G&T2013

Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

46e jaargang - juli 2020

'School-op-zee'-expeditie voor Luc Visser

202007a

Luc heeft lol in het tuinwerk, denkend aan het avontuur waar hij eind
dit jaar aan begint (foto Margriet de Haan)


In deze tijden van intelligente lockdowns en quasi-quarantaines was menigeen genoodzaakt de vakantieplannen op te schorten; van avontuurlijke reizen konden we alleen maar dromen. Gelukkig kwam ons het verfrissende verhaal van Luc Visser (14) uit Garmerwolde ter ore. Korte tijd voor de uitbraak van COVID-19 had hij zich namelijk aangemeld voor een zesweekse expeditie op een zeilschip door de Caribische zee. Inmiddels is hij toegelaten en is hij volop bezig met de voorbereidingen.

Een aantal maanden geleden hoorde Luc van een vriendin over het project Masterskip; een groot zeilschip waar je als middelbare scholier een aantal weken op meevaart over zee en deel uitmaakt van de crew èn waar je aan boord ook gewoon schoollessen volgt. Het klonk zo aantrekkelijk dat hij besloot direct verder uit te gaan zoeken hoe en wat. Luc: ‘Toen ik mijn ouders erover vertelde werden zij ook gelijk enthousiast, maar ik moest natuurlijk wel aan wat dingen voldoen. Zelf geld verdienen om het te bekostigen bijvoorbeeld, en natuurlijk overgaan op school.’ Dat laatste was een harde eis, ook vanuit Masterskip, maar gelukkig was dat snel afgetikt. Nadat hij zich had aangemeld kreeg Luc binnen twee weken het bericht dat hij mee mocht. Hij sprong een gat in de lucht: ‘Als het had gekund was ik diezelfde dag nog vertrokken.’ Toen kon hij beginnen met voorbereiden. Financiering regelen, berekeningen, schema’s, plannen, en natuurlijk met school regelen dat hij zes weken weg mocht.

202007b

De Wylde Swan in vol ornaat
(foto Arthur Smeets, www.arthursmeets.nl)

De Wylde Swan
Het schip de Wylde Swan (zie foto) is speciaal omgebouwd en ingericht als leerschip. Oorspronkelijk was het een stoomschip voor de haringvloot, maar na jarenlange dienst werd de romp van het honderdjarige schip in 2007 herschapen tot de tweemaster die het nu is. Het is nu zelfs de grootste en snelste topzeilschoener ter wereld. Tot de achttienkoppige bemanning behoren onder andere vier docenten, en het voormalige ruim kan dertig leerlingen bergen, allemaal uit havo/vwo 4. ‘Aan de zijkanten heb je de slaapbunks (op www.wyldeswan.com kun je illustratieve foto’s en info vinden, red.) en in het midden is de ruimte waar we eten, les krijgen en zo. We nemen vanuit huis een map mee met voor zes weken aan schoolwerk en ook krijgen we af en toe wat online les’. Die map moet hij eerst wel van tevoren zelf met school samenstellen. Aan online les zitten wat haken en ogen, omdat er op zee beperkte internetmogelijkheden zijn. ‘Maar dat is gewoon een kwestie van goed plannen’.

Luc-ratief baantje
Zo’n expeditie is natuurlijk niet voor kost en inwoning. Er zal dus geld bij elkaar gesprokkeld moeten worden. Zo plaatste Luc voor de zomer een oproep op onder andere de facebookpagina van Garmerwolde waarin hij zijn zeilplannen toelichtte en zichzelf aanbood voor allerhande werk. Hij kreeg snel reactie van Patricia Suer en Michelle Smelik, die zijn hulp wel konden gebruiken op hun erf voor één dag per week. Michelle bleek ooit in Suriname te hebben gewoond; Luc heeft inmiddels al het een en ander aan informatie over het land en zijn bevolking kunnen inwinnen. Luc heeft al flink wat grond omgespit, heggen geknipt, en andere tuinwerkzaamheden verricht, en dat soms in de hitte van 34 graden. ‘Zeker niet erg, helemaal als je weet waar je het voor doet’ zegt hij met een brede glimlach. ‘Het gaat al de goede richting op qua financiering, maar ik kan er zeker nog wat bij gebruiken. Ik mag nu nog niet in een supermarkt aan de slag, maar ik wordt binnenkort vijftien dus dan ga ik dat ook proberen denk ik. Mochten er overigens lezers zijn die wat betaald werk voor me hebben of weten ...’ Aan motivatie in ieder geval geen gebrek, dat is duidelijk.

Waar de wind ons waait
Luc’s zeilreis gaat van Martinique (een eiland in de Caribische zee) in een kleine zes weken naar Paramaribo. ‘Waar de reis precies langs gaat en waar er wordt aangemeerd dat hangt allemaal af van de stand van de wind. In januari, als ik ga, is het regenseizoen voorbij, dus we kunnen ook lekker op dek hangen, werken, huiswerk maken. In tegenstelling tot andere reizen van het schip, zoals de Atlantische oversteek, hoef ik ook niet heel veel kleding en andere bagage mee te nemen.’ Terloops vertelt Luc dat het hem niet eens zo zeer om het zeilen gaat. ‘Waar ik het meest naar uitkijk zijn de ervaringen die je opdoet aan boord en aan wal, in interactie met de mensen daar. En ik hoop wat te leren van de Surinaamse en Caribische cultuur en geschiedenis. Het is zeker geen zeilvakantie; er wordt wel het een en ander van je verwacht aan leerprestaties en werk aan boord. Je helpt bijvoorbeeld ook mee met koken in de kombuis, en ik neem aan dat het dek ook wel moet worden geschrobd. Het draait natuurlijk allemaal om de ervaringen die je gaat opdoen.’

Corona en weder dienende, zal Luc vlak na kerst per vliegtuig vertrekken naar Martinique. Het wordt voor hem ook de eerste keer vliegen en de eerste keer buiten Europa, wat nog verder bijdraagt aan het avontuur. Half februari, als hij weer terug is in Garmerwolde, horen we hoe het is verlopen. Tijdens de reis wordt een blog bijgehouden op de website www.masterskip.com. Nieuwsgierig geworden en wil je meer willen weten?  Luc is te volgen en te bereiken via zijn facebookpagina: facebook.com/people/Luc-Visser/100008215573487.

Harjo de Poel