Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde Thesinge en omstreken

35e jaargang november 2009
 

Susan de Smidt ruim 10 jaar uitbaatster van 't Jopje
 

Na een onderbreking van 25 jaar is het uit 1762 daterende huiskamercafé “t Jopje” alweer 10 jaar aan haar tweede leven bezig, als een van de oudste huiskamercafé's van de provincie Groningen. In maart 1999 heropende Susan de Smidt de deuren, nadat Klaas en Jacoba (Jopje) Schipper rond 1970 de deuren van hun café hadden gesloten. Een blik op het reilen en zeilen van een café waar het door de persoonlijke en huiselijke sfeer goed toeven is.

Van klei naar zand en terug naar klei

Na 8 jaar op de kleigrond van het Klunder te hebben gewoond, in het boerderijtje tussen Holtman en de huidige Eemshavenweg, verhuisde Susan in 1983 naar de zandgronden van Drenthe.

 

 
   

Paul Latensteijn en Susan de Smidt. (Foto: Desiree Luiken / Hans vd Brand)

Aarden kon ze daar echter niet, en wilde graag weer terugkeren naar de klei van het weidse Groningerland, en als het even kon: terug naar Thesinge… Dat wisten ook Saskia en Ebel Vaatstra, ze tipten Susan in 1994 op het te koop staande voormalige huiskamercafé.
“We gingen kijken en ik was meteen verkocht, het was precies wat ik altijd graag had gewild, echt een droomplekje. Binnen een week was de koop met de vorige bewoners – Karin en Peter Hoppenbrouwers - gesloten.” Sindsdien woont Susan in het meest karaktervolle en oudste huis van Thesinge, deels opgetrokken uit de oude fundamenten van het voormalig klooster Germania, van waaruit het Thesinger ommeland is ontgonnen.

Van huiskamer naar huiskamercafé
Terwijl de vergaderruimte werd verbouwd woonde Susan met het gezin (toenmalige echtgenoot Hans Weggemans en kinderen Emma en Michiel) in het huidige café. Omdat veel authentieke elementen bewaard waren gebleven, zoals de gave 19e eeuwse oude houten toog met fraaie ornamenten en de originele plavuizen vloer, kwamen ze al snel op het idee om het huiskamercafé weer in oude glorie terug te brengen. Oude cafés werden afgezocht om kleurstellingen, behang en inrichting te achterhalen. Zo veranderen de kleuren in het huidige oud-roodbruin, via Hofstede kwamen ze aan het behangetje met oud-motief, en met veel speurwerk werden de oude lampen, tafels, stoelen, prenten, etc. verzameld. De laatste aanwinst is de originele biertapinstallatie van Klaas en Jacoba Schipper, onlangs bezorgd door hun kleinzoon Paul Latensteijn, die de tap op zolder vond. Als je het café binnenstapt waan je je zo weer een eeuw terug in de tijd.

Vervlogen tijden herleven
In 1995 ging op Open-Monumentendag de deur voor het eerst een dagje open. De belangstelling was overweldigend, velen kwamen helpen, vervlogen tijden gingen herleven. Vele reacties volgden; kon ‘t Jopje niet vaker open? Het was zo gezellig!
Het was een geweldige impuls om de woonkamer terug te brengen in de staat van huiskamercafé. Maar het moest wel iets speciaals worden. Susan begon aan cursussen als sociale hygiëne en cafébedrijf, en ging in de leer bij professionele koks van toonaangevende restaurants om de fijne kneepjes van het culinaire vak te leren. Vergunningen moesten worden geregeld en de gemeente kwam kijken of alles aan de eisen voldeed. Toen alle papieren binnen waren en de nodige aanpassingen gedaan, werd de deur in maart 1999 feestelijk geopend, in aanwezigheid van nazaten van de familie Schipper en oud-Thesingers.
“Als eerste klant kwam Froukje van der Veen (echtgenote van Reinder van der Veen) vragen of ze haar verjaardag in het Jopje kon vieren, de familie was te groot geworden voor haar woonkamer destijds. Het beviel blijkbaar goed, nog verscheidene jaren bleef ze haar verjaardag in ’t Jopje vieren!”

