Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

28e jaargang november 2002
 

Laten wij duizend lofzangen zingen

Laten wij duizend lofzangen zingen. Dat is de titel van een lied dat op een oktoberavond in Thesinge ten gehore wordt gebracht door het koor "Lovende Stemmen". Zeer toepasselijk, want lofzangen zingen dat heeft deze zangvereniging wel gedaan! Vijftig jaar lang wekelijks repeteren. Vijftig jaar lang regelmatig optreden in kerken en ziekenhuizen. Dan kom je wel op duizend lofzangen, misschien wel in het kwadraat.

Hoe het begon
Op 21 juni 1952 is het koor onder de naam "Lovende Stemmen" opgericht. Eigenlijk is het koor nog ouder. In Thesinge waren twee koren. Beide met een ledentekort.  

        

Het jubileumkoor 'Lovende Stemmen'
(Foto: Foto Wolter Karsijns)

Na een hele lange avond praten op die bewuste datum besloten de koren te fuseren en verder te gaan onder de naam "Lovende Stemmen"
Het koor bestond toen uit maar liefst veertig leden. Zoveel leden zijn er later niet meer geweest. Hoewel, in 1974, toen een gedeelte van de koorleden van het opgeheven Chr. Geref. Koor erbij kwam, waren er opeens weer 36 leden. In een klein dorp als Thesinge is bij alle verenigingen het ledental een heet hangijzer. Ook bij "Lovende Stemmen". De afgelopen periode is het koor heel actief geweest om nieuwe leden te vinden. Op dit moment telt het koor 19 leden.

Trouwe leden
Nieuwe leden vinden is dus moeilijk. Maar als ze eenmaal op het koor zitten, gaan ze er niet zomaar van af. Opvallend is dat een aantal koorleden al heel lang lid zijn van "Lovende Stemmen"; 35 jaar lidmaatschap is eigenlijk al gewoon. Sommigen, zoals de heren Thomas de Vries en Roelf Jansen, en mw. Joke Kalkwiek zijn zelfs al meer dan 50 jaar lid van een koor en hier­voor dan ook gehuldigd. Zij stapten in 1974 over naar "Lovende Stemmen". Zingen is duidelijk hun lust en hun leven, maar de sfeer op het koor zal hieraan zeker bijdragen.

Trouwe dirigenten
Opvallend is ook dat er in die vijftig jaar maar vijf dirigenten zijn geweest. Dat is heel weinig. De eerste dirigent was dhr. Nienhuis. Hij werd opgevolgd door dhr. Vos, die twintig jaar het koor dirigeerde. Tijdens zijn ziekte heeft dhr. Bernardus het koor door een moeilijke periode heen geholpen. Trouwens ook nu nog staat dhr. Bernardus klaar om de dirigent af en toe te vervangen. Dhr. Du Corbier kwam daarna en bleef 12 ½ jaar; daarna vond hij het wel mooi geweest. Zijn opvolger was dhr. Kleefman; deze klarinettist van de Johan Willem Friso Kapel heeft het koor vijf jaar onder ijzeren discipline gedirigeerd. Toen hij stopte, was het moeilijk om een nieuwe dirigent te vinden. Derk Jan du Corbier wilde wel even helpen. En ... hij helpt nog steeds.

De repetities
In de jaren vijftig was het de gewoonte dat de vrouwen tijdens de repetities breiden. Als de mannen oefenden, breiden de vrouwen. En als de sopranen hun partij doornamen, tikten de alten met hun pennen de maat. Tegenwoordig wordt de maat alleen aangegeven door de dirigent. Dus om op het koor te gaan, hoef je niet meer te kunnen breien! Op de maandagavond wordt er heel wat gezongen in de grote zaal van Ons Trefpunt. Inoefenen, de puntjes op de i zetten, en een stuk zingen dat er al goed in zit ... het gaat achter elkaar door.
Twaalf jaar geleden is men begonnen de nieuwe koorstukken te nummeren. Roelf Jansen zei: "Als we bij nummer 100 zijn, trakteer ik op gebak." En dat heeft hij gedaan. Nummer 147 is momenteel aan de orde. Nu maar flink dooroefenen, want bij nummer 200 weer gebak?
Tijdens de repetities is de sfeer tussen de dirigent (ook genoemd du copietje) en de koorleden erg ontspannen. Opmerkingen voor ingewijden zoals: "Tutti, plutoworstjes, dames, jullie overgang is niet goed", worden vaak gemaakt. Het slaat allemaal op de zang van de koorleden die in deze geheimtaal wordt aangeduid en gecorrigeerd. Renger de Vries schijnt een specialist in articuleren te zijn. Derk Jan begeleidt het koor tijdens de repetities op het hijgend hert. Het vroegere harmonium piepte en hijgde zo dat het deze benaming met ere heeft ontvangen. Het vervangende orgel, een elektronisch exemplaar zonder bijgeluiden, heeft de naam geërfd.

