

(Foto: Wolter Karsijns)

De bruidegom was al een poosje in de kerk aanwezig; in gezelschap van familie, vrienden en bekenden. De bruid wachtte thuis en betrad enkele minuten voor de plechtigheid pas de kerk. "Dat moment was ook het spannendste; eerst op straat al een aantal belangstellenden en dan die volle kerk binnenkomen terwijl iedereen naar je k i j k t. De zangeres die begon te zingen, heb ik niet bewust gehoord."
De huwelijksvoltrekking in de Kloosterkerk was voor hen beiden het hoogtepunt van de dag en heeft de meeste indruk gemaakt. Grappig dat je pas vanaf dat moment weer een gezamenlijke beleving hebt: "Toen we de kerk uitkwamen, gingen we ook echt samen verder."
Buiten kregen het bruidspaar en hun gasten een fladderakje (oud Groninger drankje) aangebodendoor café t Jopje, waarna er in hun tuin champagne en taart was voor alle genodigden.
`s Avonds werd het feest voortgezet bij de Fraylemaborg in Slochteren, waar het paar ook de huwelijksnacht (in het tegenover gelegen rentmeestershuis) doorbracht.

Dagelijks leven
Jan Alix en Myla kenden elkaar al een poosje, voor ze besloten te trouwen. Ze hebben elkaar via wederzijdse kennissen in een café in de stad Groningen leren kennen.

Jan Alix was inmiddels begonnen aan zijn grootscheepse verbouwing en Myla gaf graag adviezen. Van het een komt het ander en na het uitlenen van wat vakliteratuur en de interesse van Myla voor tuinieren, kwam het tot een bezoekje aan Thesinge, een plaatsje waar zij nog nooit van gehoord had. Eerst kwam ze alleen, maar toen de bezoekjes wat langer duurden, nam ze ook de poezen mee. Waarop de vader van Jan Alix op een goede dag de historische vraag stelde of die poezen er nog steeds waren? Natuurlijk woonden ze inmiddels samen, sinds de zomer van 1997.
Jan Alix Uitham is geboren en getogen in Noorderhoogebrug (Groningen) en woont sinds 1985 in Thesinge. Hij is exportmanager bij ESHA Nederland, een bedrijf dat dakbedekkingen produceert, en om die reden nog wel eens op reis. Geregeld brengt hij een weekje door in Amerika, Canada, Australië, Japan of Taiwan.
Myla van Ruiten is geboren in Tiel, maar haar (voor)ouders komen uit de buurt van Slochteren en zelf groeide ze grotendeels op in Haren (Groningen). Ze is in het dagelijks leven management assistente op de afdeling mobiele telefonie van KPN.

Warm aanbevolen
De wens om in de Kloosterkerk te trouwen, was er bij Jan Alix en Myla al voordat die mogelijkheid gerealiseerd was. Het wachten was op een goed moment om hun huwelijk aan te kondigen, hetgeen samenhing met andere familie-omstandigheden.

Helaas overleed op de dag van hun ondertrouw de moeder van Jan Alix volkomen onverwacht, maar in de wetenschap dat zij volledig instemde en blij was met hun voornemen om te trouwen, werd de trouwdag vastgesteld. Gelukkig voor hen had de plaatselijke commissie van de Kloosterkerk inmiddels overeenstemming bereikt met de gemeente Ten Boer om er burgerlijk huwen mogelijk te maken. Zij waren dan ook het eerste paar dat zich aandiende.

sep-1b.jpg (37152 bytes)

En ook de andere omstandigheden waren hen goed gezind: het weer was prachtig, de steigers rondom het torentje waren net een paar dagen tevoren weer afgebroken en Pieter Holtman zorgde voor de juiste achtergrond van hun tuin door zijn schapen in het achtergelegen weiland te laten grazen.
Het was al met al een bewuste keus voor deze locatie, vanwege de symboliek en de romantiek, maar ook de rust en soberheid die het kerkje omgeven.
Zo dichtbij huis dat het toch ook een zeer vertrouwde en persoonlijke plechtigheid werd. "Op deze manier houd je ook nog wat van je eigen cultuur en geschiedenis in stand," besluit Jan Alix ons gesprek.
Het is haast onnodig om te vermelden dat zij iedereen van harte kunnen aanbevelen om in de Kloosterkerk te trouwen. Ook over de trouwcoördinator - die alles in goede banen wist te leiden en daags voor het huwelijk nog met ragebol en stofdoek in de weer was en zelfs een bezoekje aan de kapper niet vergat! - zijn ze zeer te spreken. Een goed begin voor Jan Alix en Myla is het in elk geval en zoals wij allen weten, is dat het halve huwelijk! De koffers staan inmiddels gepakt voor hun huwelijksreis naar Bali en wij wensen hen behalve een heel fijne vakantie, veel geluk!!

Susan de Smidt