G&T2013

Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

45e jaargang - augustus 2019

Smaak en schoonheid

 

201908a

Samen koken en eten is vaak de basis voor echt contact
(foto Meranda Spanjer)

In deze krant staat al heel lang een advertentie van Astrid de Leeuw uit Thesinge. Zij is pedicure aan huis en noemt haar werk voetverzorging. Ze is extra opgeleid voor de diabetische en reumatische voetverzorging. Sinds 1992 doet zij dit werk. Eerst in een praktijk aan huis in Groningen en later vanuit Thesinge bij de cliënten aan huis. Sinds kort zien we Astrid ook in een nieuwe rol. Zij kookt de heerlijkste gerechten in opdracht, voor feesten en partijen. Nieuwsgierig naar haar nieuwe werkzaamheden vraag ik haar hoe zij hiertoe gekomen is.

Voeding
‘Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in voeding. Lekker koken en mooie ingrediënten bij elkaar zoeken is altijd een liefhebberij geweest. Bij toeval hoorde ik over een antroposofische diëtistenopleiding in Driebergen. De informatie hierover sprak mij aan en ik ben er aan begonnen. In de eerste twee leerjaren heb ik heel veel kennis opgedaan over echte natuurvoeding. Toen het derde leerjaar zou beginnen ben ik gestopt. Dat is het therapeutische deel waarin je opgeleid wordt om mensen te adviseren. Ik heb ontdekt dat die rol niet zo bij mij past. In de opleiding werd ik geïnspireerd door de kok, die zelf de ‘Groene Kookacademie’ in Amersfoort heeft. Die opleiding ben ik toen ook gaan doen en het is helemaal wat ik wilde. Lekker koken met mooie producten, biologisch of biodynamisch en flink werken om alles op het juiste moment klaar te hebben. Laat mij maar lekker in de keuken bezig zijn en zien dat het eindresultaat in de smaak valt. Samen eten zorgt voor verbinding tussen mensen en daar werk ik aan mee. Dat vind ik mooi!’

Thesinge
Sinds 1999 woont Astrid met haar man Aryan in Thesinge. ‘We hebben een geweldige tijd gehad in de stad Groningen. Dat is ook echt mijn plek! Ik ben opgegroeid in Stiens en heb na de middelbare school in Leeuwarden de laboratoriumschool gedaan en ook afgemaakt, maar heb hier nooit een baan in gezocht. Ik wilde heel graag naar de modevakschool in Groningen en heb daar een supertijd gehad. Ik woonde in het centrum van de stad en genoot van de school, de medestudenten en de bijbaantjes, maar vooral van het vrije leventje. Dat was echt een feest! Daarna heb ik gewerkt in de dames- en herenmode totdat ik daarnaast de pedicureopleiding had gedaan en ik het klantenbestand van een collega kon overnemen. Toen zijn we, twintig jaar geleden, op zoek gegaan naar een woonplek buiten de stad. En dan besef je pas wat je in de stad hebt gemist. Ruimte, natuur en rust!’
Eerst woonden Aryan en Astrid aan de Schutterlaan op nummer 24. Hier werden zij de ouders van Julian en Lisanne. ‘Ik heb echt genoten van de tijd dat de kinderen klein waren. Toen werkte ik nauwelijks en had alle tijd voor hen. In de buurt waren heel veel kinderen om mee te spelen. Ook in hun schooltijd heb ik veel praktische zaken kunnen doen voor de school.’ Korte tijd heeft het gezin nog aan de Schutterlaan op nummer 10 gewoond, waarna ze hun huidige plek vonden aan de Molenhorn 14. Inmiddels zijn de kinderen 19 en 18 jaar oud en zwerven ze allebei in een tussenjaar na de middelbare school over de wereld. Met bijbaantjes hebben ze geld gespaard om een mooie reis te maken. Julian zit nu in Vietnam en Lisanne is naar Japan geweest. In september gaat Julian studeren in Deventer en Lisanne in Leeuwarden. Het ouderlijk huis zal stiller worden.