Rijk verleden
Lovende Stemmen heeft een rijk verleden aan optredens en concerten door de hele provincie. Vroeger deed het koor mee aan concoursen. Omdat niemand een auto had, gingen ze op de fiets. Naar Groningen, Uithuizen, Warffum, Stadskanaal of Appingedam. Vooral op de terugweg werd er luidkeels en vierstemmig gezongen. Het niveau lag in die tijd hoog. "Lovende Stemmen" zong eerst in de Eerste afdeling. Later in de Erafdeling en daarna in de afdeling Uitmuntendheid. In de loop van de tijd deed men niet meer mee aan concoursen, de voorbereiding kostte te veel tijd. Aan de zangersdagen in de Ooster­poort werd nog wel meegedaan. Daar werd het koor beoordeeld op zaken als: nuancering, homogeniteit, basismateriaal, horizontale lijnen en articulatie. Op zuiverheid, een woord dat iedere leek begrijpt, kregen ze een acht! Het koor maakte ook een radio opname mee: drie-en-half uur staan voor 20 minuten uitzending. Heel Thesinge zat aan de radio gekluisterd! En het sta-leed was gauw vergeten.
Het optreden op de televisie was zo massaal, er deden zoveel koren aan mee, dat de koorleden zichzelf bij de uitzending niet meer terug konden vinden.
Al 33 jaar lang doet het koor mee aan Rayonconcerten. Vier gemengde koren en één mannenkoor organiseren per toerbeurt één keer per jaar een concert waaraan deze koren meewerken.

Ondanks een rijk verleden steeds geldtekort
Vijftig jaar "Lovende Stemmen", dat betekent ook vijftig jaar zorgen dat er geld genoeg is. En zolang het koor bestaat, heeft het geld tekort gehad. In de jaren vijftig en zestig werden er afbeeldingen van emmertjes gespaard, die op Persil zeeppoeder zaten. Wat zal de was in Thesinge in die periode schoon geweest zijn! Ook werden er kannetjes gespaard, die op pakken koffie van het merk Broekema zaten. Heel Thesinge dronk natuurlijk Broekema's koffie! Een tijdlang kreeg het koor subsidie. Toen die kraan dichtgedraaid werd, moest het koor op een andere manier aan geld komen. De beroemde toiletpapieractie werd bedacht. Een slim idee; wie heeft er geen toiletpapier nodig. Deze maand zijn de koorleden weer langs de deur geweest.

Vijftig jaar "Lovende Stemmen", een concert waard
Aan het jubileum wordt aandacht besteed door een concert te geven. Op 12 oktober verzorgt het koor samen met "Mannenkoor Leens" een avondvullend programma. Het Gereformeerd kerkgebouw in Thesinge is feestelijk versierd met herfstbloemarrangementen, gemaakt door Ina van Zanten-Beekman die zich even weer kon uitleven in haar oude beroep. De koorleden en de dirigent dragen allemaal een corsage; extra feestelijk op de overwegend zwarte kledij, door sommigen opgefleurd met een rood accent.  De voorzitter, Willem Zijlema, heet de aanwezigen welkom. En hij praat niet tegen stoelen of banken. De kerk is goed gevuld met toeschouwers; samen met het dertig leden tellende gast­koor, hun dirigent Rintje te Wies en de pianist Jan de Roos. Omdat het concert in de week van het overlijden van Prins Claus valt, wordt er een moment stilte in acht genomen voordat wordt ingezet met de samenzang: "Komt nu met zang van zoete tonen!", begeleid door organist dhr. Gerard Bernardus.

Specialiteit
Daarna is het woord aan de presentatrice Irene Plaatsman. Met leuke anekdotes over de geschiedenis van het koor. Dan presenteert "Lovende Stemmen" zich onder leiding van Dirk Jan du Corbier, met een zestal liederen. A cappella, met pianobegeleiding van Maurice de Does. Elk lied met een eigen karakter. De Nederlandse teksten van de geestelijke liederen zijn goed te volgen, worden verzorgd uitgevoerd en - ook niet onbelang­rijk - klinken zuiver en harmonieus. Het in de moedertaal zingen is de specialiteit van het koor. Een overstap naar een Duitse tekst van J.S. Bach is duidelijk minder van kwaliteit. Na het optreden verlaat het koor het podium, blijft even staan in de banken en gaat - na een teken van de dirigent - tegelijkertijd zitten. (Een overblijfsel van de beroepsmilitaire dirigent?)

 "Mannenkoor Leens" komt naar voren en we mogen genieten van een zestal prachtig gezongen liederen. Ook dit koor zingt verzorgd. Vaak is een mannenkoor een brij van sonore mannenstemmen. Echter, dit koor is helder van klankkleur: de verschillende partijen van de hoge tenoren tot superlage bassen zijn duidelijk te onderscheiden. Daarna zingt het jubilerende koor nog enkele liederen. Het laatste nummer voor de koffie wordt gezamenlijk uitgevoerd. Indrukwekkend zoveel stemmen die samen een mooi lied "Hemelse Vader" uitvoeren.

Na de koffie is het woord aan Du Corbier. Hij studeert met alle aanwezigen de canon "Rozen Fra Fruun" in, die vijf minuten later door het kerkgebouw schalt. "Mannenkoor Leens" laat daarna een aantal opera-achtige liederen horen van componisten als Verdi, Schubert en Wagner. "Lovende Stemmen" sluit af met een aantal wereldlijke liederen. Bij het Grunneger laidje "Ain boer wol noar zien noaber tou" wordt het verhaal beeldend uitgevoerd door boer Roelf Koopman, vrouw Coby van Huis en noaber Sybolt Oudman. Na het dankwoord van dhr. Zijlema, waarbij degenen die meegewerkt hebben tot het welslagen van deze avond met een bloemetje worden verrast, wordt nogmaals het gezamenlijk nummer gezongen.

En dan is het echt afgelopen. Ieder gaat zijns/haars weegs met de nog nazingende melodieën in het hoofd. Het koor oefent elke maandagavond van 20.00-22.00 uur in Ons Trefpunt te Thesinge. En zoals al eerder vermeld: In een koor zingen is leuk, ontspannend en nieuwe leden zijn zeer welkom!

Roelie Karsijns-Schievink

Bronnen:

Irene Plaatsman, Jannie Koopman