Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

26e jaargang mei 2000


Thesinge, een levend monument

Een week lang terug naar de jaren vijftig

"Beste Dorpsgenoten. De Oranjevereniging en de Vereniging Dorpsbelangen hebben besloten gezamenlijk weer een feest te organiseren in het jaar 2000, van 30 april tot en met 5 mei. Het voorstel is iets bijzonders te organiseren: een week lang Thesinge laten functioneren alsof het een feestweek in 1950 betreft.
Op 27 mei nodigen de wijkvertegenwoordigers u uit voor een bijeenkomst van de straten om te horen wat u van de plannen vindt en om te peilen of er voldoende steun in het dorp is voor zo'n opzet."
Aldus een brief gedateerd mei 1999.

De steun wordt gegeven, eerst nog wat aarzelend, maar gaandeweg steeds enthousiaster. Een voorproefje in november 1999 - het 50er jaren huwelijk - wakkert het vuurtje bij de     Thesinge-a.jpg (22829 bytes)

Janna Hofstede is jarig; ze heeft een plak koek op de arm gebonden.Sjoukje Joling en Kor van Zanten willen er het fijne van weten.

Thesingers, sponsoren en de pers al een beetje aan. De stemming komt er helemaal in als in februari 2000 rekken vol kleding uit die tijd bezichtigd, gekocht en gehuurd kunnen worden. De hoedjes en attributen vinden gretig aftrek. Ideeën worden opgedaan. Nog later is ADO in Eelde, een kledingverhuurbedrijf, een trekpleister. Menig jurkje, pruikje, manchesterbroek en boezeroentje omhult tijdelijk een inwoner van Thesinge. Oma's kasten worden overhoop gehaald. En ook nu blijkt weer: wie wat bewaart, heeft wat! Enkelingen hullen zich na jaren weer in hun trouwpak of in het pak of jurk van een (voor)ouder.

De activiteiten in de wijken komen ook op gang. Elke wijk heeft zijn eigen bijzonderheden en moeilijkheden. De Lageweg, Achter Thesinge en Bovenrijgerweg beschikken over relatief weinig mensen. Zij bouwen maar liefst drie erebogen, die de grens van Thesinge markeren. Het meest voorkomende beroep van de straatgenoten wordt gebruikt voor het thema, waar hun activiteiten rond verweven zijn: het boerenleven uit de jaren vijftig.
De Schutterlaan neemt de grote voorjaarsschoonmaak, enkele winkeltjes en vele kilometers vlag voor haar rekening.
Aan de Dijk wonen in de jaren vijftig veel kleine neringdoenden. Panden ondergaan uiterlijk een metamorfose.
Het Dorp heeft als opvallend project de Openbare Lagere School. De gevel van het gebouw wordt van een vijftiger jaren jasje voorzien en een klaslokaal wordt in stijl ingericht. Dit vergt avondenlang schilder- en voorbereidingswerk.
De wijk Molenweg, Kerkstraat en Molenhorn kent in de vijftiger jaren verscheidene bijzondere panden. De molen, een bakkerij, boderijder, brandweerwagenstalling en middenstandswoningen. Ook deze wijk moet van enkele kilometers vlag worden voorzien.

Het organisatiecomité vergadert intussen frequent door, onderhandelt met leveranciers en sponsoren en stuurt de wijkprojecten aan via de wijkvertegenwoordigers. Eind maart wordt het spannend. Lukt het allemaal? Liggen we op schema? Kunnen we alles realiseren? Gelukkig werkt een groot deel van de bewoners mee. Daaruit blijkt waarin een klein dorp groot kan zijn. Je kunt op elkaar aan, de overleglijnen zijn kort en efficint. Eind april is Thesinge klaar voor de 50er jaren feestweek. Het feest kan beginnen.

Roelie Karsijns

Zaterdag 29 april: Koninginnedag

Acht uur 's ochtends. Het Oranjecomité is al bezig en bereidt de activiteiten van deze dag rondom de school voor. Aarzelend gaan de deuren in Thesinge open. Onwennig begeven de bewoners zich op straat om zich te verzamelen op het schoolplein aan de Kerkstraat

Daar zal om negen uur het Wilhelmus worden gespeeld door muziekkorps Juliana en de schoolkinderen brengen Vaderlandse liederen ten gehore. Het is een prachtig gezicht als de dorpsgenoten elkaar ontmoeten.    mei2000-b.jpg (20960 bytes)
Gedeputeerde Miriam Meijer en Irene Plaatsman bij de offiële opening van de feestweek

Blikken van herkenning, verbazing en bewondering. Hoe waar is het spreekwoord: kleding maakt de man/vrouw. Hedendaagse papa's veranderen in strenge huisvaders. Jonge meiden lopen zwierig in hun rok met petticoat. Vrouwen van omstreeks veertig zijn ineens strenge, degelijke dames op leeftijd. Elegante dames, vrouwen in werkkledij inclusief krulspelden, spelende jongens in manchester pakken ... een bonte verzameling mensen. Na weken van voorbereiding zie je opeens het resultaat: Thesinge een levend monument, Thesingers als toneelspelers met hun huizen en straten als een prachtig decor.

