G&T2013

Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

46e jaargang - november 2020

 Nieuwe beheerder Dorpshuis de Leeuw

202011a

Marjan Ooosterveen: de nieuwe beheerder van Dorpshuis de Leeuw
(foto Patrizia Meijer)


Op 24 augustus werd het prachtig gerenoveerde Dorpshuis de Leeuw in Garmerwolde feestelijk heropend. Wat er nog aan ontbrak was een beheerder. En die is nu gevonden: Marjan Oosterveen. Marjan houdt van groot; rijden op een bus, spelen op het enorme orgel in de kerk en een dorpshuis beheren.

Marjan kwam veertien jaar geleden in Garmerwolde wonen, aan de L. van der Veenstraat. Samen met haar partner Eric en hun dochters Lukla (nu 25) en Rosa (nu 18). De dochters zijn inmiddels het huis uit, en Marjan en Eric wonen niet meer samen. ‘Het lijkt weer op hoe ik vroeger op kamers woonde; dat ik in m’n eentje m’n gang kan gaan, dat vind ik wel fijn’, zegt Marjan. We zitten op een koude novemberavond in haar sfeervolle woonkamer, met heel veel lichtjes en kaarsjes, mooie muziek op de achtergrond. Johnny, de kooikerhond, ligt tevreden op de bank. 

Graag achter de bar
Het dorpshuis had een heel goede beheerder, Diena Tichgelaar. Maar zij verhuisde en verliet het dorp. Hoe die vacature op te vullen? Gesprekken met een kandidaat van buiten het dorp liepen op niets uit. Marjan: ‘Een vriendin had mij al eens gevraagd: “Is dat niets voor jou?”. Het leek mij te veel werk. Maar toen ik begin september mijn verjaardag in de Leeuw wilde vieren, sprak ik met de mensen van het dorpshuis. Ik begreep toen dat er al een goede taakverdeling is. Iemand zorgt voor de inkoop, een ander voor de contracten, weer een ander voor het zakelijke deel. Als beheerder hoef je dus niet alles alleen te doen. En ik vind het ook wel mooi als iemand uit het dorp het dorpshuis beheert. Dus ik dacht, laat ik het gaan proberen.’
Als vrijwilliger stond Marjan al regelmatig achter de bar in het dorpshuis. Horeca-ervaring heeft ze ook. ‘Ik vind het leuk achter de bar te staan. Als bijbaantje werkte ik onder andere bij Simplon, Café 1672, de Konditorei en Van der Valk. Ik heb zelfs een cafébedrijfsdiploma gehaald. Ik zie graag leven in de brouwerij. Het dorpshuis als een ontmoetingsplek, met koffieochtenden, muziekavonden, dorpsborrels. Maar ik ga niet zelf van alles organiseren, daar heb ik het te druk voor. Mijn taak als beheerder is vooral praktisch.’

202011b

Marjan op pad met de hond en de bus (foto Patrizia Meijer)


Op de bus
Marjan werkt twee dagen in de week als remedial teacher op de Vrije School in Groningen. Daarnaast had ze ook een eigen praktijk als remedial teacher en werd ze uiteindelijk voornamelijk ingehuurd door haar eigen school. Maar dat liep af. Wat nu? ‘Op school kon ik niet méér dagen werken en m’n eigen RT-praktijk nieuw leven inblazen was me te veel. Een website maken, nieuwe clientèle zoeken en mezelf promoten, dat is niet zo m’n ding. Maar ik moest wel geld verdienen. 
Ik dacht aan praktisch werk, waarvoor ik niet veel hoef te regelen en wat ook een beetje leuk is, bijvoorbeeld een baan als treinconducteur, horecamedewerker of buschauffeur. Dat laatste werd het. Na zes weken intensieve praktijklessen had ik mijn busrijbewijs.’ Marjan werkt nu sinds anderhalf jaar op uitzendbasis voor Arriva. ‘Het is een mix van openbaar vervoer en touring. Bijvoorbeeld vervoer bij treinstremmingen of leerlingen van school naar een gymzaal rijden, maar ik heb ook al eens een bus vol stadjers naar de Efteling gereden. In het begin was het wel stressen. Elke bus is weer anders. Dan kom je in je eentje in zo’n enorme hal waar de bussen staan. Zoek het maar uit! Soms kreeg ik de bus niet aan de praat. Dan was het weer zoeken naar de knopjes, de tachograaf of de verwarming. Maar het gaat steeds beter. Inmiddels rijd ik net zo soepel met de bus als met mijn eigen autootje. Het is fijn en duidelijk werk. Je doet een rit en dan is het ook klaar. Onderweg luister ik naar muziek, ik heb Spotify ontdekt. En als ik in een lege bus rijd, dan zet ik de muziek lekker hard. ’s Ochtends klassiek, ’s avonds soul of blues.’

Op het orgel
Als je langs de kerk van Garmerwolde loopt, hoor je soms orgelmuziek klinken. Marjan oefent regelmatig op het grote Van Oeckelenorgel. ‘Ik begin zacht, met één register, en dan zet ik steeds meer open. Ik houd van het geluid van een orgel. Het voelt heilzaam, de trillingen, de klanken resoneren in je lijf, het is troostrijk. Het heeft ook iets meditatiefs, steeds dezelfde riedel doen, herhalen en nog eens herhalen tot het lekker loopt. Ik houd van de liederen van Johannes de Heer. Als ik me treurig voel speel ik zijn lied Tel je zegeningen. Dat helpt. En ik speel ook liedjes als Yesterday, Sailing en A Whiter Shade Of Pale.’

Weer reuring in het dorpshuis
Helaas is er op dit moment weinig te beleven in het dorpshuis. De coronamaatregelen zijn streng.
Dat merkte Marjan ook toen ze haar verjaardag wilde vieren in de grote zaal. ‘Helemaal coronaproof, met hoepels op de grond waarin je in je eentje kon dansen. Contactsport mocht toen wel, salsalessen en volksdansen ook. Een verjaardagsfeest niet. Maar als je een vereniging bent, mag het weer wel. Dus heb ik toen een officiële vereniging opgericht, Fit & Fun: dansen, bewegen en sociale contacten, voor ouderen (40+), maar jongeren zijn ook welkom. Eén keer per maand op een zaterdagavond, met Eric als dj. Mijn verjaardagsfeest werd de eerste open avond van de vereniging. In oktober is er nog een avond geweest. De volgende avond kon niet doorgaan, maar hopelijk kan het in december weer.’ 
Over haar werk als beheerder valt op dit moment nog weinig te zeggen. ‘Ik vind het sneu dat er zo veel niet doorgaat, voor iedereen, maar ook voor mezelf. Ik houd van muziek en dansen. Ik kijk ernaar uit dat er weer reuring is in het dorpshuis.’

Anne Benneker