Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

25e jaargang maart 2000


"Er is niets mooiers dan samen muziek maken"

Impressie van een avondje muzikale improvisatie

 De is in Sint Annen op uitnodiging van Joke Spijker, zangeres van de jazz, pop en blues-workshop de "Meul'n". Joke had ons uitgenodigd om eens een avondje te komen kijken en luisteren naar wat de deelnemers aan de workshop (vier uit Garmerwolde, één uit Thesinge en de overige zes uit Sint Annen en Ten Boer), elke maandagavond bezig houdt.

Het is krap acht uur in de avond als ik in de "Meul'n" aan de koffie zit. Camille Scheepens, bedenker en mede-oprichter van de workshop (eretitel: voorzitter) probeert me snel bij te praten, wat niet meevalt

 workshop.jpg (25842 bytes)
Jazz, pop en blues-workshop de "Meul'n"  (Foto: Henk Remerie)

want uw verslaggever is een vrijwel absolute leek op het gebied van muzikale improvisatie  - en daar gaat het vanavond om. Ik hoor dat de professionele begeleiding van Liesbeth Blaauw er deze keer helaas niet bij is en dat het daardoor vast wat minder gestructureerd zal verlopen. Immers, Liesbeth geeft doorgaans aan wie wanneer de solo (de improvisatie) moet spelen en of een en ander volgens de regelen der kunst gebeurt. Weer wat geleerd: improvisatie kent duidelijke regels en moet gestuurd worden: je spreekt van te voren het kader (het thema, de melodie die op papier staat) en de toonladder af, waarop dan geïmproviseerd kan worden. Doe je dit niet, dan wordt het een kakofonie.
Even later staat Anneloes Zwarts naast me koffie te drinken. Ze speelt cornet en gelukkig weet ik het verschil tussen cornet en trompet. Je komt het instrument niet vaak tegen binnen de jazz en blues; vaker zie je de trompet, die toch wat harder (en scheller) klinkt.

Dan begint de daadwerkelijke workshop met het nummer "Work­song". De solo's zijn afgesproken (twee maal sax, dan klari­net, dan zang).
Bas Kuipers op keyboard grijpt halverwege in: "Het ging goed, maar we raakten het thema kwijt. Goed luisteren naar wat het thema te melden heeft, wat je soleert maakt niet veel uit."
Het nummer wordt opnieuw ingezet en gespannen wacht ik op de nieuwe solo van de klarinettist. En ja hoor, de solo is écht anders. Ik concludeer: échte improvisatie (weer wat geleerd, want mij kun je bijna alles wijsmaken).

Het tweede nummer heet "Saxe Funk"; Douwe Tichgelaar (prachtig Zappa-sikje, Douwe) speelt de intro op accordeon en langzamer­hand raak ik de draad een beetje kwijt. Hoewel ik duidelijk hoor "We spelen A-B-A (het thema) en dan de solo", wordt er herhaaldelijk ingegrepen: "Hoe stoppen we hier eigenlijk mee?" en "Net raakten we het schema kwijt, maar we deden net of we gek waren en al luisterend kwamen we er weer op. Het is dan de verantwoordelijkheid van de bassist om iedereen weer op dezelfde rails te krijgen".
Voor mij tijd voor een tweede kop koffie en tijd om even kennis te maken met het vaste, driekoppige publiek; alle drie kenners, alle drie enthousiast: Joke, Dik en Hendrika uit Sint Annen. Ze vertellen dat Liesbeth normaal gesproken de ene keer wat meer aandacht aan de blazers (koper en hout) geeft, de andere keer aan ritme-sectie (drums, basgitaar, keyboard). Alles om ze meer vertrouwd met het thema te krijgen zodat met meer zekerheid de solo gespeeld kan worden. (Ondertussen hoor ik op de achtergrond: "Het is een erg lange solo, maar je kunt niet zomaar in het thema weglopen" - dat was Anneloes op cornet, waar de houten blazers volgens Hendrika veel steun aan hebben).

De deelnemers aan de workshop kunnen zelf nummers inbrengen waardoor het repertoire steeds verder wordt uitgebreid. Zo heeft Joke het nummer "Miss Celie's Blues (Sister)" ingebracht. Ze speelde het samen met Bas Kuipers voor; Liesbeth vond het mooi en schreef er de muziek voor de andere instrumenten bij. De workshop bestaat uit 15 "lessen", niet voor echte beginners, je moet je instrument redelijk beheersen en thuis oefenen, "anders krijg je van Liesbeth op je donder", zegt Hendrika.

Het is duidelijk dat de spelers goed met elkaar overweg kunnen: er wordt gelachen, naar elkaars opmerkingen geluisterd. Joke komt in de pauze even aan de bar staan en zegt dat er toch niks mooier is dan samen muziek maken. Ik ben goed in de stemming gekomen en mijmer in gedachten dat het mooi zou zijn als ik mee kon doen. Maar ja, ik kan alleen maar vals fluiten en zingen en aan zo'n instrumentarium is nog geen behoefte.

Dan wordt met het derde nummer begonnen, de prachtige blues ballad "Black Coffee"; onaards mooi. Ik lees een aanplakbiljet op het prikbord: 7e zomertijd Jazz Workshop Festival "Chez Bateau", zondag 26 maart 2000 in Appingedam. Jazz, pop en blues-workshop de "Meul'n" opent het festival om 16.00 uur!
Jammer, dat deze te laat uitkomt om er nog even op te wijzen ...

Voor mij is het tijd om naar huis te gaan. Ben de Jonge op drums gooit er wat leuks tegenaan en ik hoor "Als Joke zingt, de eerste keer, dan hebben we een lijntje". Mysterieus. Ik heb vast wat gemist, maar dat is niet erg want wat is nou eigenlijk "verstand van muziek hebben"?

Belangrijk is dat ik een leuke avond heb gehad en dat mijn oren zijn geknuffeld.

Hans Klamer