Optocht
Een bonte rij fietsen - met daarop kinderen in hun feestkledij met oranje sjerp of strik - gaat achter de muziek aan door het dorp. De allerkleinsten worden met paard en versierde wagen vervoerd. Altijd weer een feestelijk gezicht zo'n optocht en een prachtige start van een ouderwetse Koninginnedag. De leden van het Oranjecomité lopen ook mee en leiden het geheel in goede banen. Zo komt ieder tot zijn/haar recht.

Ouderwets vermaak
Tien uur. Het is speelkwartier. Vlaggensteken, zaklopen, touwtjespringen, steltlopen, kruiwagenloop. Een scala aan activiteiten voor en door de schooljeugd op het schoolplein. Als beloning voor hun inspanningen krijgen ze een felgekleurde houten tol. De toeschouwers moedigen de kinderen aan en nuttigen ondertussen liters koffie, thee en ranja. Enkelen nemen hun eerste biertje.

Hoog bezoek
De koningin komt niet op bezoek in Thesinge. Zij verblijft in het Zuid-Hollandse Katwijk en Leiden. Maar Thesinge heeft haar eigen hoogheid. Hare edelwelgestrenge hoogheid mevrouw Irene Plaatsman verwelkomt om een uur of elf een prominent gezelschap. De sponsoren, het gemeentebestuur van de gemeente Ten Boer, de burgervader en burgermoeder. Allen in stijl gekleed. Wat schetst onze verbazing: degene die de officiële opening zal verrichten is niet in gepaste kleding verschenen! Gedeputeerde Miriam de Meijer wordt hierover door Irene streng toegesproken. De gast verdwijnt gedurende enige tijd in de school, alwaar zij zich tooit in een lang gewaad en grote hoed. Na een korte toespraak door de gedeputeerde gaat de stoet van genodigden op verkenning door het dorp. Ze laten de vijftiger jaren sfeer goed op zich inwerken. De burgemeester en echtgenote zijn geheel betoverd en worden pas na een week feesten weer wakker, zo lijkt het wel. Bakkersvrouw "Wieringa" probeert een brood te verkopen aan Miriam de Meijer, maar helaas, zij heeft geen cent bij zich. Stadse fratsen, aldus de bakkersvrouw. De vertegenwoordigster van onze provincie krijgt daarna een roggenbol mee, op de pof. Is de rekening inmiddels voldaan?

Speelse bezigheden
Na het middageten begeeft een groot deel van het dorp zich naar "het land van Heidema". Daar wordt het spelprogramma voortgezet. Nu zijn de deelnemers wat ouder.

   mei2000-c.jpg (21656 bytes)
Spelletjes op Koninginnedag. Rik van der Woude (in de kruiwagen) en Renger de Vries in actie bij het ringsteken

Maar de pret is niet minder. Spelen als kruiwagenlopen, zaklopen en stoelendans blijken nog altijd vermakelijk en spannend. De stoelendans wordt begeleidt door enkele leden van Juliana, het aloude melodietje wordt gespeeld. Wist u trouwens dat dit deuntje "nieuwe haring" als titel draagt?

Even uitblazen
In café Molenzicht liggen ondertussen sigaren te wachten om aangestoken te worden. De deelnemers aan de rookwedstrijd steken hun sigaar zorgvuldig aan, nemen voorzichtig een trek en blazen de geurende rook weer uit. Wie heeft het meeste geduld en houdt de sigaar het langst brandende? Christiaan Balkema is uiteindelijk de sigaar. Hij wordt uitgeroepen tot winnaar van de rookwedstrijd. Hij krijgt de eeuwige roem. De toeschouwers vernemen dat roem stinkt. De sigarenrook dringt door in hun kleding en is moeilijk te verdrijven.

Verdere bezigheden
Menigeen kuiert op zijn/haar gemak door het dorp. Het weer is redelijk, al ontbreekt het oranjezonnetje.
Keuvelen met omstanders, een bezoekje aan een winkeltje, etalages kijken. Op bezoek in je eigen dorp, zo lijkt het. Zelfs op bezoek bij jezelf. Je merkt dat je jezelf een rol aanmeet. Was dat ook niet de bedoeling, een weekje voelen hoe het was in de jaren vijftig?

Roelie Karsijns

Dorpsrevue

De zaterdagavonden waren gereserveerd voor de revue, zoals die door dorpsgenoten van de verschillende wijken opgevoerd werden.
Op 29 april beten Molenweg/Kerkstraat het spits af met een kijkje in de keuken op zaterdagavond van de familie Koopman. Alle kinderen zijn net in de tobbe geweest, moeder breit, er worden doppinda's gegeten en journaal gekeken (de televisie heeft net zijn intrede gedaan) met nieuwslezeres Tanja Koen. Diverse hoogtepunten uit die tijd komen aan bod: de volksopstand in Hongarije, de negende Elfstedentocht, de eerste vrouwelijke minister (Marga Klompé), het ouderdomspensioen en zo meer.
Verder klinken er veel liedjes uit de oude doos, fantastisch geplaybackt door verschillende mensen en rock 'n rollen de tieners er op los.
Het is prachtig om te zien hoeveel talent er is in ons eigen dorp!

Dan volgen Dijk en Singel met een hoorspel over inspecteur Lexington en het raadsel van de zilveren rammelaar. Voor iedereen is er een rol, van heel jong tot oud(er) en de goede timing is in handen van een uitstekend regisseur, die ook aangeeft wanneer het publiek moet klappen of lachen. Er wordt door het grind gelopen, deuren geopend en gesloten, met theekopjes gerammeld en het regent dat het giet.
Zo gaat dat in de wereld van het hoorspel.

