G&T2013
Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

41e jaargang - december 2015


Hoe was het... hoe wordt het...

Als redactie van de Garmer & Thesinger Express kijken we terug op een bijzonder feestelijk jubileumjaar. Het is al jarenlang een traditie dat we in het laatste nummer van het jaar, aan de hand van een thema, bewoners van onze dorpen interviewen.

U herinnert zich misschien nog dat we dit jaar in een aantal jubileumnummers een terugblik gaven van de afgelopen veertig jaar. In het decembernummer van 1983 kwamen we een artikel tegen met het thema: ‘Hoe was het… hoe wordt het…’ In dat nummer vertelden een aantal dorpsgenoten wat ze van het jaar 1983 vonden en wat ze van 1984 verwachtten.
Het leek ons een mooi moment om dit veertigjarig jubileum af te sluiten met dat leuke idee van toen. Dus op de grens van 2015 - 2016 trokken wij eropuit en stelden we dezelfde vraag aan dorpsgenoten, met als resultaat een aantal zeer verschillende visies op de toekomst.
Net als vorig jaar is er ook dit jaar een kerstpuzzel. Onze eigen Dr. B. Denker heeft weer leuke en ook leerzame opgaven over onze dorpen bedacht die passen binnen het thema ‘Hoe was het...’

De kersteditie van de G&T is dit jaar anders verpakt. U verwachtte natuurlijk de traditionele kaars met daar omheen de krant gerold… maar u kreeg een envelop met inhoud. De kalender wordt u, ter ere van ons jubileum, aangeboden door een abonnee! We waren geroerd en hebben hem (namens u) hartelijk bedankt.

En we willen ú bedanken voor de hartverwarmende reacties die we naar aanleiding van het veertigjarig bestaan hebben ontvangen. Wij gaan door, ook in 2016. Wij wensen iedereen veel lees- en puzzelplezier en fijne feestdagen en een gelukkig 2016!

Toekomst door echte vriendschap

201512a

Echte vriendschap: Corrie doneert een van haar nieren aan Wilma
(foto Mareen Becking)

 
Wilma Wierenga woont aan de G.N. Schutterlaan 43 in Thesinge. Tijdens de vorige jaarwisseling wisten Wilma en haar man Martin en dochter Amber nog niet dat het leven van Wilma in 2015 aan een zijden draadje zou hangen.

Ernstig ziek
In het begin dacht Wilma nog dat ze rugklachten had, maar eind mei werd ze met spoed in het ziekenhuis opgenomen. Het bleek dat haar nieren ernstig geïnfecteerd waren. Wilma wist al dat ze een ‘cystenier’ had: een erfelijke aandoening waar ook haar moeder Renate Dijk aan lijdt. Haar moeder kreeg jaren geleden een nier van haar tweelingzus en sindsdien kan ze alles weer doen. In eerste instantie werd bij Wilma geprobeerd om beide nieren te behouden. Na een periode van behandelingen kon zij in september weer therapeutisch aan het werk.
Toch ging het in oktober opnieuw goed mis en werd Wilma weer ernstig ziek in het ziekenhuis opgenomen. Eind oktober werd haar linker nier verwijderd. Vanaf die tijd is ze drie keer per week in dialyse.
Vriendin Corrie die aan de G.N. Schutterlaan 14 woont, wilde als het medisch mogelijk was, wel een nier afstaan aan Wilma. Eerst werd er bloed geprikt want ze moest wel dezelfde bloedgroep hebben. Dat was gelukkig zo. Daarna volgden twee lange dagen van onderzoek in het ziekenhuis. Na een lange periode van wachten werd uiteindelijk op woensdag 18 november groenlicht gegeven: Corrie mocht haar nier voor transplantatie afstaan. Een enorme opluchting. Ze vierden het met gebak, een borrel en lekker eten.

