Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

27e jaargang juli 2001


Kennismaking met Aquadonna

Een geslaagde sprong in het diepe

Op de fiets naar de Grasdijkweg, onderweg naar Aquadonna: het bedrijf van Karin Stuut, ooit van Terschelling, nu van Garmer≠wolde. Een paar minuten na de eerste kennismaking zitten we aan de koffie in wat de oude kleuterschool van Thesinge blijkt te zijn geweest, ooit hierheen gesleept door Fokko Ganzeveld.

Tussen de Brandaris en de Grote Oceaan
Aquadonna is de duikschool van Karin en daar gaat ons gesprek natuurlijk over: over sportduiken, over de cursussen voor jong en oud, over de wereld onder water waar je je kan vergapen aan de meest wonderlijke planten en dieren.

 

Karin Stuut van duikschool Aquadonna. (Foto: Henk Remerie)

Maar eerst gaat het gesprek over wie Aquadonna is en hoe de route naar Garmerwolde eruit zag. Zoals gezegd komt Karin oorspronkelijk van Terschelling. Na de middelbare school in Harlingen lag er geen kant-en-klaar uitgestippeld toekomstplan. De route bleek via de kunstacademie in Utrecht naar AziŽ te lopen, eerst als een vakantie die een lange reis werd, met na een korte terugkeer in Nederland een mogelijk permanent verblijf in het buitenland: AziŽ en AustraliŽ.
De ene anekdote na de andere volgt: hoe voorzie je in je levensonderhoud in India? Door als figurant mee te spelen in films, onder andere in Year of the Dragon met Mickey Rourke, de hele dag in een bootje heen en weer varen, telkens opnieuw als de scŤne niet precies is zoals de regisseur het wil. En als je in Nepal bent, dan kun je de menu's in restaurants in keurig geschreven Engels vertalen en er een warme hap aan overhouden.
Toen kwam er een telefoontje van een familielid in Nederland: of Karin niet tijdelijk bij een bedrijf in Friesland wilde werken, een biologische kaashandel. Na drie jaar in het buitenland werd besloten de stap te nemen en na de kaas volgde werk in een groothandel voor biologische producten in Marum.

De vonk slaat over
Karins vriend Jasper komt binnen met twee dikke stukken Terschellinger koek (helaas zonder boter, zegt Karin), verse koffie wordt aangerukt en ik stel de onvermijdelijke vraag: hoe word je duikinstructeur? Ik was er vanuit gegaan dat Karin al haar leven lang gezwommen en gedoken had, maar dat blijkt een groot misverstand. Begin '94 staat er een advertentie in een krant, er wordt een cursus sportduiken aangeboden en ach, misschien is dat wel leuk ...
De vonk slaat over en in een rap tempo volgen de cursussen elkaar op: na de beginnerscursus die voor een groot deel in het zwembad wordt gegeven volgt de gevorderden cursus, dan een cursus die over eerste-hulp-bij-duikongevallen gaat en uitein≠delijk wordt in 1997 afgesloten met de instructeuropleiding. Van cursussen volgen en daarna geven krijg je echter niet voldoende brood of frikadellen (speciaal) op de plank: werk bij een reisbureau helpt en blijkt later nog van groot belang te zijn.
En dan Garmerwolde. De tijd wordt sinds de verhuizing gevuld met duiken en verbouwen en in het voorjaar van 1999 wordt "Aquadonna" ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Les wordt gegeven aan wie maar wil: volleybalteams, bedrijfsver≠enigingen, particulieren ... oud en jong. Maar niet tť jong; want hoewel kinderen vanaf acht jaar mogen duiken, zijn ze vaak nog te speels en begrijpen de instructies niet altijd.

De wereld onder water

We hebben het over hoe mooi duiken kan zijn, zťker ook in Nederland, want je hoeft niet ver weg. Duiken is mťťr dan wat je ziet op Discovery Channel. We praten over hoe het is om te genieten van zeenaalden, zeedruifjes, "velden" met palingen die - met alleen de staart in de bodem van de Grevelingen - als wimpels op de stroming lijken te wapperen, hoe het is om in het Veenmeer in Tynaarlo te kijken naar een helling met zoet≠water-kreeftjes, naar jonge snoekjes van vijf centimeter die een paar jaar later misschien twintig keer zo groot zijn, of wat het is om twee meter onder water jezelf middenin een glashelder aquarium te wanen waarin kleine voorntjes tussen zilveren rietstengels zwemmen terwijl het felle zonlicht hun vinnetjes goud doet oplichten. Magisch .. en nog geen uurtje hier vandaan.

Moi!

Het is tijd om weer naar huis te gaan. We kunnen nog lang doorpraten over sportduiken, maar het is toch iets dat je zelf moet ervaren, bijvoorbeeld door een introductieles te volgen. En waarom niet in de oude kleuterschool van Thesinge - het gebouwtje is gewend aan beginners-gespartel!

Hans Klamer