De Schutterlaan presenteerde "Klasgenoten" met Johan Mollema en Karel Huisman in de hoofdrol. Vele herinneringen werden opgehaald door (oud-)Thesingers en tot slot deed zelfs meester Boskma nog zijn intrede; gelukkig niet de echte!

Susan de Smidt

Zondag 30 april: Kerkdienst

Het dorp functioneert in oude stijl. Zondagsrust. Alles is dicht. Behalve de kerken. De SOW gemeente en de Christelijke Gereformeerde Kerk houden zoals gewoonlijk op zondagmorgen hun erediensten.

In de feesttent, op het nu nog open terrein tussen de Molenweg en Molenhorn, wordt 's avonds een tentdienst gehouden. Bijna alle dorpelingen begeven zich ter kerke.  Echtparen, keurig gekleed, getooid met hoed of pet, lopen gearmd over straat.    mei2000-d.jpg (21857 bytes)
Dominee De Lange preekt in de tent; Wiersma, Ypma en Plijter horen toe.

De dames hebben hun tasje gevuld met pepermunten, eau de cologne 4711 en een smetteloos wit zakdoekje. De kinderen volgen hen gedwee. Ikzelf vind het indrukwekkend; de "grote mensen" met hun serieuze gezichten en hun onkreukbare wandel uit mijn jeugd komen weer tot leven. Nu, als volwassene, zie ik ook andere dingen. De schoenen knellen om de onwennige damesvoeten, de strakke plooi is een aangemeten masker ... erachter zitten mensen van vlees en bloed, die je ook anders hebt leren kennen.

Bij de tent aangekomen overdondert mij het aantal mensen dat in de tent verzameld is. Vierhonderd mensen. Veel Thesingers, oud-Thesingers, mensen uit naburige dorpen. Een koor uit Westeremden, twee strenge dominees, een statige voorlezer, een deftige organist uit de Stad.

Allen werken zij op hun eigen manier mee aan de dienst die gehouden wordt. De kerkgangers zingen, begeleid door het harmoniumspel van Piet Wiersma, oude - voor de ouderen vertrouwde - liederen. Het koor zingt herkenbare geloofs- en klassieke liederen. Voorlezer Albert Plijter leest uit het oudtestamentische boek Daniël. De dominees preken. Dominee de Lange begint met de uitleg van het bijbelgedeelte. Tot de tussenzang. Daarna preekt Dominee Ypma verder. Over de confrontatie van Koning Nebukadnezar met de God van Sadrach, Mesach en Abednego. Wie is de ware koning? De koning van Babel, of de God van Daniël? Voor de aardse koning wordt het duidelijk: de God van Daniël. Op 's konings bevel moet iedereen deze God aanbidden. Aan het eind van de dienst wordt het volkslied van Nederland, het Wilhelmus, gezongen. Daarin wordt ook de afhankelijkheid van de oranjetelg aan zijn God bezongen.

Aansluitend wordt er nog wat nagepraat onder het genot van een kopje koffie of thee. Daarna schrijden of rijden de dames en heren, jong en oud, huiswaarts. Daar genieten ze nog even van de zondagsrust voordat zij zich ter ruste begeven. De week is nog lang ...

Roelie Karsijns

Maandag 1 mei: Onderwijsdag

Terug in de schoolbanken en schrijven met een kroontjespen. Op de tafel staat de inktpot en het inktlapje ligt ernaast. De heer R. Iedema geeft de hele middag les in het weer in oude stijl ingerichte klaslokaal van de vroegere openbare lagere school in de Kapelstraat.

TV-Noord loopt er ook alweer rond om opnamen te maken van dit unieke onderdeel van de feestweek. De burgemeester doet z'n best op het schoonschrift precies tussen de lijntjes en met sierlijke krullen.    mei2000-e.jpg (18321 bytes)
Terug naar de vroegere openbare school in de Kapelstraat.

Dit zien we 's avonds in Noord Nieuws terug met ook nog een opname van een klas schoolkinderen die nog op ouderwetse wijze worden aangepakt. Een oorvijg van de meester was toen heel gewoon.
Voor de kleintjes is er op deze middag een buikspreker in de grote tent. En voor de basisschoolkinderen is er een educatieve puzzeltocht door het dorp uitgezet. Zij trekken in - op leeftijd samengestelde - groepjes door de straten langs de bezienswaardigheden.

De Floralia is in de gymzaal en daar is het een drukte van belang bij de oude spelen, waaronder het rad van avontuur. De lotenverkopers maken er een mooi showtje van en velen gaan met een buit naar huis.   mei2000-f.jpg (18027 bytes)
De Floralia: Jannie Koopman sjoelt en Desiree Luiken kijkt toe.

De prijzen voor de zelf opgekweekte stekjes gingen naar mensen met groene vingers. De eerste prijzen werden in de wacht gesleept door Monique Groothoff (geranium), Klaas Kol (siernetel), Jacob van Zanten (vlijtig liesje) en W. J. Ritsema (streptocarpus).

