G&T2013

Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

45e jaargang - januari 2020


Na een mooie baan nu met pensioen

202001

Als revalidatiearts heeft Annemarijke haar stethoscoopniet dagelijks
gebruikt, maar nu heeft ze er definitief afscheid van genomen
(foto Koos van de Belt)

Annemarijke Boonstra kwam in 1980 als net afgestudeerd arts naar Thesinge. Ze woont inmiddels sinds 1999 aan Molenhorn 7 in Thesinge en staat aan een nieuw begin na een intensief werkzaam leven. 

Een werkzaam leven
Na haar studie geneeskunde promoveerde Annemarijke en koos voor een specialisatie tot revalidatiearts. Van het Academisch Ziekenhuis Groningen (het huidige UMCG) maakte ze de overstap naar Revalidatie Friesland waar ze vijfentwintig jaar met veel plezier werkte. Revalidatie richt zich op de gevolgen van een aandoening en niet zozeer op de oorzaken. ‘Als revalidatiearts ben je meer holistisch bezig. Je kijkt naar de hele mens, niet alleen naar de lichamelijke kant, maar ook naar de psychische kant. Wat zijn de lichamelijke gevolgen van bijvoorbeeld een beroerte, maar ook hoe verwerk je wat je hebt meegemaakt, hoe ga je met de gevolgen om?’
Haar specialisme bij Revalidatie Friesland was chronische pijn. ‘Als je chronische pijn hebt kun je bepaalde dingen niet meer. Genezen is vaak niet meer mogelijk, dat zit veelal in het traject voor de revalidatie. Dus gaat het bij chronische pijn om de vraag hoe iemand er mee om kan gaan. De kwaliteit van leven kan door pijn enorm achteruitgaan.’ Die holistische benadering, maar ook het samenwerken in een team en het wetenschappelijk onderzoek dat ze erbij deed, gaven haar voldoening. