Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken
26e jaargang maart 2001
Een dáverend succes, heb ik mij laten
vertellen. Want ik zal maar direct eerlijk bekennen dat ik het toneelstuk zelf niet heb
gezien. (Schaam mij diep). Maar dat neemt niet weg dat ik er graag iets over wil
vertellen, want mijn oren hebben genoeg gehoord.
Drie avonden hebben de spelers het publiek kostelijk vermaakt. Er was zelfs een rookvrije avond georganiseerd; deze werd zeer druk bezocht! Verder zat het toneelstuk erg goed in elkaar. Met één woord: levendig! Het oude jachtgeweer was weer uit de kast gehaald en heeft het publiek zeker de stuipen op het lijf gejaagd, want op wie werd hij nou eigenlijk gericht??? Het ding vlóóg in het rond, maar het doelwit wist toen nog niet dat hij een gelukkig man zou worden. Grove taal werd ook niet vermeden; een blad voor de mond hadden sommige spelers niet. Het Gronings en Hollands zwierden weer samen, en ook de grappen en grollen vielen zeer in de smaak. Ik kreeg na al deze informatie (die natuurlijk veel uitgebreider werd verteld dan ik hier beschreven heb) zin om eens een kijkje achter de schermen te nemen. Want ook daarnaar zijn we toch best nieuwsgierig?
Toneelgroep V.I.O.D. (Voorts Is Ons Doel)
"De uil zat in
de olmen, bij
het vallen van de nacht.
Daarginds in
verre
heuvels, de
koekkoek
antwoordt
zacht."
19 maart 2001. Natasja
Kleveringa
Ik ben erachter ... ook achter de schermen van V.I.O.D. wordt heel wat afgelachen!
Ik heb mijn nieuwsgierigheid omgezet in daden en de stoute schoenen aangetrokken om twee
spelers van dit toneelgezelschap het hemd van het lijf te vragen. Het vragen stellen was
bijna niet nodig, want het verhaal rolde vanzelf over de tafel. Trijn Dijkstra en Andries
van der Meulen lieten me als het ware het toneelstuk alsnog beleven. En de vragen die ik
had bedacht, hebben heel veel leuke achtergrond informatie opgeleverd.
V.I.O.D. bestaat inmiddels al 63 jaar; de toneelgroep is op 28 september 1938 opgericht.
Tijdens het vijftigjarig bestaan is er een mooi groot feest in Thesinge geweest, waar
iedereen erg van heeft genoten.
Trijn speelt al meer dan dertig jaar mee en Andries is inmiddels al weer vijf jaar van de
partij. Beiden hebben er erg veel plezier in en zullen ook zeker nog een poosje doorgaan.
Jessica Blaauw is het jongste en tevens nieuwste talent. Zij heeft dit jaar voor het eerst
op de planken gestaan (en geslaagd). De spelers zijn nu met zijn tienen: Kees ten Cate,
Jannie ten Cate, Hans van de Brand, Jessica Blaauw, Joop Blaauw, Harrie Blokzijl, Greetje
Blokzijl, Roelie Dijkema, Trijn Dijkstra en Andries van der Meulen. Natuurlijk kunnen ze
niet zonder de basis; deze wordt gevormd door drie personen: Arend Kampen, de regiseur;
Welly Boer als souffleuse en Alie Blaauw als grimeuse. Mede door deze drie ziet het er
altijd goed uit!
Ieder jaar wordt er weer druk gezocht naar een leuk, goed of mooi stuk. Is deze gevonden,
dan wordt hij eerst gelezen door de leescommissie, daarna door de spelers en dan pas wordt
er één uitgekozen. De meeste stukken zijn in het Fries of Drents geschreven; het vergt
dus vaak nog enige tijd om het verhaal in het Gronings te vertalen.
De groep begint in oktober met het repeteren. Elke dinsdagavond zijn ze druk bezig in
café Molenzicht. Het repeteren verloopt makkelijk. Pas aan het eind - wanneer de spanning
een beetje begint te komen in ieders lijf - is er wel eens een meningsverschil of ontstaat
er wat wrijving, maar de positieve moed en steun onder elkaar zorgt altijd voor een goede
sfeer en een gezellige tijd.
Afgelopen jaar is er tijdens de repetities erg veel gelachen: er zaten heel veel leuke
stukjes in, waarvan je tijdens het oefenen al een beetje weet dat het de grote momenten
gaan worden.
Hoe belangrijk is het publiek voor de spelers?
"ZEER BELANGRIJK," flapt Trijn er direct uit. "Zodra er vanuit het
publiek wordt gereageerd d.m.v. lachen (of leuke opmerkingen) voel je iets in jezelf
groeien; je voelt je nog meer opgaan in je rol en het spelen wordt een stuk prettiger en
mooier. (Dus U mag zich gerust laten horen). De andere kant van het verhaal is, dat - als
er echt iemand vreselijk moet lachen om een stukje - wij het als spelers erg moeilijk
kunnen krijgen met het niet mee in de lach schieten. Want dat kan natuurlijk niet!"
Willen jullie nog iets over het toneelstuk zeggen?
"Wij, als groep, hebben dit jaar erg genoten. Er zijn veel leuke reacties geweest na
de voorstellingen (en nog) en dat doet ons allen goed! Wel zijn we bang dat het Groningse
dialect niet voor iedereen verstaanbaar zal blijven; er zitten veel mensen te kijken, die
dit niet beheersen.
Ook is het erg leuk dat Jessica dit jaar haar intrede heeft gedaan. We zijn niet echt met
veel mensen, dus het geeft ons de ruimte om de rollen beter te verdelen. Er werd nogal
eens een dubbelrol gespeeld en dat wordt een stuk minder met nieuwe spelers. Dus, bij
deze: als er nog meer mensen zijn die zin hebben iets nieuws te ondernemen of zich wel
eens in een ander jasje willen laten zien, meld je aan bij een van de spelers en laat wat
zien."
We breien een eind aan het gesprek; Andries moet nog de nachtdienst in. Ik bedank beide
voor de leuke, spontane ontvangst. En, psssttt ... ik heb begrepen dat we deze zomer
opnieuw van deze twee spelers - maar dan in een ander toneelgezelschap - mogen genieten.
Waar??? ..... dat hoort of ziet U vast nog wel!
V.I.O.D, namens vele fluisterende stemmen in mijn oren: Ik heb wat gemist!
En zij vonden het prachtig ...