 

"Geen been om op te staan"
Om half acht zitten we alweer in de feesttent voor de uitvoering van het toneelstuk met de bovenstaande titel door spelers van VIOD en WWK. Knap werk van deze samengestelde groep met hun regisseur Arend Kampen. Spelen voor een zaal met zo'n 500 toeschouwers is een superprestatie. Bovendien gaat het om een eenmalige voorstelling en moet alles in één keer goed!
Samen met zijn honden speelt Andries van der Meulen de hoofdrol. Beeldig om te zien hoe de beide honden hem volgen en naar hem opkijken en luisteren als hij zijn klaagzangen tegen hen aanheft. Hij speelt het treurige verhaal van de moedeloze weduwnaar die geen oog heeft voor de begerenswaardige weduwe. Deze rol is geknipt voor Trijn Dijkstra.

Dat het geld van de weduwnaar niet in handen valt van inhalige familieleden (Saskia Vaatstra, Trieneke Schuppert, Edward Oudman en Kees van Zanten) komt door de oplettendheid van de bejaarde buurman (Hans v.d. Brandt)

   mei2000-g.jpg (19566 bytes)
Toneel met Trijn Dijkstra en Hans v.d. Brandt

en de kunsten van de knecht (Renger de Vries).
Eind goed al goed is het natuurlijk ook in dit stuk als tot slot een jong echtpaar (Greet en Harry Blokzijl) met hun baby in het verhaal verschijnen. "Lutje vent" blijkt ook nog naar opa vernoemd te zijn! De jongelui kunnen het werk op de boerderij overnemen, opa vindt z'n nieuwe geluk bij de optimistische weduwe en de opdringerige neven en nichten worden de laan uitgestuurd.

Het verhaal is niet spectaculair, maar geheel in de stijl van de vijftiger jaren. Welly Boer was de souffleur en Ida Oomkes en Alie Blaauw zorgden voor de grime. De show werd gestolen door de beide honden en hun baasje en bazin. Burgemeester Alssema kon het niet laten om deze beide spelers na afloop te feliciteren met hun voorgenomen huwelijk. Weet hij inmiddels meer dan wij????

Truus Top


Dinsdag 2 mei: Landbouwdag

Man, man, man ... wat n boudel
Mooi op tied fiets ik noar Bovenrieger, mor op Meulenweg gait kop wat omhoog. Zai k dat goud? t Bin aalmoal auto's aan weerskanten van weg. Boeren en aandere lu kommen overal weg om bouldag op boerderij van Koert Tijdens mit te mokken.

D' herinnering
Boeten op t aarf stonden de trekkers al in t gelid: n Deutz, Hanaomag en n Mr. Cormick draaien of ze nooit anders doan hebben. Zelfs zichtmesien - n echte Faks - gait straks onder d' hoamer. t Wipstoultje trekt mien aandacht en din komt d' herinnering en raizen we eefkes terug in de tied.

k Was n wichtje van tien en was altied op boerderij bie mien oom in Maiden. Op zichtmesien zitten was mooi waark. t Stoultje zat heerlek achterover en k mos in de goaten holden of de schoven der wel goud oetkwammen. (mit touwtje der om). En wieder mos t koren zo kört meuglek òfsneden worden, anders mos k t mes wat daiper zetten.
n Mooie tied, mor k mot gauw schuur in, want doar is t te doun.

Bouldag
Oetvaailer Kooistra (burgemeester van Lellens) trekt mien aandacht. Man, man, man ... wat kin dij man reren.
"Drij zichten? Wel budt der wat? Hier heb k vief gulden. Wel nog meer as vief gulden?

   mei2000-i.jpg (19752 bytes)
De veilingmeesters

Gain ain? Ainmoal aandermoal? Gain ain? Geluk der mit. Noam?" "Jaap Oudman oet Taisn". En din komt volgende koavel al weer aan bod.

Holten korenschop. "k Heb n bod van vief gulden bie de zoel. Wel budt der meer as vief gulden? Je kinnen hom der nait zulf veur mokken hur! Tien gulden doar boden midden in t goul. Ainmoal aandermoal? Gain ain? Verkocht! Noam?" "Kees van Zanten." "Kees van Zanten Pzn. voornoemd." (dat betaikent dat Van Zanten al eerder wat kocht het en t veur notoares en zien klerken sneller is om t op te schrieven). Notoares en zien lu zitten ook op n boerenwoagen en holden alles bie.
Kooistra wait t publiek op n aangenoame menaaier bezig te holden. As e n koavel nait kwiet kin, vragt hai aan ain dij veuraan staait: "Wat gefst der veur?" Vraauw zegt ien aal heur onschuld: "Twij kwartjes." "Verkocht, " zegt Kooistra. "Mevraauw, wat is joen noam?" "Jansen."
"Vrouger was t aans," zegt Kooistra, "toun kon k aal vraauwlu nog bie veurnoam, mor nou nait meer hur!"
Din het hai n haile mooie melkbus te koop. "Mos t mooie kaant even veur doun," zegt e tegen zien haalfstoander. "Wel budt der wat? Twijviefteg? Doar vief gulden, achter in schuur is n tientje boden. Wel nog meer as n tientje? Ainmoal aandermoal, verkocht. Noam? Woar kom joe vandoan?" "Lèlns."
Minsen kommen overal vot. Taisn, Middelsom, Gaarmwol, Leek, Kannes, Tinaalng, De Wilp, t Schild ... teveul om op te nuimen.

