G&T2013

Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

39e jaargang - mei 2013 

Ridder Jan Wigboldus

201306

De trotse ridder te midden van burgemeester Van de Nadorf en zijn vrouw Tiny
(foto: Sjouke Bakker)

Na zijn aankondiging vorig jaar om nog één jaar door te gaan met het voorzitterschap, zwaaide Garmerwolder Jan Wigboldus 30 mei jongstleden na tien jaar officieel af bij de Vereniging Groninger Dorpen (VGD). Tijdens de afscheidsreceptie werd hij tot zijn grote verrassing onderscheiden als ridder in de orde van Oranje Nassau, terwijl hij twee dagen daarvoor ook al betrokken was bij het provinciebezoek van onze koning en koningin. Al met al een bewogen week voor Jan met een aantal zeer speciale gebeurtenissen.

Hij had al een koninklijke onderscheiding op zak, maar wat hem 30 mei overkwam had hij niet verwacht. Tien jaar lang was Jan Wigboldus voorzitter van de Vereniging Groninger Dorpen en hij ontving de onderscheiding vanwege zijn belangrijke, tomeloze en geheel vrijwillige inzet voor de belangen van de dorpen en het platteland in de provincie Groningen. Het waren tien mooie jaren maar een korte terugblik leert dat het zeker in het begin allerminst van een leien dakje ging.
In de eerste maand reeds sloeg het noodlot toe. Wigboldus was net aangesteld als voorzitter van de Vereniging Kleine Dorpen Groningen (VKDG) toen hij het bericht kreeg dat de provinciale subsidie voor de organisatie zou worden stopgezet. En dat ook nog net in het jaar (2003) dat de VKDG het 25-jarig jubileum zou vieren. Als kersverse voorzitter heeft hij toen alles op alles gezet en een grootschalige actie opgezet om te voorkomen dat dit het einde zou worden voor de VKDG. 'Henk Bleker (destijds gedeputeerde van de provincie, red.) heeft waarschijnlijk nog nooit zoveel e-mails en telefoontjes in zo'n korte tijd mogen ontvangen, maar uiteindelijk heeft het er wel toe geleid dat de provincie de beslissing heeft herroepen', vertelt Wigboldus trots.
Na een fusie met de Vereniging Groninger Dorpshuizen groeide de vereniging uiteindelijk uit tot een stabiele organisatie die zich inzet voor de belangenbehartiging van inmiddels meer dan 150 dorpen (via de dorpsbelangenverenigingen) en meer dan 100 dorpshuizen, buurt- en wijkcentra in de provincie. Voor al zijn inspanningen bij de VGD was hij inmiddels al benoemd tot erevoorzitter en op de vraag waar hij van die afgelopen tien jaar het meest trots op is antwoordt Wigboldus daarom ook: 'Dat ik mee heb mogen werken aan het opzetten van een van de beste plattelandsorganisaties van Nederland'. Met recht een trotse afzwaaiend voorzitter.

Koninklijk bezoek
Onverwacht volgde kort voor zijn afscheid ook nog een mogelijkheid tot een kers op de taart. Na het aantreden van Willem-Alexander als 'Koning der Nederlanden' was het tijd voor de provinciebezoeken. Er gaat niets boven Groningen, dus Groningen was op 28 mei als eerste aan de beurt en als voorzitter van de VGD werd Wigboldus samen met teamleider Dieuwke Visser door het provinciebestuur gevraagd hier de inbreng van de Groningse plattelandsdorpen te coördineren. 'De voorbereiding startte al begin maart, maar het mocht pas na 30 april bekend worden natuurlijk, dus ik had nog een tijdje geheimhoudingsplicht, ook voor mijn familie. Dat betekende tevens dat pas vanaf toen aan dorpen kon worden gevraagd om een bijdrage aan het programma, dus we hadden maar een paar dagen tijd om iets op te zetten. Maar gelukkig is dat hartstikke goed gelukt.' Wigboldus geeft vervolgens aan het een hele eer te hebben gevonden dit te mogen doen, ook omdat hij best wel iets heeft met het koningshuis. In 2005 was hij ook al eens uitgenodigd voor de viering van het 25-jarig regeringsjubileum van koningin Beatrix waar honderd officiële vertegenwoordigers van het Nederlandse volk aanwezig waren. 'Dat was een eervolle ervaring: er werd mij op een gegeven moment gevraagd of ik nog een kopje koffie wilde en toen ging een van de ministers dat gewoon voor me halen! Dat was best wel bijzonder. En dat de koningin jou uitnodigt, ja dat doet je toch wel wat.'
Toen de VGD gevraagd werd het provinciebezoek in Nienoord te organiseren reageerde Wigboldus daarom ook erg enthousiast en stemde gelijk toe. Over de dag zelf: 'Het was een geweldige ervaring, met die hofhouding die de hele tijd om je heen loopt en zo, maar natuurlijk ook alle geweldige bijdragen van de dertien dorpen, daar gaat 't om. Uiteraard ben je dan ook wel enigszins bezorgd. Ik bedoel, je bent als eerste aan de beurt in Nederland, alle druk van de pers, ja dan hoop je dat er niets fout gaat natuurlijk. Dus het was ook wel een beetje een opluchting dat alles goed ging, maar bovenal we hebben ons prima kunnen neerzetten als Groninger platteland. Eigenlijk was het voor mijzelf niet eens zo heel veel werk, de dorpen hebben zelf ontzettend goed werk geleverd. Uiteindelijk zijn de van tevoren geplande twintig minuten zelfs een heel uur geworden, dus de koning en de koningin hadden het blijkbaar ook erg naar hun zin. Het ging gewoon heel goed!'

