Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

30e jaargang juni 2004
 

GEO in Europa; De EuroSportring toernooien
 

Aan het begin van het nieuwe seizoen kwamen op initiatief van Bert de Boer (trainer van de C- en B-junioren) de leiders van de jeugdelftallen in de GEO kantine bijeen om zich te beraden over deelname aan de EuroSportring toernooien, die traditioneel gespeeld worden tijdens het Pinksterweekend. Bert had eerder met andere verenigingen al deelgenomen aan zo’n toernooi en wist  zijn enthousiasme over te brengen op het GEO jeugdkader, met als resultaat dat GEO E2, de D-pupillen en de C & B-junioren zich opgaven om in respectievelijk Heino (bij Zwolle), Waremme (België), St. Soupplets (Frankrijk) en Susice (Tsjechië) te gaan voetballen.
Na een lange periode van voorbereidingen vertrokken op 28 mei bovengenoemde teams naar hun plaats van bestemming. Hieronder volgen de ervaringen.
 

GEO E2-pupillen naar Heino

Vrijdag 28 mei om 15.00 was het zover; het E2-team ging naar Heino. Negen jongens en een meisje gingen samen met vier vrouwelijke begeleiders naar het Euro-Sportring in Heino. We werden verwacht in de Super-Camp van Heino waar we een eigen huisje hadden !!!!

 
   

Een aantal spelers van E2 tonen trots de gewonnen Fair Play bokaal. (Foto: Koos van de Belt)

Er was een woonkamer-keuken en twee slaapzalen voor de jeugd. Tevens was er een slaapkamer met een stapelbed voor twee begeleiders. Nadat we de slaapplaatsen hadden verdeeld mochten we eten in een zeer grote eetgelegenheid. Daarna was er ruimte om te spelen en te oefenen. Hier werd gretig gebruik van gemaakt. De volgende morgen werden we vrolijk gewekt door Agheet (7.00 uur met veel kabaal). Er bleek op de Camp een zwembad aanwezig te zijn en als je die besprak had je het zwembad twee uur voor jezelf !!!!

We maakten ons klaar voor de wedstrijd. Wij moesten tegen Heino zelf. Al gauw bleek dat zij eerste klasse speelden. Na de rust mochten wij met 10 spelers spelen (normaal 7-7). Dat wij alles verloren hebben heeft niet aan de inzet van de jongens (en Janine) gelegen, maar aan de verkeerde klasse. Maar het mocht de pret niet drukken. De eerste wedstrijd hebben we verloren met 15-0, de tweede wedstrijd tegen Duitsland werd 7-1, tegen Lemmerveld, de kampioen van Nederland, werd het 8-0 en de wedstrijd tegen de Belgen werd 7-0.

Ook waren er twee nominaties aan onze kant; Mathijs Doyer als de beste keeper en Hugo Sikkink als de beste speler. Jammer genoeg zijn zij het niet geworden. Maar aan het einde van het verhaal zijn wij wel met de Fair-Play beker thuis gekomen. Al met al was het geweldig; de opening waar je met z’n allen een ererondje moest lopen, waar je één voor één aan het publiek werd voorgesteld en waar het volkslied werd gespeeld. Geweldig ………

Christien Kosse
 

GEO D-pupillen naar Waremme (België)

In oktober 2003 werd het idee geboren, op aanraden van de coach van de B-junioren, om deel te nemen aan een Europees toernooi in België.De jeugd werd gepolst en 13 voetballers gaven zich op. Het geld voor het toernooi was snel gespaard.
 

 
    Het elftal D1 in België. (Foto: Bernhard van Dijk)

Om tijdens het verblijf in België toch iets extra’s te kunnen doen werden de volgende acties vol vuur uitgevoerd:

bullet

ballonen, vlaggen en petten uitdelen aan iedereen op de dag dat koningin Beatrix en haar gevolg Groningen bezocht.

bullet

folders lopen voor bouwmarkt Nijdam in Ruischerbrug, Ruischerwaard, Engelbert, Garmerwolde, Thesinge en Ten Boer.