n Klokje
Achter op deel hebben vraauwlu t drok mit kovvie en kouk. Kovvie blieven ze mor tappen, mor kouk is in n ommezaintje op. As je aan wat anders tou binnen, din kin je ook n heldertje of n citroentje kriegen.

   mei2000-j.jpg (19886 bytes)
Grasmaaien met twee Belgen

Der stait n poest wiend en temperetuur is ook nait hoog, zodat der straks wel wat kerels maank goan, denk ik.
Din roak k nog even aan de proat mit Jan Klimp en Jaantje Bouwsema dij 27 joar op boerderij woond hebben. Toun ze begonnen, was der n stukje baauwlaand en wat gruinlaand. Ze hebben toun in dij tied der aalmoal baauwlaand van mokt. Toun Jaantje nog op Achter Taisn woonde, hulp ze nog wel mit op boerderij; mor hier was dat nait meer neudeg: Jan haar zoveul mesienen, zodat zai veur bie kinder blieven kon.
Veur kinder was der gain perspectief meer om verder te boeren op dis stee. Jan verkocht t boerenspul aan Koert Tijdens. t Laand is verdailt onder noabers en Tijdens wil wieder as hobbyboer.
"Hou is t om nog even weer trug te keren op t òl stee?" "Hail mooi, dat geft n goud gevuil."

k Heb mie wel vermoakt op bouldag aan Bovenrieger. k Stap op fiets en goa weer richting hoes aan. Meuln draait as n gek en in t dörp is t al weer drok. Nog even langs bakker veur n stoet en bie melkboer neem k nog wat soepenbrij mit.

Dörsmesien
Bie Roelf Jansen op t aarf staait n dörsmesien. Familie Pastoor oet Middelstom het nog zo'n ding. Vief bruiers en n aantal vaste metwaarkers geven n poar keer in t joar n demonstroatsie. n Òle Brons trekker (1940) zet alles in bewegen. n Man mit n kopzakje op gooit stropakken op nek en bringt ze noar de woagen tou. Naaldensteker het t ook drok, want hai mokt t iezerdraodje om stropakken hin. t Binnen pakken van 50 à 60 kilo en din is taauw nait staark genog. n Vörker gooit schoven in mesien en achter dörsmesien staait Helmantel om t koren op te vangen in zakken.
Elk joar wordt er nog twij bunder waait (tarwe) verbaauwd en op n olderwetse menaaier zicht, ophokt en op woagen in schuur bewoard veur de demonstroatsies.

Waske
Op pad noar familie Holtman in Klunder kom k vraauw Tolenaar en heur man tegen. Ze doun alles lopend. Vraauw Holtman achter in Klunder het kookpot goud aan de pruttel veur de waske. t Olske gooit der nog moar weer wat holt op, zodat de kook der goud in blift.
   mei2000-k.jpg (17635 bytes)
Man met "kopzakje" (Foto: Reint Jurjens)

Mit n stamper wordt t voelgoud deurnkander husseld. Je mot toch echt wel wat in de maauwen hebben, aanders lukt dit nait. As t goud nait schoon genog is, wordt t op t wasbord legt en mit n klodder gruine zaipe en n bounder schrobd. t Wicht helpt ook mit en mag t waskegoud deur wringer hoalen. Op blaike wordt t witgoud hìnlegd om oet te trekken. t Zakje blaauw heb k nait zain.

Holtman zulf zit in schuur en is vlas aan t repeln op repelbaank. n Kammeroad van hom komt binnen en mit zien baaident zitten ze tegenover nkander te repeln. Verhoalen van vrouger binnen nait van de lucht.

Waarktugen
Din wordt t tied dat k noar Goense goa om waarktugen in schuur te bekieken. Ze hebben der echt waark van mokt. n Mooi boukje oetgeven, zodat je alles rustig op joen gemak kinnen bekieken. Noast boerderij binnen ze nog drok aan t plougen.

Worrels
Zo'n haile dag op stap mokt hongereg. In grode tent goan we soamen eten: stamppot worrels mit worst en spek. t Smokt mie goud, je huvven nait laank te wachten en stamppot is lekker waarm.
Voldoan goa k noar hoes tou. t Was nait d' herinnering, nee ... t was mai 2000: Taisn n leventeg monument.

Peta Jurjens

Woensdag 3 mei: Bevrijdingsdag

Met bakken viel het uit de hemel die morgen, en het was nog geen brood. De schrik voor het verdere verloop van de dag zat er goed in. Dit terwijl de weerprofeten toch redelijk goed weer in hun hoofd hadden.

Maar ja, Thesinge zou Thesinge niet zijn als ze dit niet goed hadden geregeld en ja hoor, in de loop van de dag werd het weer droog. De muzikanten uit Canada waren er gelukkig op gekleed en speelden ook in de regen simpelweg de sterren van de hemel.    mei2000-l.jpg (20907 bytes)
Terug in de tijd. Jantine, Sanne en Mieke zitten voorop de jeep!
Foto: Pieter Jan Karsijns)

Na het dagelijkse bezoek aan bakker Wieringa op naar de slager. Want men had mij weten te vertellen dat daar heerlijke gehaktballen in het vet op mij lagen te wachten. En inderdaad, heerlijk op het trapje van slager Havinga een gehaktballetje weggewerkt.
Langzaamaan over de Dijk nu richting Schutterlaan, want in de verte hoorden we al de eerste klanken van de fanfare Juliana. Een drom mensen had zich daar vooral op en rond de brug al verzameld. En terecht, want een enorme colonne oude legervoertuigen was in aantocht. Soldaten met volle bepakking, legertrucks, jeeps en weer de uit Canada afkomstige muzikanten.

