In het gebouw wat volgens het opschrift: 'school der Christelijke Gereformeerde Gemeente*) gebouwd anno 1884' was, had ik een gesprek met Jan en Hennie Mollema-Kol. In het Trefpunt dus, op deze (witte) donderdag. Jan en Hennie konden zich even vrijmaken uit het congres van fysiotherapeuten.

Alleen ben ik niet tewerkgesteld in het Limburgse, maar in ons eigen Groningse Veendam. Ik ben daar het leidend voorwerp. Nog steeds; ja echt, ik werk er nog. Collega's van mij zijn meegegaan naar het bedrijf dat de vestiging overnam. Ik ben nog de enige die verstand heeft van de kunstmeststoffen, na jarenlange ervaring. Dus mijn doel is om het karwei af te maken en dan ben ik echt in de VUT. Het is een kwestie van opruimen. Vooral in deze tijd van het jaar is er een drukke afvoer van auto's met meststoffen. Dat gaat dag en nacht door, ook op zaterdag.
Dus om nu te zeggen dat ik in de VUT ben; we houden de FUT er nog maar even in.”

Je bent beheerder van Trefpunt, wat houdt dat in?
“Het kwam zoals het kwam. Ik zat in het Stichtingsbestuur, jaren geleden is dat al begonnen. Het is uiteindelijk toch gelukt, door zelfwerkzaamheid; velen hebben zich er voor ingezet. Dan is het toch logisch dat je er voor gaat. Eerst zouden we er een beheerder opzetten. Daar zijn natuurlijk kosten aan verbonden. We hebben naar het financiële plaatje gekeken en toen besloten om er geen beheerder op te zetten. Hennie en ik hebben het besluit genomen om het voorlopig zelf te doen. We zijn dus het beheerdersechtpaar. Dan haal je je wel wat op de nek. Het is niet alleen het bedienen van de gasten; je mag de zaal inrichten, alles na afloop weer schoonmaken....., ook de inkoop doen we zelf. “

Helpt je vrouw Hennie ook mee?
“Dat zou je aan haar kunnen vragen. Maar ze is even thee halen. Dus maar de volgende vraag.”

Je bent zeer actief op allerlei gebied in het dorp.
“Ja, ik heb bijna alle petten op. Daar gaan we: aanspreekpunt van de molen, daar heb ik eigenlijk te weinig tijd voor. Komen er bezoekers, dan gooi ik de deur wel open. Toch jammer dat de molen niet meer draait. Beheerder begraafplaats, d.w.z. het regelen van uitgifte van graven. Vragen van mensen beantwoorden, over waar familieleden begraven liggen. Mijn digitaal boek met foto's van alle graven is bijna klaar.
Bovendien ben ik ook nog penningmeester van de begraafplaats, en drager bij de vereniging.
Eenmaal in de zoveel tijd koster van de kerk in Garmerwolde en ook eenmaal in de zoveel tijd help ik mee om het oud papier op te halen. En tot slot mag ik ook nog penningmeester van de huurdersvereniging zijn.
Eigenlijk zou ik eens nee moeten zeggen. Maar ja.”

Inmiddels is Hennie weer terug met de thee. Nog op een ouderwetse manier gezet in een pot. Niet zoals je dat tegenwoordig overal ziet: een glas warm water, waar je een zakje in doopt.
Hennie: “Wat Jan doet, doe ik eigenlijk ook. Barwerkzaamheden enz. Bovendien ben ik ook nog vrijwilliger in Bloemhof.“

Jan, je hebt de Roelie Dijkema-prijs verdiend. Hoe vind je dat en waar komt de prijs te staan?
“Ja, ik vind het een mooie prijs.  We zetten hem in de voortuin neer.“

Naast inspanning heeft een mens ook ontspanning nodig. Hebben jullie hobby's?
“Daar blijft niet veel tijd voor over. We hebben kinderen en kleinkinderen, daar besteden we natuurlijk ook aandacht aan.” Jan zit graag in zijn spaarzame vrije tijd op de motor. Hennie fietst en zwemt graag. En de mooiste ontspanning vindt Hennie in het zangkoor.” Met veel plezier zing ik bij Lovende Stemmen. Dan kun je je echt ontspannen.”

Jan en Hennie, bedankt voor het gesprek. Veel succes verder met alles wat jullie doen.

Jakob van der Woude

P.S.
Die avond bezochten we de kerkdienst met Heilig Avondmaal in de schitterende kerk van Garmerwolde. Jan was deze avond koster; ja ook dat nog, na zo'n welgevulde dag. Hij heeft de Roelie Dijkema-prijs dubbel en dwars verdiend.