Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

27e jaargang augustus 2001


Veranderingen op de OBS Garmerwolde

Jarenlang hebben we in Garmerwolde een vast schoolteam gehad. Per 1 augustus 2001 is er echter het een en ander veranderd. Na vijfentwintig jaar heeft Boukje Tuin-Marring afscheid genomen van Garmerwolde en haar baan geruild met Marleen Riegman. Na de vakantie begint ze op de Togtemaarschool in Bedum; de school van haar kinderen: dochter Loes (14) is er af, maar zoon Gijs (11) gaat er nog een jaar heen.

Vijfentwintig jaar ... dat is niet niks! Tijd voor een praatje met Boukje.
"Ik was twintig jaar toen ik hier bij meester Oosting kwam. In januari had ik al proefles gegeven. Op 1 juni - een week na m'n examen - kwam de benoeming. Ik heb een proefles aan klas 1, 2 en 3 over de boerderij gegeven. (Het waren toen nog klassen; nu zou je groep 3, 4 en 5 zeggen.)

 

Juf Boukje neemt na 25 jaar afscheid van Garmerwolde. (Foto: Henk Remerie)

Toen ik het huis aan de Dorpsweg ging bekijken, was Jan Wigboldus aan het schapen scheren. Dat leek me wel wat: zo'n idyllisch dorp. Stel je voor ... je bent net van school af en dan begin je op een school met het ouderwetse aap noot mies plankje. Geen stencil-, geen kopieermachine ... niks. Ik mocht ook niets aan de muur hangen: de school was net verbouwd, er mochten geen gaten in de muur. Dat werd bij Dick wel anders ... die kwam meteen met een boormachine aanzetten. En we kregen toen ook een nieuwe leesmethode.
Ik ben drie jaar bij meester Oosting op school geweest, drie jaar samen met Dick, drie jaar later kwamen de kleuters erbij en na weer drie jaar - toen ik in verwachting was van Loes - kreeg ik een duobaan met Bert.
Dat was in het begin best moeilijk: je moet goede afspraken maken. (Hoewel het toen nog niet algemeen was, hebben de ouders geen tegengas gegeven.) Ik had een goede oppas; zodoende kon ik het ook doen. Als ik op school was, hoefde ik me geen zorgen over thuis te maken. Ik was echt helemaal op school. Mijn oppas was ook heel flexibel: als ik eens een keertje in moest vallen, kon dat. Door ziekte van Bert heb ik weer zes weken hele dagen gewerkt. In het begin leek me dat wel wat, maar na die zes week wist ik het zeker: voor mij geen hele baan. Loes zei tegen de oppas mamma!"

Uitbreiding van uren
"Langzamerhand kreeg ik weer meer uren. Toen Gijs naar de peuterspeelzaal ging, kon ik die uren werken. Het "Weer Samen naar School" bracht extra werk met zich mee. Ik werd IB-er: interne begeleider, begeleider van kinderen met leerproblemen. Het is langzamerhand gegroeid.
Vijf jaar geleden ontstond het fenomeen "'t Klasje" en werd groep drie een paar dagdelen apart gezet. Dat betekende meer aandacht. We zaten toen in het oude lerarenkamertje.
Ik vond het afwisselend, heel leuk: een deel van de week groep 3, een deel groep 6, 7 en 8 ... plus IB-er. In totaal ruim vier dagen. Dat wordt straks wel anders! In Bedum krijg ik alleen groep 3: 25 kinderen die je nog alles moet leren."

Je hebt ook in Garmerwolde gewoond. Waarom ben je destijds verhuisd naar Bedum?
"Wij woonden aan de Dorpsweg; waar nu de familie Joop woont. Ik had zelf nog geen auto; er was in Garmerwolde nog geen kleuterschool, geen gymlokaal ... Je had toen nog café De Unie (van Maat) en De Leeuw (van bakker Stol). En in Bedum stond een huis te koop, rond 1976/77; hier was het te duur ..."

Nam je ook deel aan het dorpsleven?
"Ik was lid van Presto, ben één keer naar de Plattelandsvrouwen geweest (daar was ik nog veel te jong voor) en heb ook nog ongeveer een jaar in de gezeten. Toen zijn we verhuisd.
Verder heb ik 20 jaar in het Oranjecomité gezeten, in de MR en OR ...
Als er wat bijzonders op school is, lopen mijn kinderen hier ook. Ze willen wel eens zien waar hun moeder werkt en komen dan ook altijd even in groep drie kijken. De laatste schooldag zijn ze er altijd: in Bedum krijgen ze één dag eerder vrij. Jan (m'n man) ging in het begin ook altijd mee naar de ouderavonden ... nu niet meer: hij kent hier vrijwel niemand meer. De tijden zijn sowieso veranderd: ik ga ook niet meer mee naar zíjn personeelsavondjes.
Er is heel wat veranderd in die 25 jaar ... de bouw van het gymlokaal, de aanleg van het voetpad langs de Dorpsweg (de riolering lag er al; in het begin stond onze auto op een brede strook gras voor het huis), de komst van de kleuterschool, het speellokaal ..."