En natuurlijk niet te vergeten de echte veteranen die de tocht te voet aflegden.
Een fantastische aanblik, deze robuuste voertuigen in het mooie dorp Thesinge.
   mei2000-m.jpg (20087 bytes)
Intocht van de veteranen uit Canada

M'n gedachten gingen heel kort terug naar 55 jaar geleden, toen ik er natuurlijk absoluut nog niet was, maar toen dit soort zaken dus keiharde realiteit waren.

Niet alleen op de doorgaande wegen kwamen de voertuigen, ook de kleine straatjes van het dorp vulden zich met jeeps en soldaten. Eén van de mannen vertelde me over de herkomst van zijn motor. Oorspronkelijk uit Griekenland gekomen en gekocht in Helmond. Daar stond het vehikel in een schuur onder het stof. Z'n hart was verkocht, kopen die handel. Dus terug naar Friesland op dat ding, drie keer aantrappen en hij liep weer, vertelde hij. Daarna zonder problemen naar Leeuwarden gereden, ondanks het feit dat de motor toch een flink aantal jaren had stilgestaan.

Goed, het spektakel was nog niet afgelopen. In de verte klonk het geluid van een vliegtuig. Hoera, brood!!! Na bepaling van de sterkte en richting van de wind dropte het vliegtuigje een hele serie broodpakketjes, waar de mensen beneden als mieren op doken. Een aantal mensen waanden zich - gezien hun gretigheid - even weer in een hongerwinter, terwijl dat volgens mij toch alweer een tijdje geleden is.
Als toetje trok er nóg een band uit Canada door de smalle straten van Thesinge met in hun gevolg een grote groep strak marcherende guards.

Naast deze happening gaat het leven in het dorp ook z'n gewone gang.
Er speelde een klein conflict tussen de burgervader en dhr. Appie R. De burgervader had eerder deze week bezwaar gemaakt tegen het venten van petroleum en aanverwante zaken door dhr. Appie R. Gelukkig geen veldwachter nodig, want vanmiddag werd het probleem opgelost. Appie Ridder bleek wel degelijk een tienjarige vergunning te hebben voor het venten van petroleum en diverse olieprodukten en kon die dan ook met trots overleggen aan de burgemeester. Hij had zelfs een kopie bij zich voor deze beste man.
Nou we het toch over de burgervader hebben. Zoals men in de rest van Nederland nog niet weet, staat er een heel mooi pand te koop in Thesinge. Zal bijna een miljoen moeten kosten. Mooi plekje, fraai uitzicht en goed onderhouden. Het gerucht is als volgt: de burgemeestersfamilie is de laatste tijd opvallend vaak gesignaleerd in Thesinge en uit één van mijn meestal welingelichte bronnen heb ik vernomen dat de familie dit pand heeft gekocht. Gistermorgen bedongen tijdens de boerenboeldag, en nou maar hopen dat er geen vragen worden gesteld in de gemeenteraad.

Ondanks al deze drukte beviel ergens in een achtertuin in de Luddestraat een moedergeit (ik zie u al denken: 't zou de eerste vadergeit geweest zijn) van twee kleine kindergeitjes. De één nog erg zwak en klein, de ander drinkend bij ma. Even was ik weer met beide benen op de grond.

Na een heerlijk bakje vette friet met een klodder mayo van de tijdelijke Thesinger patatboer weer op naar de tent voor een heuse dance party.
In grote getale was het publiek opgekomen en de tent vormde een swingend geheel. Bij mensen waarvan ik nooit had gedacht dat die konden swingen of dansen waren de zweetdruppels niet aan te slepen en daarna ook de (fris)drank bijna niet. Zo gingen polonaise en hardrock nog lang hand in hand tot diep in de nacht.

Geerle v. d. Veen

Donderdag 4 mei: Dorpsleven

Spekclub

Om 03.30 uur donderdagochtend, lag alles in de koelcel. Slager Siegers kon er zelf niet meer bij, zo veel pakketten waren er klaargemaakt. Alles vers en daarna zo koud mogelijk om te zorgen dat het zo bleef tot de leden van de spekclub het 's middags kwamen ophalen.

De rollades, 80 in totaal, konden gelukkig de dag ervoor al worden klaargemaakt, maar de rest moest zo laat mogelijk. Een totaal aantal kilo's was niet te geven, maar reken maar uit: 127 pakketten van f 60,- dat is toch een hele kudde    mei2000-n.jpg (18341 bytes)
Drie dames van de spekclub: Lina Koenes, Grietje Schuurman en Margreet Ritsema

Complimenten van slager Siegers voor Welly Boer: "Ze had alles goed voor elkaar, zo goed georganiseerd zie je niet vaak."