Na de nodige voorbereidingen gingen we op vrijdag 28 mei 2004, vrij van school, met 4 auto’s en een camper naar Waremme in België. Het weer was uitstekend. In Waremme kregen we een klaslokaal in een school toebedeeld als slaapplaats en de warme hap werd geserveerd in een nabijgelegen school. Na bestudering van ons voetbalprogramma, voor de zaterdag, besloten we als ochtenddeel te gaan kanovaren in Hamoir, 60 km. verderop. Op tijd op bed kwam in ons Belgisch-woordenboek niet voor, dus lang nazitten na de warme hap. In de slaapzak konden de grootste kinderen de slaap niet vatten wat een ENORM kussengevecht opleverde.
Zaterdag op tijd op, ontbijten en op naar Hamoir voor waterplezier. Je zult het maar bedenken. De kanotocht, 2 uur peddelen door de ongerepte natuur van België, was prachtig en verbrand in de zon. Bij terugkomst snel de kano uit het water en op naar Waremme. We moesten ja nog voetballen. Drie wedstrijden, VV Andijk, SG Idarwakd en ENT Blegnytose alle drie verloren. Ach, je kunt ook niet alles. Warm eten en weer een lange nazit. KUSSENGEVECHT.
Programma van zondag werd bestudeerd en unaniem werd gekozen, na de voetbalmorgen, om te gaan rodelen in Coo. De voetbalmorgen bracht zes verliespunten op, maar er is meer dan voetbal. In Coo werd ijs gegeten, gesnuffeld over een markt en 3x gerodeld vanaf een schitterend parcours. Zondagavond was de prijsuitreiking, met een hondenshow en disco. De Hesbycup werd niet aan ons uitgereikt maar we hadden ontzettend veel plezier in Waremme beleefd.

Harrie Dreise
 

GEO C-junioren naar St. Soupplets (Frankrijk)

We gingen om 6 uur weg vanaf de parkeerplaats bij GEO. In Assen kregen we een andere chauffeur en in Almelo en Huizen moesten we andere teams ophalen.

 
    GEO C in Frankrijk

We kwamen om ongeveer 17.40 uur in St. Soupplets aan. Anita en Rob gingen ons aanmelden en vragen waar we konden slapen. Toen we bij onze slaapplaatsen aan kwamen gingen we eerst eten. Om ongeveer 20.00 uur konden we de zaal in om onze bedden klaar te maken. Iedereen die klaar was mocht gaan voetballen. Die nacht werden we nog een poos wakker gehouden door het team van Almelo.

De volgende dag gingen we ontbijten in de gymzaal. Daarna hebben we ons omgekleed en zijn met een busje van 8 personen naar het voetbalveld gereden waar we de eerste wedstrijd moesten voetballen. Met de warming up ging Edwin door zijn enkel en heeft niet één wedstrijd kunnen spelen. Dat was erg jammer; niet alleen voor Edwin maar ook voor ons. Weer terug op het andere veld gingen we nog drie wedstrijden spelen en in de zon liggen. Die avond gingen we eten en na het eten vertrokken we naar Parijs om een boottocht te maken. We kwamen daar om 23.10 uur aan en om 23.00 uur was de laatste boot vertrokken. Dat was ontzettend balen. Maar we hebben de Eifeltoren nog wel bekeken. We liepen maar weer naar de bus om terug te gaan naar onze slaapplekken.
De volgende ochtend zijn we weer gaan eten in de gymzaal. Die dag hebben we ook wedstrijden gespeeld. Later op de dag zijn we onze spullen gaan inpakken en hebben we alles in de bus gezet. De finale was op een ander veld; daar is Rob heen gegaan. Wij hebben de wedstrijd tussen de derde en vierde plek gezien en zijn toen gaan eten. Na het eten stond Rob op ons te wachten met een mooie beker en voor iedereen een medaille. ‘s Avonds om 22.00 uur was er een disco die duurde tot 00.30 uur. Om ongeveer 03.00 uur zijn we weer vertrokken van uit Frankrijk. Het was een leuk maar ook spannend toernooi.

Saskia van Bruggen
 

GEO B-junioren naar Susice (Tsjechië)

Vrijdagmorgen om 06.15 uur vertrokken 5 auto’s met 18 mannen en drie vrouwen in colonne richting Tsjechië. Bij Bremen was de eerste niet geplande stop, omdat niet iedereen de juiste afslag wist te nemen.   

 

 
   

Wedstrijdbeeld van de finalewedstrijd van de B-junioren in een schitterende omgeving. (Foto: Koos van de Belt)

Na telefonisch overleg troffen we elkaar weer op een parkeerplaats en vervolgden onze weg tot Braunschweig, waar hoge nood de groep weer splitste. Hernieuwd telefonisch contact bracht de groep weer bij elkaar en tot op de plaats van bestemming konden we daarna bij elkaar blijven. We reden Susice binnen om 18.00 uur en met ruim 1000 km op de teller.