Geluk bij ongeluk
Eerst zou een andere vriendin een nier afstaan, maar die bleek de verkeerde bloedgroep te hebben. Toen Corrie dat hoorde, besloot zij al in augustus in overleg met het thuisfront, om een nier af te staan. Toch een ingrijpende beslissing. ‘Wilma voelt als een zus voor mij’, vertelt Corrie. ‘Als Wilma steeds aan de dialyse ligt dan vergt dat veel van haar. Ik wilde graag dat zij haar gewone leven weer op kan pakken. Dat ze weer aan het werk kan gaan en dat we bijvoorbeeld weer met elkaar op stap kunnen gaan.’
Voor Wilma betekent het heel veel dat Corrie haar nier wil afstaan. ‘Het is heel emotioneel en heel lief van Corrie dat zij dit voor mij wil doen’, vertelt Wilma. Zoiets is onbetaalbaar. Ik kan gewoon niet beschrijven hoe dat is.’ Natuurlijk zijn ook Martin en Amber er heel blij mee.
Wilma wordt nog verder onderzocht en het bloed van beide moet nog gekruist worden. Als alles doorgaat wordt de niertransplantatie in februari of maart uitgevoerd. Daarna is het natuurlijk nog de vraag hoe de nieuwe nier aanslaat. ‘Maar met een nier van een levende donor heb je meer kans dan van iemand die overleden is’, vertelt Wilma. Het is een grote wens van haar dat ze volgend jaar weer gewoon kan leven en mee kan doen in de maatschappij.

Word donor!
Corrie heeft een rooster gemaakt met mensen die Wilma naar het dialysecentrum brengen en halen. Een groep van meer dan vijftien Thesingers heeft aangeboden om Wilma te vervoeren. Zoveel saamhorigheid ervaren zij als hartverwarmend.
Beide willen graag nog een boodschap meegeven. Het kan iedereen zomaar overkomen dat je ziek wordt en een transplantatie moet hebben. Het is belangrijk dat mensen zich ervan bewust worden dat je iemands leven kan redden met een donorcodicil. Dus zeggen Wilma en Corrie: ‘Word donor!’

Irene Plaatsman 

Zo was het... en zo is het geworden...


201512b

Jo Schuppert en dochter Miranda druk met voorbereidend werk (foto Tineke Schupper). 

201512c 

Jo en Tieneke Schuppert voor hun verbouwde huis (foto Joost van den Berg).


'De tijd vult zich wel weer'

201512d

Welly maakt graag 3D-kaarten (foto Joost van den Berg)

 

Voor Welly Boer-Dijkstra uit Thesinge is er na 53 jaar vermoedelijk een einde gekomen aan haar activiteiten voor de toneelvereniging VIOD. Zij hoeft als souffleur niet meer het ‘hok’ in. De club is slapende; er zijn te weinig spelers om nog een stuk op de planken te brengen. ‘Voort Is Ons Doel’ betekenen de letters en dat zou een deel van de spelers heel graag willen!

Afscheid
In het laatste stuk moest Roelie Dijkema al een dubbelrol spelen en het werd duidelijk dat er vier trouwe spelers wilden stoppen. Greetje en Harry Blokzijl, die respectievelijk al 35 en 30 jaar speelden, wordt de rit vanuit Appingedam in de winterperiode te bezwaarlijk. Hans van den Brand had ook al aangegeven te willen stoppen. Hij volgde Arend Kampen op als regisseur nadat hij jarenlang speler was en vindt het nu na 20 jaar welletjes. Evenals Jolanda Guikema die vier jaar meespeelde. Helaas is Joop Blaauw dit jaar overleden. Hij is zeker ook 32 jaar actief geweest voor VIOD. Welly weet aan de hand van een schrift, waarin zij bijhield welke stukken er gespeeld zijn en de bijbehorende spelers, al deze gegevens te vertellen. ‘Wij blijven vast en zeker een gezelligheidsclubje om andere toneelvoorstellingen te bezoeken zoals toneelvereniging W.W.K. en de club in Appingedam waar Greetje ook speelt’, denkt Welly. Andries en Trijn van der Meulen-Dijkstra denken hun vrije tijd anders te gaan invullen wanneer Andries volgend jaar gaat stoppen met werken. Trijn speelde 45 jaar en Andries 20 jaar bij VIOD. Er blijven dan te weinig spelers over. Heel jammer is het voor Roelie Dijkema die met 57 jaar het langst actief is! Ook Welly, Jakob van der Woude, Ina Tel en Mirjam Vogel, de laatstgenoemde drie zijn ook al jaren lid, wilden graag doorgaan. Maar als er geen nieuwe mensen bijkomen houdt het op. 