En het was nogal een organisatie. Zes vrouwen uit Thesinge gingen elke maand langs de deur om f 10,- op te halen voor de spaarpot. Zus Ridder had 14 klanten op de Dijk en de Singel, Welly Boer 44 in de Kerkstraat, Molenweg en Molenhorn, Corrie van Houten 29 in het Dorp, Lina Koenes 13 op de Lageweg, Grietje Schuurman 16 op de Schutterlaan en Margreet Ritsema 11 op de Bovenrijgeweg en Achter Thesinge. Eén van de laatste keren dat de dames langskwamen, kwam er een bestellijst mee (elke "wijk" een eigen kleur, handig met uitdelen) waarop eenieder aan kon geven wat gewenst was. De keuze was groot: van verse worst tot rollades, van halfom gehakt tot barbecue pakket.

Donderdagmiddag werd alles op wijkkleur uitgestald in café Molenzicht en konden de leden van de spekclub hun vlees komen ophalen. Het was een mooi gezicht, al die tafels vol met pakketten voorzien van kleurige briefjes. Ook het weer werkte mee, dus weer een geslaagde dag in de Thesinger Feestweek.

Kirsten de Wolf

Dodenherdenking

's Avonds loopt de tent weer vol omdat er vanaf 19.30 uur de Dodenherdenking plaatsvindt. Dit is georganiseerd door de vereniging van Dorpsbelangen. Irene Plaatsman verzorgt de aaneenschakeling van de vele onderdelen van deze indrukwekkende bijeenkomst.

Muzikale omlijsting is er van een strijkorkest en van de beide gelegenheidskoren: een gemengd koor van volwassenen en een jongerenkoor. Marjan Karsijns speelt "The Last Post" en dan wordt twee minuten stilte in acht genomen, waarna uit de minstens 500 kelen het Wilhelmus opklinkt.
Een heel persoonlijke en ontroerende bijdrage door Alex Mollema doet ons beseffen dat er ook nu nog in de nabije wereld grote problemen zijn. Anneke Meiners geeft in haar overpeinzing aan dat vrede in heel veel kleine dingen zit en steeds bij jezelf begint.
De bijdrage door de schoolkinderen uit groep 7 en 8 sluit hier goed bij aan. In het programma is de aankondiging al heel confronterend: "Als niemand meer tijd heeft en maar rent en vliegt, kan je net zo goed een kous op je kop doen. Het maakt dan niets meer uit. Niemand ziet je meer staan. Niemand weet je naam. Je bent anoniem." Zij willen met hun optreden aangeven dat ieder mens een verhaal heeft. Niemand leeft voor niets en ieder mens heeft een naam.
Karin van der Ree neemt ons mee in haar beleving van de mensen en de wereld om haar heen. Andries van der Meulen is doventolk en vertaalt de gebarentaal waar zij gebruik van maakt.
Met het jeugdkoor treedt Ruth Nijmeijer als soliste op en ook dit getuigt van durf.
De hele avond voelde als een goed en warm moment van bezinning "onder ons" in deze hectische week.

Truus Top

Vrijdag 5 mei: Bevrijdingsfeest

Vroeg in de morgen lopen de mooi verklede dorpsgenoten met slaperige oogjes richting de feesttent. Tijdens een lekker en gezellig ontbijt wordt het iedereen langzaam duidelijk dat dit alweer de laatste feestdag is.

De dames Ida Oomkes en Saskia Vaatstra kwamen deze ochtend moeilijk uit bed. Ze komen halverwege het ontbijt geeuwend binnen met de krulspelden nog in het haar. Iedereen lacht zich rot en gelukkig is er nog plek voor deze dames, die zo de dag toch nog vroeg begonnen.

Om 11.00 uur konden wij bij de haven onder een staalblauwe lucht naar een oud-ondergoed modeshow kijken uit de jaren vijftig. Spannend strak en warme wollen onderbroeken deden ons lachen en de ogen uitkijken. mei2000-o.jpg (19975 bytes)
Emma Weggemans, Olga Schijf en Nienke Busscher tijdens de ondergoedshow

Vroeg in de middag begon de zeepkistenrace. Gezien Thesinge zich al aardig vol had laten lopen met veel publiek, stond er langs de Kerkstraat een enorme rij toeschouwers zwetend in de zon te kijken naar een spectaculaire race. Er waren ero dynamische snelle kisten; één met een opslagruimte voor koude drankjes, en een ander was prachtig omgebouwd tot hemelbed. De gang zat er soms aardig hard in waardoor de race niet helemaal zonder schaafplekken afliep. Gelukkig viel het allemaal nog mee, en was het een geslaagde zeepkistenrace.

Van de ene activiteit belandden we zo met z'n allen in een andere, want op het schoolplein van "De Til" werd begonnen met de uitdagingen van de wijken. Er werd gesprongen in een lang groot touw, waar sterke armen om te draaien zeker voor nodig waren.    mei2000-p.jpg (19044 bytes)
De uitdaging: met z'n twaalven springen in een lange rij. De Schutterlaan wint.

Met z'n twaalven uit één wijk in een lange rij zeker twaalf keer moeten springen, werd een daverend succes. Er werd gelachen en gemopperd want tja ... als je met z'n twaalven op één rij moet springen, springt er wel eens eentje mis ... Ahum ... was ik daar zelf ook niet één van? !!!

Er waren nog veel meer mooie uitdagingen te zien, het schoolplein was een gezellig druk feest geworden. Bij Menno en Zus Ridder vlogen de snoep, drankjes, e.d. van de hand in de mond. Dorst en trek krijg je wel van zoveel warmte en beweging. Aan het eind van de middag werd er door velen nog een lekker afzakkertje gedronken bij Susan in café t Jopje.
Met roze, rode of bruine huidjes ging ieder z'n weg naar huis. Daar stond waarschijnlijk bij velen een stoel klaar om de kleren op uit te hangen, en een andere stoel om wat moois voor het slotfeest 's avonds uit te zoeken.

