Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

Zeilen op het Wad met de tjalk van Peter Havenga

Zaterdag 22 mei
Om 08.30 uur arriveert de rest van het gezelschap, te weten: Harm Jan Havenga, Ton en Thea Bouchier en Jan Feenstra.
Om 08.45 uur gaan wij door de sluis op de Eemshaven en varen richting  Waddenzee, op naar Greetsiel. Het is windkracht 5-6 en grote schuimkoppen zorgen er al gauw voor dat Jan Feenstra, die voorop het schip zit, een nat pak krijgt.
Om 12.00 uur gaan we voor anker in verband met de laagwater stand. Tijd voor een hapje en een drankje. Achter ons ligt ook een schip voor anker, het is de "Christine" uit Duitsland. Wanneer de schipper om 14.00 uur wil vertrekken, wacht hem een verrassing: het anker weigert zich te laten ophalen, vindt het waarschijnlijk wel gezellig hier met die naburige Hollanders. Harm Jan ligt stiekem te koekeloeren en heeft reuze schik in de problematiek aan boord van de "Christine". Als blijkt dat de Duitsers na een half uur het anker nog niet boven water hebben, besluiten twee heldhaftige leden van de tjalk, te weten: Peter en Erik, hen een handje te gaan helpen. De rubberboot wordt te water gelaten en met behulp van een lang touw, de stroming en het gepeddel van de beide heren, bereikt de rubberboot de "Christine". Erik en Peter klauteren aan boord en al vrij snel hebben zij het klusjegeklaard. GEWELDIG!!! Wat een samenwerking. De rubberboot wordt teruggetrokken, de "Christine" vaart langszij en de beide heren worden overgezet op de tjalk. PRIMA ZEEMANSWERK!!!
Nu wordt het tijd om ons eigen anker binnen te halen, wat hopelijk beter en soepeler zal gaan. Hopelijk hebben wij niet te vroeg gelachen om andermans problemen.Het ophalen van het anker gaat stroef, maar het anker komt toch boven water, zodat wij ook onze tocht kunnen voortzetten richting Greetsiel.
Om plm. 17.00 uur komen wij aan bij de sluis van Greetsiel. Wanneer wij door de sluis zijn, varen we door een prachtig natuurgebied. Dit is te danken aan de bouw van deze sluis en het aanleggen van een kunstmatige geul, zo ongeveer 5 à 6 jaar geleden. Eerder was hier nog eb en vloed. Nu is het een plek waar vogels broeden en niet gestoord worden door het tij.
Het is ook zeer ongebruikelijk dat hier een schip vaart van de omvang van deze tjalk. We hebben dan ook best bekijks. In de haven wordt de boot vakkundig aangelegd en is het tijd voor een versnapering. De FLESSEN arriveren bovendeks, te weten: Schippersbitter, Beerenburg, Jägermeister en bier. Onder het wakend oog van vele passanten worden ook nog de nodige nootjes naar binnen gewerkt.
Er wordt naar de thuisblijvers gebeld, er worden enige foto's gemaakt en er wordt wat afgelachen. Als Peter dan ook nog blijk geeft van zijn onkundigheid op het gebied van Duits kleingeld aan de havenmeester, is het sfeertje compleet.
Om plm. 19.00 uur besluiten we een eetgelegenheid te zoeken en gaan we het stadje verkennen. Midden door het dorpje loopt een vieze sloot met daarboven een soort buis met een diameter van plm. 25 cm. en een lengte van plm. 20 mtr. Jan Feenstra stelt het volgende voor: "Als Erik heelhuids en droog aankomt aan de overkant, dan betaal ik zijn eten." Dit ziet Erik wel zitten en Johan, die Erik langer kent dan vandaag, geeft Jan weinig kans. En jawel hoor, onder aanmoedigend gejoel haalt Erik zonder kleerscheuren en kurkdroog de overkant. Onder grote hilariteit van vele toeschouwers wordt er voor Erik flink geapplaudisseerd.
We komen in een gezellig restaurant waar we gezamenlijk rond één tafel kunnen aanzitten. Iedereen zoekt wat lekkers uit en van het huis wordt ons een lekker borreltje aangeboden. Het glaasje hoort er niet bij ... maar dit hadden sommige van ons niet helemaal begrepen. In ieder geval doen de glaasjes het ook goed bij Peter aan boord. Ná de nodige moppen en het hebben van een volle buik gaan we terug aan boord.
Harm Jan wil eeeeeven languit. Heel eventjes maar. Geeft niks hoor, Harm Jan. Lekker toch: veel zuurstof en een borrel, wat wil je dan ook. Wij zullen in ieder geval niet aan Hanny verklappen dat je je tanden niet hebt gepoetst. Van ons zal zij nieieieiets horen. HAPPY DREAMS!!

