Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

30e jaargang maart 2005
 

Koffie, koek en kletsen ...
 

10, 17, 50, 80, 130 ... Het is maar hoe je het bekijkt. In 1988 kwam dominee de Vries-Batenburg op het idee om een koffiemorgen te organiseren. De kerkenraad vond het best, maar verwachtte niet dat het aan zou slaan. Iedereen die van gezelligheid hield, zowel mannen als vrouwen, jong en oud, kerkelijk en niet kerkelijk, was welkom. De dames van de Vrouwenvereniging waren er wel voor te vinden, dus een aantal gasten had ze al. Als zij nu zorgde voor koffie met wat erbij, dan zou de rest wel lukken ...
 

De eerste keer kwamen er alleen dames opdagen; de heren moesten nog aan het idee wennen en hadden het volgens hen veel te druk in de tuin.

 

  

 

 

Feest bij de Koffiemorgenclub: viering van 10 jaar o.l.v. Hillie, Rika, Hetta (overleden 2004) en Winy.  (Foto: Henk Remerie)
 

Na een aantal keren lukte het een paar heren over de streep te trekken en als er één schaap over de dam is, volgen er meer ... Hoewel de mannen nog steeds in de minderheid zijn, maken ze thans een wezenlijk deel uit van de club.

In het begin was er nog geen sprake van een vast ritme; ook een programma was er niet altijd. Een absolute topper was de introductie van Sinterklazin. Wat hebben we gelachen toen die gekke Corrie potsierlijk uitgedost binnenkwam! Maar ook serieuze onderwerpen passeerden de revue. En niet te vergeten: het dorpsnieuws. Onze domina had de weg gevonden om met het reilen en zeilen in onze dorpen op de hoogte te blijven. Ook werd er met Kerst – en soms ook met Pasen – iets gemaakt. Als je door het dorp liep, kon je aan de versierselen voor het raam precies zien waar de koffiemorgen mensen woonden.

Na 50 koffiemorgens ging dominee de Vries met emeritaat en moest er een opvolger worden gevonden. Na enig aandringen, besloten Winy Remerie, Hillie Ramaker, Rika Boer en Hetta Heeres de stap te wagen. Winy werd de woordvoerder, Hillie bleef schrijven, Rika deed de inkopen en Hetta bewaakte de penningen. Bovendien ontving Hetta ons altijd gastvrij in haar huis om het programma voor de volgende keer te bespreken.
We hadden er wel een hard hoofd in: zouden de mensen wel blijven komen? De eerste koffiemorgen nieuwe stijl was op 23 februari 1995. We deden het in onze eigen Groninger taal; iets wat gelukkig in goede aarde viel. Mevrouw de Vries liet ons eerst onze eigen weg vinden; pas na verloop van tijd kwam zij samen met haar man een keertje bij ons te gast. Dit beviel zo goed, dat zij langzamerhand weer tot onze vaste kring begonnen te horen.