Iets nieuws op het pad?
Welly denkt dat zij straks in februari wel de kriebels krijgt. Het winterseizoen is een stuk rustiger zo. Ze heeft geen penningmeestertaken meer en hoeft niet meer de contributie bij de donateurs te innen. Het kopen van prijsjes voor de tombola is niet meer nodig. Wat het meest te merken zal zijn is dat het drukke schema van elke dinsdagavond repetitie en drie uitvoeringen twee keer per week komt te vervallen. Hiermee vervalt ook de gezelligheid bij Dora Westra van café Molenzicht. ‘De nazit aan de bar was altijd leuk en voor Dora is het ook zeker een gemis. Toen ik vijftig jaar lid was kreeg ik samen met Arend Kampen, die dat jaar afscheid nam, een feest aangeboden.’ De foto's worden tevoorschijn gehaald van een compleet gekostumeerd festijn. Dikke pret straalt ervan af en dat zal Welly gaan missen. ‘Ik vermaak me altijd wel, hoor. Ik houd van lezen en puzzelen en maak in de winter graag 3D-kaarten. En daarvoor ben ik altijd op zoek naar materialen en nieuwe technieken. De tijd vult zich wel weer en wie weet komt er iets nieuws op mijn pad.

Truus Top  

Een jonge blik

201512e

De kinderen geven hun blik op het verleden en de toekomst
(foto Joost van den Berg)

 

Aan de Lageweg 32 in Thesinge wonen Richard en Dieneke van der Veen met hun vijf kinderen. Jorrit is acht jaar en zit in groep 5. Filip is zeven jaar en zit in groep 4. Melvin van vijf jaar zit in groep 2 en Lilian van vier in groep 1. Yasmijn van één jaar zit nog niet op school.

Goede herinneringen
Lilian: ‘Ik heb bij Tante Gerrie in de stad geslapen samen met Melvin. Alleen slapen kon ik nog niet, dat was te spannend. Ik had twee knuffels mee en toen kon ik goed slapen. Ik ging daar kleuren en buiten spelen. We gingen buiten in een zwembadje. Toen gingen we met de trein en kochten we snoep.’

Melvin: ‘Ik vond het leuk toen ik van de kabelbaan ging. Die kabelbaan is in onze tuin en heeft papa zelf gemaakt. De eerste keer was het spannend, want als je loslaat dan val je naar beneden. Dan kan je je been breken. Nu vind ik het niet meer spannend.’

Filip: Toen Filip net zijn zwemdiploma had gehaald stond hij op de duikplank. Papa en mama dachten dat hij zou springen, maar hij sprong niet; hij dook er vanaf. Later deed hij het zomaar weer een keer.

Jorrit: ‘We gingen appels plukken in de tuin. Toen kon ik lekker hoog in de bomen klimmen. Ik ging rond de drie meter hoog, want anders kon ik niet bij de appels. Van de appels maken we appelmoes en appeltaart’.

Later als…"
Lilian: Lilian heeft een grote fiets, een heel grote, op zolder. ‘Als ik groot ben mag ik op die fiets fietsen. Dan ga ik zelf op de fiets naar school. Nu moet ik op mijn kleine fietsje bij mama blijven.’ 

Melvin: ‘Ik wil graag helemaal boven de wolken met een luchtballon. Dan laat ik me vallen met een parachute. Dan doe ik een bril op, want anders doen mijn ogen heel zeer.’

Filip: ‘Ik kan al een salto vanaf de kant in het zwembad. Ik wil graag een salto doen van de duikplank. Dat is eigenlijk gemakkelijker.’

Jorrit: ‘Ik verheug me erop dat ik volgend jaar weer mag ‘schudden’ op de trekker. Schudden is dat het gras omgegooid wordt en dat het weer kan drogen.’

En de kleine Yasmijn...? Die vindt alles best.

Irene Plaatsman

Een druk maar tevreden leven

201512f

Willeke Ridder (foto Heidi Ridder)


Willeke Ridder woont aan de Luddestraat 15 in Thesinge. Ze is 15 jaar oud.

Veel hobby’s
Willeke zit in de derde klas van het Werkmancollege, locatie Kluiverboom. Ze gaat niet met tegenzin naar school, ‘maar’, zegt ze erbij, ‘school blijft school’. De vriendinnen die ze op school heeft maken het gezellig.