Nadat de organisatie ons, in prima Duits, op de hoogte had gebracht van de gang van zaken konden we onze intrek nemen in ons pension, een uiterst sober vier verdiepingen tellend flatgebouw met drie persoons kamers met wc én ligbad. Met  name van dit laatste werd veelvuldig gebruik gemaakt (Arne Stiksma moesten we op de ochtend van vertrek om 09.10 uur nog uit bad halen). De geserveerde maaltijd (koude spaghetti met iets wat op een saus moest lijken) deed ons besluiten de komende twee avonden uit eten te gaan. Dat bleek geen verkeerde keus, zowel financieel als gastronomisch gezien: schnitzels zo groot als deurmatten, een heerlijk biefstukje, of forel op voortreffelijke manier bereid voor ca. 5 euro p.p. ’s Avonds vermaakten we ons prima in een nabij, in het bos gelegen pub, waar vooral halve liters bier en cola van goede kwaliteit bleken voor alweer zeer lage prijzen.

Na een zeer acceptabel ontbijt bracht de eerste wedstrijddag sportief gezien geen reden tot vreugde: drie wedstrijden verloren, waarvan twee met tien man eindigend. De aanblik op en rond het veld zullen we niet gauw vergeten. Op het plaatselijke voetbalveld in een klein plaatsje nabij Susice moesten de auto’s, wegens gebrek aan parkeerruimte, naast het veld, voor de reclameborden worden geparkeerd.
’s Avonds vond de presentatie plaats van alle deelnemende teams aan de plaatselijke bevolking. In optocht, voorafgegaan door een muziekkorps en de plaatselijke majorettes maakten we een rondgang door Susice en werden in het stadion aan het publiek gepresenteerd. Natuurlijk stonden onze jongens vlak achter de kortgejurkte jongedames. Net toen GEO Sappemeer (foutje bij de inschrijving) zou worden voorgesteld gaf de geluidsinstallatie tijdelijk de geest en verwaaiden de woorden van de speaker naar die zijde waar geen publiek was te bekennen.
Omdat we als laatste in onze poule geeindigd waren speelden we op zondag slechts één wedstrijd: om de 11e en 12e plaats. Ook nu weer moesten we spelen in een klein plaatsje buiten Susice, waar om 14.30 uur onze finale begon. Op een prachtig gelegen voetbalveld, met op de achtergrond de Tsjechische heuvels namen we tegen Woerden B1 een vlotte 3-0 voorsprong en waanden ons al zeker van de voorlaatste plaats. Voor de wedstrijd was de bestelling reeds opgenomen: de bratwürst zou ons over 20 minuten prima smaken.  Maar helaas, ook Woerden presteerde het om na de rust drie keer doel te treffen. Zodoende moesten strafschoppen de beslissing brengen. Na 9 genomen strafschoppen per team was de stand nog gelijk, maar de 10e deed ons de das om: wij misten, Woerden niet.
Om 19.30 uur vond de prijsuitreiking plaats, wederom in het plaatselijks stadion. Ook nu waren er weer majorettes, enkele jaren jonger dit keer en ook nu begaf de geluidsinstallatie het. De prijsuitreiking zelf was een langdradige gebeurtenis en na precies een uur mocht Marco de twaalfde prijs (een schitterende ingelijste elftalfoto) in ontvangst nemen. Deze werd namens de spelers als afscheidscadeau aangeboden aan Bert de Boer. Sportief gezien was een eerste plaats natuurlijk mooier geweest, maar de laatste plaats betekende wel dat we een half uur minder lang hoefden te wachten en dus een half uur eerder konden eten.

Het uitchecken maandagmorgen gebeurde met een Oost Europese grondigheid. Alle kamers werden zorgvuldig geïnspecteerd en we moesten 400 kronen (= €13 ) van onze borg achterlaten wegens aangerichte schade. Dat dit met de nodige discussies gepaard ging spreekt voor zich. Vanwege reparatie aan een auto vertrokken we pas omstreeks 13.00 uur uit Susice en na een lange reis kwamen we om 00.30 uur aan op de parkeerplaats bij GEO, alwaar een aantal ouders ons stond op te wachten. Moe, maar zeer voldaan lieten de meeste spelers dinsdag hun schoolse verplichtingen schieten om in bed nog wat langer na te genieten over de afgelopen dagen.

Koos van de Belt