Feestje

Op donderdag 24 februari 2005 kwamen wij voor de 130e keer bijeen: 50 keer onder de bezielende leiding van mevrouw de Vries-Batenburg en 80 keer middels het viertal. (Sinds februari 2004 door het overlijden van Hetta teruggebracht tot drietal.) Bovendien was het precies tien jaar en één dag geleden dat wij onze eerste koffiemorgen organiseerden. Wie had dat gedacht, toen wij aantraden ... Volop reden dus voor een feestje! Dit keer geen koffie met koek, maar koffie met een chocoladeeitje. En daarna ... gebak! En tot slot een glaasje multi-vitaminedrank of appelsap. (In van dij mooie gloaskes; woar koop je dij?) Plus wat plakjes kaas en worst.
De ideale sfeer om herinneringen op te halen. Winy verwoordt het als volgt: “De mainsten van ons waiten nog hal best dat we tien joar leden met oareg wat meer lu om toavel zatten as dizze mörn. Geregeld schoven der zo’n 20 tot 22 mensen bie ons aan veur n kop kovvie met wat te kaauwen en te kletsen, de drij K’s van onze mörns. Omdat we al zo’n zet bie mekoar bennen en omdat de gemiddelde leeftied ver boven de 30 ligt, ken t hoast nait aans of der bennen ons in t verleden mensen ontvalen. Touvalleg zag ik lest n foto oet onze beguntied en din pas dringt t goud tot joe deur wel der apmaol weggoan bennen. Gelukkeg nait apmoal veur de grode oversteek, summegen hemmen gewoon n aander kosthoes zöcht. Zo kon t gebeuren dat wie op ainmoal 5 mensen zaggen vertrekken noar Bloemhof, en dat hakt er in vanzulf.
Het leek ons n oareg idee om aal dij òfwezegen es bie langs te goan, herinnerns ophoalen. De volgorde is pure willekeur, gewoon wat er bie mie en d’aander vraauwlu omhoog kwam borreln.
D’eerste dij mie in t zin schut is Jan Oetham; dij kon altied zo dreug oet houk kommen. k Vergeet nooit weer da’k n trui aan haar met veurop n ploatje van de kop van n kirrel. Of dat mien man was, wol Oetham waiten. Nee, dat is James Dean, vertelde ik hom. Hai keek nog ais goud en toun klonk t: Doar wol ik ook wel zitten, mor din aansom.
Jansje Diekstroa, veur n aantal van joe beter bekend as Jansje Hut, ston ook nog op dij foto. Zai von t prachteg tussen ons in en mog hal geern met allerlei mensen proaten. Ze kwam altied soamen met Bougien Ganzeveld; dij zat mainstied hier op houk. Zai von nait zo hal veul dingen echt mooi. Ik herinner mie dij mörn dat ik aan kwam zetten met n kist vol vrumde vreterij van Eddy Vegter. k Vertelde der nait allinneg wat over, nee, k luit joe t vremde spul ook pruiven. Tenminste, as je wollen. Nou, en Bougien wol nait. Zai haar laiver stamppot mous en sniebonen as aal dij nijmoodse fratsen.
Mevrouw Pelleboer is ook al n halle zet nait meer bie ons. Mor wie waiten dat zai t prachteg von bie ons omdat ze in ainmoal zoveul dörpsgenoten bie mekoar haar om met te proaten. En tiedens de kovviemörns was doar roemschoots de gelegenhaid veur. k Wait nog best dat wie met ons clubke veur t eerst te mokken kregen met n staarfgeval. Wie besteedden doar echt even aandacht aan en noa ofloop kwam mevrouw Pelleboer bie mie om te zeggen dat ze dat hal mooi vonden haar.
Piet en Wietske de Vries bennen sinds december 2003 al nait meer bie ons wèst. Veur Piet is dat ook moeilek netuurlek: hai is in jannewoarie 2004 noar Coendersbörg overbrocht. Piet zee nooit zoveul, dat was echt n stille genieter, mor Wietske haar heur bekje op t rechte stee en mog geern kletsen. Zai zatten altied stief noast nkander.
Vrouw Wolt zai k ook nog zo op heur stekkie zitten. Zai was der ain van t allereerste uur. Toun der sproake van was dat er n kovviemörn kommen zol, belde ze vrouw Tepper of dij ook met ging. Ook Titie en Hillie zitten der al vanòf dij eerste keer. Vrouw Wolt von t hal gezelleg en miste hoast nooit. Net as meneer en mevrouw Schutemoa; dij warren ook altied van de partij. In t begun kwammen ze nog met heur 45 km autootje. Mevrouw Schutema was altied in veur wat nijs; van heur is t gezegde: Je bennen nooit te old om te leren.
Thaisners warren ook welkom en der zitten nog steeds n stel bie ons. Doar zat indertied Mientje Noordman ook tussen. Zai genoot veuraal van de knutselmörns; ze was hal handeg met dat gepriegel. Ook ain van t eerste uur was Menk Pops, want bie alles wat er in Gaarmwòl te doun was, zat vrouw Pops. In tegenstellen tot Mientje warren knutselmörns aan heur juust nait besteed. Z’is indertied soamen met vrouw Reutelingsperger verhoesd noar Bloemhof. Mainstied kwammen ze soamen naar de kovviemörn. Mevrouw Reutelingsperger heurde je nait zoveul zeggen. Zai woont nou in Hunzerheem en doar schient ze goud op heur plek, want doar ruirt ze zuch oareg wat meer.

Dou ik noar de kovviemörns kwam, zatten doar ook meneer en mevrouw Ganzeveld van d’olle Rieksweg. Houwel ik meneer Ganzeveld mor ainmoal metmokt heb: hai zat dou in zien rolstoul bie toavel. Baident warren zeer betrokken bie t wel en wee van de kovviemörns. Zo kreeg domnee ooit op n Sunderkloasmörn n gedicht en n pakje woaroet dizze zulfgemokte hoamer kwam. Bie heur òfschaid kreeg ik de hoamer plechteg overhandegd.
Der bennen nog wat mensen wèst, mor dij warren der mor kort bie.

Precies n joar leden kwam der deur t overlieden van Hetta n ènd aan de soamenwaarken tussen ons vaairen. Al n pooske haar heur geest ons verlotten, mor veur dij tied was ze veur ons n perfekte gastvraauw. Ook tiedens de kovviemörns luip ze rond met kovvie en kouk. En ze was mien klok! Met Hetta in de buurt haar k gain horloge neudeg. As t heur te laank duurde, tikde z’op heur klokje en keek mie din aan met n blik van: Magst nou wel weer wieder goan.

k Heb heur met opzet tot t lèst bewoard: de vraauw zunder wel wie hier nait zitten zollen. De vraauw dij dit meugelk muik, dij der in leufde en met veul enthousiasme de eerste 50 kovviemörns veur heur reken nam. Jammer genog zit ook zai nait meer bie ons aan toavel, mor vergeten is z’allerminst. Corrie de Vries-Batenburg, onze olle domnee. Altied vol ideeën, actief, socioal. Ze zol t prachteg vonden hemmen dat wie heur geesteskind in ere holden kennen en nog steeds tiedens de wintermoanden bie nkander kommen om soamen kovvie te drinken, wat lekkers der bie te kaauwen en met mekoar te kletsen.”

Hillie Ramaker-Tepper