Wat zijn de voor- en nadelen van een kleine school?
"Een nadeel van een kleine school is dat je niet met de leerlingen kunt schuiven: als iets niet goed loopt, kun je niet uitwijken naar een parallelklas. Het voordeel is dat de kinderen veel aandacht krijgen, het is overzichtelijk."

Hoe zit het met de hulp van ouders?
"Toen ik kwam, waren er al een paar moeders die meehielpen met niveaulezen. Niet bij meester Oosting: die hield niet van ouders in de klas. Later kwam het documentatiecentrum.
En Christien Munstra heeft me ± drie jaar lang meegeholpen met handvaardigheid; we maakten toen een plan voor een aantal weken. (Coba Pot is er nog eerder bij Dick in de klas mee begonnen.)
En computerouders ...
Al die nieuwe technologie. In het begin hadden wij nog geen moderne techniek; alleen een TV. In 1978 is de openbare lagere school in Thesinge opgeheven en kregen wij hun stencilmachine. Later kregen we een cassetterecorder met koptelefoons. Jan heeft er toen nog een stander voor gemaakt. Ik herinner me nog heel goed dat Ria Post toen vroeg: "Juf, wie leest al deze dictees voor? Die mevrouw heeft zo'n lieve stem ..." Nu weten de kinderen meer dan ik over computers ...
In die vijf jaar dat ik dat kleine klasje heb gehad, heb ik heel veel hulp van de ouders gehad. Ouders willen best meehelpen, als je hen maar gericht iets vraagt: Kun je me dan en dan daar en daar mee komen helpen?"

Waarom heb je voor een andere baan gekozen?
"Ik heb het hier prima naar m'n zin gehad, maar wilde na al die jaren wel eens wat anders. In Garmerwolde kon en mocht ik heel veel; dus ik was wel kieskeurig, had geen haast. En dit was de perfecte vacature. Het is een school met 350 leerlingen, verdeeld over 15 klassen. Het is wel frappant: ik ben hier op 1 juni gekomen en 25 jaar later is het op 1 juni beslist."

Wat wil je nog kwijt?
"Ik heb dit 25 leuke jaren gevonden. Ook heel belangrijke jaren: ik ben getrouwd, heb kinderen gekregen ... en heel veel veranderingen binnen het onderwijs.
In principe zijn kinderen altijd leuk. Natuurlijk moet je zorgen dat ze iets leren, maar ik vind het ook heel belangrijk dat ze sociaal en eerlijk zijn. Ook de minder goede leerlingen moet je iets leren. Dat is heel dankbaar werk; de gewone leerling leert het wel.
Ook een goed contact met de ouders vind ik belangrijk.
Die allereerste feestelijke ouderavond vergeet ik nooit meer. Meester Oosting zijn klas deed een toneelstuk, wij een musical. 't Was een ramp!!! De muziek op de cassetterecorder liep niet synchroon met de liedjes! Na afloop zeiden de ouders: "Je hebt er veel werk aan gehad!" Dat was heel lief. Het heeft jaren geduurd, voordat ik me weer aan een musical heb gewaagd!
En de Floralia!
Mijn eerste leerlingen waren Moniek Pestman, Heidi Noordhof, Ria Post, Alite Hoving, Tetdy Stol, Gerlinde Spaan, Maaike Vos, Jan Simon Wieringa, Johan Havenga, Fokko Doorn en Rik Klunder. Dat herinner ik me nog heel goed. Het was een combinatieklas van 25 leerlingen, waarvan elf in groep drie. Het was m'n eerste jaar voor de klas ... Moniek Pestman is de eerste van mijn leerlingen die gepromoveerd is."

Heb je al kinderen van oud-leerlingen in de klas?
"Dat was bijna gelukt! Net toen Arnold Stollenga z'n oudste bij mij in de klas zou komen, gingen ze naar Assen! Dat was best jammer.
In Garmerwolde blijven de kinderen niet meer zitten; het gaat allemaal wat soepeler ... eventueel doen ze drie jaar over twee groepen.
Na 25 jaar wilde ik weleens wat anders. Het is ook goed voor de school: komt er weer eens iemand met andere/nieuwe/frisse ideeën ..."

Bert van Soest

Ook meester Bert (42) heeft de school in Garmerwolde verlaten. Per 1 augustus 2001 is hij benoemd aan de 1e Montessorischool in Groningen, vlakbij z'n huis. Ook z'n beide zoons Sjoerd (10) en Joost (8) zitten er op.

