Trijn van de bank

Door nieuwe ontwikkelingen in het betalingsverkeer worden kleine vestigingen van banken vooral op plattelands-locaties onrendabel. Een voorbeeld hiervan is het bankgebouwtje in Thesinge, dat veranderde in een winkel en aan het eind van deze maand doorstart als galerie Abbemaar.

Het gebouw staat er nog, maar het is bij Trijn nog onbekend welke bestem­ming het zal vinden.

De oudere klant en de euro
Vooral oudere mensen ondervinden problemen door de veranderingen in het betalingssysteem. Voor geldopname moet gepind worden en vanuit Middelbert is de dichtstbijzijnde locatie nu gevestigd in de Konmar. Men kan hier terecht voor overboekingen en voor advies op financieel gebied. Het personeel helpt de klant ook - indien noodzakelijk - bij de pinautomaat.
De komst van de euro heeft aan het loket weinig problemen opgeleverd. De voorlichting vooraf is heel goed verlopen. Wel gaf het geld tellen extra drukte doordat er ongelofelijk veel kleingeld werd gestort. Bij Trijn kwam een klant met twee emmers vol kleingeld aanzetten. Gelukkig is er dan een geldtelmachine ...

Functie die verdwijnt
De functie van baliemedewerkster is verdwenen. Dat heette de laatste jaren trouwens quick-service medewerker. Trijn wilde niet mee in de nieuwe functie-eisen die aan haar werden gesteld. Daar hoort nu namelijk ook het advies uitbrengen aan cliënten en het afsluiten van verzekeringen bij. Die commerci­ële kant trekt haar niet, zij moet het hebben van het contact met de mensen. In Middelbert ging je naar de bakker en de slager en naar Trijn. Die persoonlijke benadering is niet meer van deze tijd.

"Vrouger"
Trijn heeft in die 32 jaar bij de bank vier generaties uit de regio Middelbert aan zich voorbij zien trekken. In haar beginperiode zat ze alleen met de directeur in de toen nog zelfstandige Boerenleenbank. Ze werkte in een loketje, waarin de klant de nodige privacy werd geboden. Haar werk bestond voornamelijk uit het uitschrijven van kassabonnen, het afhandelen van de administratie met behulp van de boekhoudmachine, het verzenden van de dagafschriften en het verwerken van de post.
In '83 werd de bank verbouwd en kwam er een open balie. Het was heel duidelijk te merken dat de klant zich minder vrij voelde aan deze balie.
Trijn kan heel smakelijk vertellen over de financiële middelen die in de agrarische sector werden gebruikt. Ze praat over veemarktcheques die verzilverd moesten worden, de "wissels" van Avebe en over vakantiebonnen, waar de boeren gebruik van maakten.
Ook hield de bank - die inmiddels Raiffeisenbank heette - zitting in "De Schakel" in Oosterhogebrug. Trijn ging daar na een werkdag gewoon met een tas vol geld over straat! Ze spreekt van geluk dat haar in al die jaren op de bank nog nooit iets naars is overkomen. Ze denkt dan bijvoorbeeld aan een overval.
In '95 fuseerde de bank met Groningen. Het werd een "stadsbank" met een totale cultuuromslag. De naam was inmiddels ook alweer veranderd in Rabobank.

Sociale functie
Vooral ook voor kinderen is er veel verdwenen. Trijn haalt herinneringen op aan de spaardagen in oktober wat een soort dorpsfeestje was. De kinderen mochten een cadeautje uitzoeken als ze hun spaarbusje kwamen legen. Het bankpersoneel speelde hierop in door verkleed te gaan als cowboy's.
In januari werd op de spaarbankboekjes de rente bijgeschreven. Dit werd met de hand uitgerekend en er kwam versterking van het bankbestuur om de klus te klaren. Dat was altijd een heel drukke en gezellige periode.
De meeste rekeningnummers kende Trijn uit haar hoofd en met het wel en wee van de vaste klanten was zij op de hoogte. Op haar zoektocht naar ander werk zal het vooral gaan om contact met mensen ...