Ik denk dat deze mooie vrijdag, een 5 mei die er zo nog nooit eerder was, één is om altijd te onthouden in veel vreugde en warmte, met z'n allen één en in je eentje met z'n allen.

Natasja Kleveringa


Voortzetting revue

's Avonds volgde het tweede deel van de revue met Achter-Thesinge, Lageweg en Het Dorp. De eersten gaven een onnavolgbare weergave van het duo Snip en Snap.

Van Herbert Koekkoek wisten we natuurlijk al een beetje dat hij kan toneelspelen, maar Wim van Beesten was een complete verrassing. Compleet met jurk, tasje en snoepjes weidden ze hun oubollige dialogen uit; het was een perfecte imitatie!
De Lageweg had gekozen voor het t.v. spelletje Top of Flop met presentator Herman Stok. Ook hier bleken weer heel wat onvermoede muzikale- en acteertalenten aanwezig. Een fantastische jury beoordeelde de optredens van o.a. Elvis, Louis Prima, Bill Haley, Eddy Christiani, Joop de Knegt en het kindsterretje Heleentje van Kapelle.

Zo ongeveer alle bewoners van de Lageweg deden mee, een geweldige show!

Tot slot van deze revue zongen Ria, Willem en Theo van Het Dorp smartlappen uit de oude doos over liefde, dood, pijn en vreugde.

De revue was een groot succes; het was echt een evenement zoveel dorpsgenoten te zien schitteren in hun verschillende, prachtige rollen!

Susan de Smidt


  
mei2000-q.jpg (13075 bytes)
Monique Groothof zingt het liedje "Speeltuin"


Maandag 8 mei: Farewell Party in de stad

Op maandag 8 mei wordt in de Evenementenhal van de Martinihal een Farewell Party gehouden. Dit festijn is opgezet om de Canadezen uit te zwaaien. In de Thesinger feestweek zijn de toenmalige bevrijders van Groningen ook gastvrij ontvangen.

Als dank is de bevolking van Thesinge uitgenodigd om de gasten uit te zwaaien. Twee bussen vol worden naar de Stad vervoerd. Je kunt merken dat Thesinge in de feestweek een hechte gemeenschap is geworden.  Iedereen is enthousiast, ondanks het feit dat de feestweek een grote aanslag heeft gedaan op de algehele conditie.   mei2000-s.jpg (10761 bytes)    mei2000-t.jpg (10777 bytes)
De 22 jarige Arthur Wynne uit Canada in juli 1945 Dezelfde Arthur Wynne, mei 2000 in Thesinge
(Foto: Reint Jurjens)

Met z'n allen, de muziekvereniging Juliana voorop, betreden de - voor deze gelegenheid nog eenmaal in vijftiger jaren kleding uitgedoste dorpelingen - de evenementenhal. Juliana steelt de show met haar feestelijke en gemoedelijke muziek. Het voorprogramma wordt door hen verzorgd en de aanwezigen klappen met alle deuntjes mee.

Daarna wordt het allemaal wat officiëler. Veel dankwoorden, en blijken van dankbaarheid worden gewisseld. Voor en door het 5 mei comité, die het gebeuren rondom de Canadezen hebben georganiseerd. Het programma loopt direct al een half uur uit. Een scala van koren uit Stad en Ommeland passeert de revue. In de belendende foyer wordt het evenement voortgezet onder het genot van een hapje en een drankje. Jammer genoeg zijn de Thesinger consumptiebonnen niet meer geldig.
Je kunt merken dat de buitenlandse gasten moe zijn. En dat is geen wonder. Een intensief programma heeft deze mensen, allemaal minstens vijfenzeventig jaar, behoorlijk afgemat. De uitzwaaiavond duurde, ook voor hen, eigenlijk veel te lang.
Na het intermezzo in de foyer wordt iedereen weer in de grote zaal verwacht. Een gedeelte van de Thesingers blijft echter in de foyer hangen en bouwt hun eigen feestje. De plichtsgetrouwen maken het laatste deel van het programma mee. Ondermeer horen zij een schitterend optreden van een vocal-group. Als slotlied wordt een speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerd lied ingestudeerd.

Wij vertellen de verhalen
met de woorden van weleer
en we blijven ze herhalen
zo besef je meer en meer
hoe de vrijheid te behouden
als een onbetaalbaar goed
dat je daar met elkaar aan werken moet.

Tegen half twaalf gaan de Thesingers weer huiswaarts. Het feestje wordt in de bus voortgezet. Enkele leden van Juliana hebben nog steeds niet genoeg van hun deuntjes en spelen er lustig op los. In een uitgelaten sfeer worden we op Smidshouk uitgezet. De stoelendanshit schalt over het nachtelijke Thesinge. De grote trom doet het autoalarm van onze tijdelijke dorpsgenoot, burgemeester Alssema, afgaan. Langzamerhand verstommen de stemmen. Thesinge gaat genieten van een welverdiende nachtrust.

Roelie Karsijns

Alle foto's van de feestweek zijn gemaakt door Wolter Karsijns



.