Dan begint de daadwerkelijke workshop met het nummer "Work­song". De solo's zijn afgesproken (twee maal sax, dan klari­net, dan zang).
Bas Kuipers op keyboard grijpt halverwege in: "Het ging goed, maar we raakten het thema kwijt. Goed luisteren naar wat het thema te melden heeft, wat je soleert maakt niet veel uit."
Het nummer wordt opnieuw ingezet en gespannen wacht ik op de nieuwe solo van de klarinettist. En ja hoor, de solo is écht anders. Ik concludeer: échte improvisatie (weer wat geleerd, want mij kun je bijna alles wijsmaken).

Het tweede nummer heet "Saxe Funk"; Douwe Tichgelaar (prachtig Zappa-sikje, Douwe) speelt de intro op accordeon en langzamer­hand raak ik de draad een beetje kwijt. Hoewel ik duidelijk hoor "We spelen A-B-A (het thema) en dan de solo", wordt er herhaaldelijk ingegrepen: "Hoe stoppen we hier eigenlijk mee?" en "Net raakten we het schema kwijt, maar we deden net of we gek waren en al luisterend kwamen we er weer op. Het is dan de verantwoordelijkheid van de bassist om iedereen weer op dezelfde rails te krijgen".
Voor mij tijd voor een tweede kop koffie en tijd om even kennis te maken met het vaste, driekoppige publiek; alle drie kenners, alle drie enthousiast: Joke, Dik en Hendrika uit Sint Annen. Ze vertellen dat Liesbeth normaal gesproken de ene keer wat meer aandacht aan de blazers (koper en hout) geeft, de andere keer aan ritme-sectie (drums, basgitaar, keyboard). Alles om ze meer vertrouwd met het thema te krijgen zodat met meer zekerheid de solo gespeeld kan worden. (Ondertussen hoor ik op de achtergrond: "Het is een erg lange solo, maar je kunt niet zomaar in het thema weglopen" - dat was Anneloes op cornet, waar de houten blazers volgens Hendrika veel steun aan hebben).

De deelnemers aan de workshop kunnen zelf nummers inbrengen waardoor het repertoire steeds verder wordt uitgebreid. Zo heeft Joke het nummer "Miss Celie's Blues (Sister)" ingebracht. Ze speelde het samen met Bas Kuipers voor; Liesbeth vond het mooi en schreef er de muziek voor de andere instrumenten bij. De workshop bestaat uit 15 "lessen", niet voor echte beginners, je moet je instrument redelijk beheersen en thuis oefenen, "anders krijg je van Liesbeth op je donder", zegt Hendrika.

Het is duidelijk dat de spelers goed met elkaar overweg kunnen: er wordt gelachen, naar elkaars opmerkingen geluisterd. Joke komt in de pauze even aan de bar staan en zegt dat er toch niks mooier is dan samen muziek maken. Ik ben goed in de stemming gekomen en mijmer in gedachten dat het mooi zou zijn als ik mee kon doen. Maar ja, ik kan alleen maar vals fluiten en zingen en aan zo'n instrumentarium is nog geen behoefte.

Dan wordt met het derde nummer begonnen, de prachtige blues ballad "Black Coffee"; onaards mooi. Ik lees een aanplakbiljet op het prikbord: 7e zomertijd Jazz Workshop Festival "Chez Bateau", zondag 26 maart 2000 in Appingedam. Jazz, pop en blues-workshop de "Meul'n" opent het festival om 16.00 uur!
Jammer, dat deze te laat uitkomt om er nog even op te wijzen ...

Voor mij is het tijd om naar huis te gaan. Ben de Jonge op drums gooit er wat leuks tegenaan en ik hoor "Als Joke zingt, de eerste keer, dan hebben we een lijntje". Mysterieus. Ik heb vast wat gemist, maar dat is niet erg want wat is nou eigenlijk "verstand van muziek hebben"?

Belangrijk is dat ik een leuke avond heb gehad en dat mijn oren zijn geknuffeld.