Afscheid
Al met al was dit een dag om nog lang te heugen maar Jan kreeg nog geen rust, want twee dagen later stond het afscheidsfeest al weer op het program. Gelukkig was het nu een feest waarin Jan zelf in het middelpunt stond. Maar dat was nog niet alles, want op de kers kwam nog een toefje slagroom. Wat heet, een flinke toef zelfs: op de afscheidsreceptie kreeg hij de ridderorde uitgereikt.
'Het is officieel trouwens een promotie', licht Wigboldus toe. Dat zit als volgt: In 2005 was hij als blijk van waardering voor zijn inspanningen bij Dorpsbelangen Garmerwolde (20 jaar!) namelijk reeds onderscheiden als lid in de orde van Oranje Nassau. 'Dat kan ik me nog als de dag van gisteren herinneren. Dorpsbelangen Garmerwolde bestond 60 jaar en dit vierden we met een jubileumvergadering met een aantal (oud-)bestuursleden en nog veel meer aanwezigen. Toen ik voor een toespraak op het podium stond zag ik mijn hele gezin verschijnen en vanachter een pilaar kwam ook ineens de burgemeester richting het podium lopen, mét ambtsketting. Dat was een indrukwekkende ervaring kan ik je zeggen.' (U kunt hier meer over teruglezen in de G&T van november 2005.)
En afgelopen 30 mei kwam daar dus nog eens een schepje bovenop. Wigboldus werd voor zijn tien jaar inzet bij de VGD gepromoveerd tot ridder. Burgemeester André van de Nadort reikte tijdens de afscheidsreceptie de onderscheiding uit. 'Ik stond helemaal perplex… De familie wist natuurlijk al een tijdje dat dit zou gebeuren, en achteraf gezien vielen er voor mij ook wel wat dingen op zijn plaats. Maar het was echt een geweldige verrassing. En de mooie woorden van de burgemeester, de commissaris der Koning Max van den Berg en vicevoorzitter Jan Boer, ja dat doet je goed.' De cadeaus die hij mocht ontvangen tijdens de receptie staan nog op de kast te wachten om ter pronk uitgestald te worden. In het bijzonder verdient het mooie houtschilderwerk met een gedicht in 't Grunnens, dat hij cadeau heeft gekregen van 'zijn' bestuur, even tijd om bij stil te staan. En uiteraard het lintje zelf, met de daarbij behorende oorkonde nog in de koker. Om de verschillen aan te tonen wordt de ingelijste lid-onderscheiding nog even van de muur gehaald en naast de nieuwe onderscheiding gelegd. Lid – Ridder, Hare – Zijne… Tot zijn eigen verbazing merkt Wigboldus ineens op dat er een handtekening mist op zijn ridderorde. 'Daar moet ik nog wel even achteraan!'
De receptie was een geslaagde middag en een mooie afsluiting van tien jaar voorzitterschap. Als cadeautip voor het afscheid werd op de uitnodiging gevraagd een bijdrage te leveren aan de restauratie van de fresco's in de kerk van Garmerwolde, hetgeen een zeer mooi bedrag heeft opgeleverd. Mocht u dus binnenkort weer in de kerk komen en die mooie fresco's bewonderen, dan zullen ze u dus ook een klein beetje doen denken aan ridder Wigboldus, die zich jarenlang heeft ingezet voor onze dorpen en ons platteland en daarnaast ook de hand van de koning en de koningin heeft geschud!

Harjo de Poel