 

 

Meester Bert stapt over naar het Montessori­onder­wijs. (Foto: Henk Remerie)

Bert en Marijke hebben destijds bewust voor hun zoons voor het Montessori onderwijs gekozen. Sinds zo'n anderhalf jaar valt vader Bert er af en toe op z'n vrije dagen in. "Eerst een enkel keertje, later veel vaker. Ook omdat ze heel moeilijk inval­lers kunnen krijgen. Op een Montessorischool werk je volgens bepaalde stappen. Het materiaal en de manier van aanbieden spreekt me aan. Hoewel ze steeds meer volgens verplichte methodes moeten gaan werken; zo doen ze sinds kort ook mee aan de Cito-toets.
Je moet zelf ook materiaal maken. Kinderen mogen alles zelf uit de kast pakken. Officieel mogen kinderen zelf kiezen wat ze willen doen; als leerkracht moet je hen begeleiden en erop toezien dat ieder kind voldoende doet, dat ie niet alleen maar leuke dingen doet. Dat gebeurt hier trouwens ook steeds meer. Je schrijft een lijstje op het bord wat de kinderen moeten doen en geeft aan: dáár heb je hulp/uitleg bij nodig en dát kun je zelf. Ze mogen zelf weten waar ze mee beginnen.
Op de Montessorischool gaat het allemaal wat speelser, soepeler. Sommige kinderen zitten bv. gezellig op een kleed op de grond; in de onderbouw, de bovenbouw niet meer. Ook tien minuten gewoon observeren hoort erbij; dan mag er ook geen kind bij je komen ...
Je leert er de eerste schrijftechnieken door met je vinger langs de ruwe letters op een plankje te voelen. Daarna mag je proberen ze in een bakje met zand na te tekenen. Als het niet lukt, kun je het zand zo weer glad maken en opnieuw beginnen. Niemand gaat dus af."

Waarom ben je destijds naar Garmerwolde gekomen?
"Ik werkte in Ten Boer, bij de Huifkar; daar had ik groep 5 en 6. Vanwege het leerlingenaantal moest ik er weg. En hier was een plaatsje vrij: Boukje wilde in verband met haar zwangerschap graag minder werken. (Een duobaan was op De Huifkar al heel gewoon, maar dan wel in de onderbouw.) Ik werkte de ene week drie en de andere week twee dagen; plus de ADV-uren voor Dick en Sien. Dus altijd groep 3/4/5 en af en toe 6/7/8 en 1/2."

Welke leeftijdsgroep heb je het liefst?
"Groep 5, 6 en 7. Straks krijg ik één dag groep 3/4; één dag groep 5/6 en twee keer één dag een groep 7/8. Het zal wel even wennen zijn. Een duobaan met 4 mensen, allemaal één dag; met in iedere klas zo'n 28 kinderen."

Wat vind jij belangrijk?
"Dat je als kind met plezier naar school gaat, naast het verplichte leren. Dat je ze zo goed mogelijk kunt begeleiden; uiteindelijk doen de kinderen het zelf.
Er is in die veertien jaar veel veranderd. Neem alleen al de techniek: computers, video, kopieerapparaat ... Methodes, die meer aanspreken. Veelzijdiger, je kunt er meer kanten mee op. Je kunt tegenwoordig kiezen wat jouw handigste manier is."

Wat zijn de voor- en nadelen van een dorpsschool?
"Het voordeel is dat je alles heel snel kunt kortsluiten. Als er iets met een kind is, kun je even snel overleggen met je collega's. Je blijft bij het wel en wee betrokken. Alle groepen gaan met elkaar om.
Een nadeel is dat je hele kleine groepjes kan hebben; de kinderen moeten ook maar met elkaar op kunnen schieten, elkaar kunnen stimuleren.
De basis is heel belangrijk; daarom hebben we er ook voor gekozen groep drie apart te zetten: groep drie heeft heel veel aandacht nodig, vooral de eerste paar maanden.
Die laatste schooldag gaan alle kinderen met elkaar om. Groep acht mag het mee organiseren: dingetjes maken, spelletjes voorbereiden ... Met een beetje sturing loopt dat heel leuk; je moet er wel vroeg genoeg mee beginnen."

Hoe zit het met de hulp van ouders?
"Het zijn vaak dezelfde ouders die heel veel voor de school doen. Dat wordt steeds minder: beide ouders werken; ze hebben geen tijd, zijn er niet. Twee moeders - Joke en Winy - helpen al járen mee, hoewel hun kinderen al lang van school af zijn."
Zit je - net als Boukje - ook in allerlei comité's? Voel je je bij het dorpsleven betrokken?
"Het Oranjecomité. Koninginnedag was vroeger meer een schoolgebeuren. Ik heb wel altijd meegeholpen met organiseren en zo, maar op de dag zelf was ik er niet; dan was ik bij m'n eigen kinderen. Verder zit ik in de OR - eigenlijk alle leerkrachten - en draai al jaren mee in de MR.
Doordat je alle groepen hebt, blijf je er de hele schooltijd bij betrokken. Ik vind het bv. heel leuk als een van m'n exleerlingen me groet in de stad."

Bert heeft er duidelijk zin in. Als ie over het Montessorionderwijs vertelt, beginnen z'n ogen te glímmen. "Ik was sowieso al van plan om een Montessoricursus te gaan volgen. En toen er een vacature bleek te zijn, was de keus niet moeilijk. Maar ik zal de kinderen in Garmerwolde missen ..."

Hillie Ramaker-Tepper