G&T2013

Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

42e jaargang - april 2016 

Isabelle van Gelder

                    Hoogleraar cardiologie met hart voor haar beroep

 

201604

Isabella van Gelder (Foto Mareen Becking)


Isabelle is hoogleraar cardiologie in het UMCG (Universitair Medisch Centrum Groningen - red.). Zij ontving van de Hartstichting een subsidie van vijf miljoen euro voor nader onderzoek naar boezemfibrilleren (hartritme-stoornissen), een aandoening waar veel mensen mee te maken hebben of krijgen. Samen met een collega uit Maastricht geeft Isabelle leiding aan dit onderzoek dat in april 2016 van start gaat. Zij woont met haar man Johan Brügemann aan de Molenhorn 17 in Thesinge.

Een bevoorrecht mens
Isabelle en Johan (ook cardioloog) fietsen elke ochtend naar het UMCG. Ze nemen een broodje mee en ontbijten in het ziekenhuis. Ze wonen graag in Thesinge. Isabelle vindt het fietsen een heerlijke manier om zich voor te bereiden op de dag en fris aan de start te komen. ‘Je moet opletten dat je niet iets mist en dat iemand de juiste behandeling krijgt.’ En wanneer ze na een drukke dag terugfietst vanuit de stad naar het platteland, geniet ze onderweg van wat er te zien is en kan zo het werk langzamerhand loslaten om weer echt thuis te komen.
Ze wilde altijd dokter worden. Dat beroep kende ze van huis uit omdat haar vader ook arts was. ‘Vrienden en vriendinnen van mij gingen pedagogiek of psychologie studeren, maar daar kon ik mij minder goed een voorstelling van maken en dus werd het toch geneeskunde.’
Toen zij studeerde was de opleiding nog heel anders. ‘Je moest bijvoorbeeld veel spiertjes uit je hoofd leren en je kwam pas na een jaar of vier voor het eerst in een kliniek. ‘De praktijk vond ik geweldig.’ Ze wilde wel psychiater, neuroloog of internist worden. Toen ze hoorde van een onderzoekbaan bij cardiologie leek haar dat ook interessant. Ze promoveerde in 1991 op onderzoek naar boezemfibrilleren en werkt al weer heel wat jaren als cardioloog.
Van deze keuze heeft ze geen moment spijt gehad. ‘Ik voel me enorm bevoorrecht dat ik dit vak mag uitoefenen.’ Het contact met patiënten vindt ze geweldig en ook het onderzoek naar de oorzaken van boezemfibrilleren en naar de verbetering van de behandeling is iets waar ze helemaal voor gaat.

Het hart: een bijzonder orgaan
Isabelle heeft contact met patiënten van alle leeftijden. Het hart is in de beleving van patiënten een bijzonder orgaan. Als er iets niet in orde is met het hart is dat vaak erg emotioneel en het roept onrust en angst op. ‘Patiënten en hun naasten geven je echt een enorme inkijk in hun leven. Dat ervaar ik als heel bijzonder.’ Een mevrouw die al wel 30 jaar last had van hartritmestoornissen was vroeger weleens naar een dokter gegaan die haar toen niet helpen kon. Ze bleef klachten houden, die ze al die jaren voor de buitenwacht verborgen hield. Toen zij onlangs toch behandeld werd, voelde ze zich herboren. Ze kwam er eigenlijk toen pas achter hoe emotioneel en angstig ze al die jaren was geweest en die gedachte gaf haar nu weer veel emoties. ‘Het is echt fantastisch als je daadwerkelijk iets kunt verbeteren voor mensen’, vindt Isabelle.
Sommige patiënten ziet ze al haar hele loopbaan. Een van haar eerste patiënten die ze al 30 jaar begeleidt, vertelde haar laatst dat hij, toen hij Isabelle leerde kennen als jonge arts, dacht: ‘Wat een jonge dokter!’
In de loop der jaren is de zorg voor patiënten sterk verbeterd, volgens Isabelle. ‘De zorg is veel uitgebreider geworden. We bieden echt zorg op maat. Cardiologen nemen de uiteindelijke beslissing over de behandeling. Door de komst van verpleegkundig specialisten krijgen patiënten extra informatie en aandacht en is er bijvoorbeeld een betere controle op de medicatie. Zo hebben wij in het UMCG een boezemfibrillerenpoli waarin cardioloog en verpleegkundig specialist samen patiënten met boezemfibrilleren behandelen.’
De behandeling van boezemfibrilleren is in al die jaren sterk verbeterd en de prognose ook. Boezemfibrilleren is niet direct levensbedreigend maar op de lange termijn kan het wel ernstige gevolgen hebben. Veel mensen hebben of kunnen er mee te maken krijgen, één op de vier mensen ouder dan 55 jaar. Daarom is onderzoek naar de oorzaken heel belangrijk.