Toegewijd en culinaire kwaliteit
In de eerste jaren was het café iedere zaterdagmiddag open en al snel kwamen daar – via via - steeds meer bruiloften, feesten en partijen bij. Vele organisaties kwamen naar Thesinge om in het gezellige Jopje te vergaderen. Die gezelligheid en goede sfeer komt niet alleen door de sfeervolle inrichting, maar ook door de toewijding waarmee Susan de mensen benadert en de passie waarmee ze het eten bereidt. “Ik probeer zo lekker mogelijk te koken door verse en biologische producten te gebruiken. Ik wil geen concessies doen aan de kwaliteit, het liefst zet ik iets op tafel waar ik zelf achter sta, waarmee ik de klanten echt een plezier kan doen. Het menu probeer ik altijd in overleg samen te stellen, maar het moet wel een beetje bijzonder zijn. Een schnitzel of patat kun je dus beter elders eten!” En dat maakt het huidige Jopje zo uniek: je vindt er de rust, intimiteit en sfeer van vervlogen tijden, terwijl je kunt genieten van bijvoorbeeld een culinair 4-gangen menu of lekkere stoofpotjes!

Een bezig leventje
De persoonlijke en kleinschalige formule sprak velen aan, de agenda liep snel vol. Maar om er helemaal haar werk van te maken, en elke dag open te zijn was teveel van het goede en ook in haar eentje niet te behappen. “Hoewel ik het allemaal zoveel mogelijk zelf probeer te doen springen gelukkig ook vrienden en familieleden te hulp. Koken voor een groep van zo’n 25 man betekent namelijk al snel een hele dag voorbereiden, boodschappen doen, koken, tafels dekken, serveren, afruimen, afwassen, etc. Vaak is het werk dan pas rond middernacht aan kant.”

 
   

De originele bierkranen (uit de oorlogstijd, er waren toen geen flesjes) mét inscriptie: K. Schipper, Thesinge.  (Foto: Desiree Luiken)

Toch vertrekt Susan vaak weer in alle vroegte richting Leeuwarden, voor haar driedaagse baan in het MCL. “De afwisseling tussen het praktische caféwerk en het ‘hoofdenwerk’ in het ziekenhuis zorgt er gelukkig voor dat het goed is vol te houden. Ik heb veel plezier aan het caféwerk als ik de mensen blij en tevreden weer naar huis zie gaan.” 

Slapeloze nacht
Vorig jaar liep de agenda over, het werd te hectisch. “Er liep zelfs een afspraak mis en stonden de gasten voor de dichte deur, terwijl ik niet eens thuis was, vreselijk! Ik hield er een slapeloze nacht aan over. Gelukkig hadden ze een ander onderkomen gevonden, ik heb ze direct een bloemetje laten bezorgen… Ik besloot daarop om alleen nog de eerste zaterdag van de maand open te zijn en niet meer dan twee à drie gezelschappen in de week aan te nemen. ‘Gelukkig’ helpt de recessie een handje, veel bedrijven en overheden schrappen het vergaderen buiten de deur. Al met al is het nu rustiger en beter in balans. Ik liep eerst met de gedachte rond om eind van dit jaar te stoppen, maar dat plan heb ik laten varen, het gaat voorlopig goed zo!”

Hoogtepunten in het 10-jarige bestaan
Ook Susan zelf geniet van de bijzondere momenten, de gezelligheid, en de ontmoetingen in en om haar huiskamercafé. “Een jaarlijks hoogtepunt is het optreden van bandjes tijdens Meziek mit Bus, het hele café staat dan op z’n kop. Ook het Vijftigerjarenfeest gaf in 2000 vele onvergetelijke momenten en mooie herinneringen. Niet alleen oud-Thesingers ontmoetten elkaar in het herrezen Jopje, ook bekende Nederlanders als Maxime Verhagen, Hans Alders, Jan Marijnissen deden het Jopje aan, en vonden er eens opnamen plaats voor een kinder Tv-programma met Jochem van Gelder. Ook onze oud-burgemeester Rika Pot maakte regelmatig gebruik van ‘t Jopje en zorgde zo voor weer nieuwe klanten. Mond tot mond reclame is de beste reclame en dat heeft tot nu toe altijd goed gewerkt.” Met ‘t Jopje staat Thesinge dus goed op de (menu)kaart!

Ernst Lofvers