Pedicure
‘Tot aan de komst van de kinderen heb ik als pedicure heel veel klanten gehad. En ik heb een aantal vaste klanten altijd aangehouden. Toch wilde ik er iets anders naast gaan doen. Ik heb daarom, toen de kinderen klein waren, een vierjarige yogaopleiding gedaan. Voor mezelf heb ik daar veel aan gehad, maar ik heb ook ontdekt dat ik geen lesgever ben. Ondertussen volgde ik met veel plezier bijscholingen via ProVoet, de beroepsvereniging voor pedicures. En toen kon ik in 2009 de praktijk overnemen van een collega die er plotseling mee ophield, met heel veel klanten. Eigenlijk was dit teveel, maar ik vond dat ik het niet kon laten lopen. Ik heb zeker met de aantekening Medisch Pedicure heel goed werk kunnen doen. Je komt dan ook veel in zorginstellingen en in aanraking met dementerende bewoners. Hier heb ik veel ervaring mee opgedaan en gevoeld dat ik vaak een klik met deze bewoners heb. Heel mooi is het om te ervaren hoe mensen op je reageren als je rustig praat, beweegt en werkt. Dan zie je soms een opleving. Met name als je over hun herinneringen aan vroeger een gesprekje hebt. Daar geniet ik enorm van. Toch heb ik drie jaar geleden besloten om het werk in de instellingen over te dragen aan een andere pedicure. Ik wilde nog eens iets anders doen. Dat werd de opleiding in Driebergen.’

201908b

Als garnering op gerechten gebruikt Astrid vaak
eetbare bloemen. ‘Wat een feestelijk geheel
wordt het daardoor!’ (foto Meranda Spanjer)

Smaak
Astrid heeft al wat ervaring opgedaan met koken voor grotere groepen. Voor het koor TheSingers heeft zij een heerlijke en heel feestelijke catering gedaan en nieuwe opdrachten komen gestaag binnen. ‘Voor een grote groep ben je wel vier dagen druk bezig. Ik zoek de ingrediënten zorgvuldig bij elkaar. Daarvoor ga ik onder andere naar de zelfoogsttuin in Ten Boer. Ik heb daar een knipkaart en geniet ervan als ik de prei of wortelen zelf uit de aarde trek. Ik zou ook heel graag zelf een moestuin willen hebben. Onze tuin is te klein en ook de aarde is niet geschikt. Bovendien heb ik het nu nog wel druk genoeg. Maar wie weet is er in de toekomst iets mogelijk. Van Agrishop gebruik ik vaak het Odinpakket. De inhoud hiervan is altijd zó verrassend. En in de supermarkt koop ik biologische producten. Ik kan echt genieten van de schoonheid van de groenten en het fruit. Kijk eens hoe mooi een rode biet er uitziet als je ‘m doorsnijdt. En rode kool, wat een plaatje is dat! En zo kan ik nog wel even doorgaan.’ De drijfveer bij het koken is voor Astrid de smaak. Ze vertelt heel gepassioneerd over alle onderdelen er van: zoet, zuur, zout, bitter en umami. ‘Al deze smaken moeten in een gerecht naar voren komen en samen zorgen voor een voldaan gevoel. Daarbij is het mooi opdienen van alle schoonheid uit de natuur heel belangrijk. Ik dek de tafels met aandacht en doe veel met bloemen. Ook als garnering op de gerechten gebruik ik vaak eetbare bloemen. Wat een feestelijk geheel wordt het daardoor!’

Catering
Astrid heeft onlangs een grote oven en koelkast aangeschaft. Dit is wel nodig als je voor een groep van vijftig personen of meer kookt èn het principe huldigt dat er geen voedsel wordt weggegooid. ‘Van alle restanten kun je altijd nog een heerlijke soep maken’, vindt Astrid. Ze is heel blij met de goede adviezen die ze van collega en dorpsgenoot Remko de Raad heeft gekregen. En ook geweldig fijn dat ze soms bij hem kan aankloppen om kookmaterialen te lenen. ‘Ik krijg steeds meer ideeën en denk dat ik nog maar eens naar Portugal moet reizen om daar mooie schalen aan te schaffen’, lacht Astrid. Bij haar borrelen ook zomaar weer nieuwe idealen op. Ineens hebben we het over vluchtelingen die ons zouden moeten leren wat zij koken. ‘Zo zou door middel van de liefde voor het maken van lekker eten gemakkelijker verbinding kunnen ontstaan. Want samen koken en eten is vaak de basis voor echt contact.’

Truus Top-Hettinga