Het nieuwe onderzoek
Onderzoek doen is ook een belangrijk en waardevol aspect van het werk van Isabelle. De internationale contacten ervaart ze als inspirerend, maar ook de contacten met haar medeonderzoekers en patiënten zelf. ‘Onderzoek is altijd teamwerk’, benadrukt ze regelmatig.
In de tijd dat Isabelle begon met haar eerste onderzoek waren er nog veel vragen op te lossen. Inmiddels is er veel meer bekend. In de loop der tijd heeft ze al heel wat onderzoek gedaan. Twee belangrijke onderzoeken zijn bijna afgerond en hopelijk zullen deze ook bijdragen aan een verbetering van de behandeling van boezemfibrilleren. Het onderzoek, waar ze dus subsidie van de Hartstichting voor gekregen heeft, ‘RACE 5’, is waarschijnlijk het laatste in haar loopbaan. In vijf jaar moet het afgerond zijn.

Het doel van dat onderzoek is om na te gaan hoe boezemfibrilleren ontstaat en wat de gevolgen daarvan voor het hart zijn. Bij de een verloopt de aandoening goedaardig, bij anderen is er een verhoogde kans op een herseninfarct of hartfalen en komt boezemfibrilleren steeds meer voor.Het doel is ook om van het begin af nog beter vast te kunnen stellen welke behandeling een individuele patiënt nodig heeft. Het protocol van dit nieuwe onderzoek ligt nu bij de ethische commissie en als die het goedgekeurd heeft gaat het in april van start.
Daarna worden patiënten gezocht. Het kan best zijn dat er ook mensen uit Garmerwolde of Thesinge voor het onderzoek gevraagd worden. Het gaat om een selecte groep patiënten die te maken heeft met een beginstadium van boezemfibrilleren. Ze worden uitgebreid voorgelicht en krijgen een uitgebreide check up. Ze worden twee en een half jaar gevolgd. Isabelle en de andere onderzoekers zijn er klaar voor om van start te gaan.
Pas geleden kreeg Isabelle een mailtje van een groep geneeskundestudenten. Een vader was plotseling aan een hartstilstand overleden. Daarom hebben ze een stichting opgericht waarmee ze financieel willen bijdragen aan het onderzoek dat binnenkort van start gaat. Laatst kwamen ze bij Isabelle langs met hun plannen. ‘Dat is bijzonder, jonge mensen die zo gedreven zijn. Ze willen gaan fietsen van Groningen naar Rome en zoeken sponsors om het onderzoek te ondersteunen. Een prachtig initiatief.’

Tot slot
In de nazorg die geboden wordt tijdens de hartrevalidatie is verandering van leefstijl een belangrijk item. Minder vet, minder zout en daarnaast een half uur bewegen per dag helpen echt. Isabelle houdt zich daar ook aan. En regelmatig wandelt ze een ‘rondje Klunder’.
Er is echt heel veel verbeterd in de loop der jaren in de zorg voor patiënten. Ze vertelt ook dat ze heel blij is met de AED-apparaten die in Garmerwolde en Thesinge hangen. Een AED redt echt levens, een van de grote vooruitgangen in de gezondheidszorg. ‘Ik voel me bevoorrecht, met mijn werk, het wonen. Ik ben echt dankbaar dat ik dit mag doen.’
Meer informatie over het initiatief van de studenten die het onderzoek ‘RACE 5’ willen steunen kunt u vinden op de website: hearttohandle.nl

Irene Plaatsman

Noot van de redactie: bij het verschijnen van deze krant is het onderzoek waarschijnlijk al gestart.