intussen aan Peter  wat er zoal veranderd c.q. verbeterd kan worden voor wat betreft het touwknopen en de tuigage. Onderwijl worden er zeilverhalen verteld. Erg gezellig. We liggen overigens tegenover Noordpolderzijl.
Om 18.30 uur varen we weer. Met de stroom mee; echter de wind is aangewakkerd: ZW-W 6-7. De wind staat voorop de boeg en dus de volle laag water over het schip; een geweldige ervaring.
Om 21.00 uur gaan we voor anker bij het Pieterbuurster Wad. Er staat nog plm. 80 cm. water rondom het schip, maar verderop zien we al zand. Benedendeks doen we ons allen te goed aan een heerlijk bord macaroni; de saus werd door Katja thuis al gemaakt. Werkelijk heeeerlijk! Katja, de volgende keer mag je weer mee hoor!! Als de macaroni onder veel genot is opgegeten, gaan we buiten de boel verkennen. Rondom het schip is het nu ook een zandstrand, dus kunnen we gaan wandelen. Het is een hele ervaring midden op zee te wandelen met alleen ruimte en rust om je heen en een schip dat droog ligt.
Om plm. 23.00 uur gaan we weer aan boord. Een ieder die nog wat wil drinken, kan dat doen. We zijn eigenlijk best moe en om 23.30 uur ligt iedereen in de kooi.

Maandag 24 mei
Om 06.30 uur opstaan en anker ophalen. DE ZEE IS INMIDDELS WEER TERUG! De motor wordt gestart en om 07.00 uur varen we al weer. We varen nu richting Lauwersoog. De helft van de bemanning is aan dek en de rest slaapt nog of is bezig wakker te worden. Het is rustig en droog weer.
Om 09.00 uur gaat de motor uit en gaan de zeilen omhoog. Er staat een lekker stevig windje; dit is het echte werk. Er komt echter weer meer wind en het begint te motregenen. Wij varen langs de Engelsmanplaat, onbewoond, maar er is wel een overlevingshut en een vogelkijkpost.
Om 10.00 uur naderen we Lauwersoog en gaan we op de plof naar de sluis. Als we door de sluis zijn, gaan de zeilen weer omhoog en gaan we richting Oostmahorn. Hier komen we de boot van Gerrit en Willy Wiekel tegen; Gerrit maakt van ons gezelschap diverse foto's.
Wij varen verder richting Zoutkamp.
Om 17.00 uur komen wij bij de sluis van Zoutkamp. Het is hier een drukte van belang. Erg gezellig en een heleboel volk op de been. Vlaggetjesdag in Zoutkamp.
De spullen worden opgeruimd, de zeilen opgerold, de bagage gepakt, het afval van boord. Onze afhalers komen inmiddels aan boord en krijgen nog een hapje en een drankje aangeboden. Hanny, Dina, Jan en Bouchien zijn onze taxichauffeurs. Als we van boord zijn wordt er nog geknuffeld, gekust en succes gewenst met af te leggen examens.

Wanneer ik terugkijk kan ik uit de grond van mijn hart zeggen dat dit een fantastische en zeer geslaagde tocht was in alle opzichten. Een Pinksterweekend om nooit te vergeten. Bedankt dat ik hierbij aanwezig mocht zijn.

Opstapper Jan Feenstra