Dit jaar ging ze met Emma en Amber uit Thesinge op moderne dans in Bedum. Dat was best leuk. Toch moest ze er mee stoppen, omdat ze last kreeg van haar knie. Dansen mocht voorlopig niet meer. Eigenlijk vindt ze het niet zo erg want ze heeft het druk genoeg. Druk genoeg met vriendinnen en vrienden in en buiten Thesinge. Daarnaast past ze af en toe op en heeft ook andere hobby’s. Ze is dol op dieren en verzorgt met haar ouders en haar broertje Emiel haar shetlandpony die achter het huis staat en de andere huisdieren.
Willeke is ook vaak in de Martinimanege te vinden. Ze heeft er zelf paardrijles, maar helpt regelmatig mee met het paardrijden voor mensen met een handicap. ‘Ik ben er altijd iets eerder. Dan zadel ik de paarden op en maak ze rijklaar. Ik help de mensen mee op het paard te komen. Soms gebruiken we daarvoor een lift. Ik loop ook steeds mee en houd het paard vast, zodat er niets gebeurt. Je praat natuurlijk ook met de mensen. Je doet iets voor mensen waar ze blij van worden. Dat vind ik heel leuk.’ Tussendoor helpt Willeke mee met het uitmesten van de stallen.

Werken met kinderen
School moet dus eigenlijk een beetje tussen alle andere belangrijke dingen door. Toch gaat het goed op school. Ze volgt de Theoretische Leerweg en haalt goede cijfers. Volgend jaar gaat ze naar het examenjaar en moet ze een richting kiezen. Willeke weet wat ze wil. Ze wil in de dienstverlening of in de zorg. Het liefst iets met kinderen in de kinderopvang of een peuterspeelzaal. Werken met kinderen met een handicap lijkt haar ook leuk.
Ze heeft het naar haar zin zoals het nu gaat en is dus best tevreden. Maar lekker met vriendinnen en vrienden chillen is en blijft ook volgend jaar heel belangrijk.

Irene Plaatsman

 

Een terug- en vooruitblik van kinderen van OBS Garmerwolde

201512g

Fayrene en Maike kijken samen vooruit (foto Andries Hof)

 

Wat waren de hoogtepunten van afgelopen jaar, maar belangrijker nog: wat staat er in de planning voor komend jaar?

Maike Verhagen, 11 jaar, groep acht
Een moeilijke vraag om te beantwoorden, er waren zoveel hoogtepunten. Wat erg leuk was, was dat Medde een paard meegenomen had naar school op dierendag. Dat paard bleef heel rustig ondanks alle kinderen eromheen. Verder was het schoolkamp heel erg leuk. We zijn naar Westerweelde geweest, een kampeerboerderij bij Ter Apel. Verder hebben we diverse soorten proefjes gedaan op school. We hebben zelf winegums gemaakt en onze ouders laten zien hoe dat in zijn werk ging.
Ik weet wel wat volgend jaar belangrijk is: van de basisschool af en naar een nieuwe school. Ik weet nog niet of ik naar het H.N. Werkman College of CSG Wessel Gansfort ga. Het lijkt me best spannend, vooral om elke les naar een ander klaslokaal te gaan en ook het feit dat je bijna niemand kent in het begin.

Fayrene Smit, 11 jaar, groep acht
Wat ik vooral leuk vond, is dat we naar André Kuipers (Nederlandse astronaut) zijn geweest. We moesten in de klas vragen bedenken en de beste vraag werd uitgezocht. Dat was mijn vraag en ik mocht hem zelf aan André Kuipers stellen. Verder zijn we veel met robots bezig geweest en hebben we een lied geprogrammeerd. Wat ook heel erg leuk was het afgelopen jaar waren de maandafsluitingen met dansen, toneelspelen en zingen.
Net als Maike vind ik het spannend om naar een andere school te gaan. Ik ga naar het Parcival College (voortgezet vrij onderwijs). Deze school bevindt zich achter het Centraal Station Groningen.

201512h

Yang Yang op school (foto Andries Hof)



Yang Yang van Beukering, 5 jaar, groep 2
We zijn naar Duitsland geweest en we zijn in een zwembad geweest, en ik ben met Luuc (broertje) in een auto geweest en in een hele grote rups (tijdens de vakantie in een pretpark in Duitsland).
Ik vind het stom dat ik volgend jaar moet leren lezen en schrijven, ik wil veel liever spelen.

Detta van der Molen

 

 

 

 

 



 

 

Zo was het... en zo is het geworden...

201512i

Voorbereidingen voor de drainage op de plek waar....

...nu het nieuwe tuinhuis staat (foto's Metha Nijkamp)

201512j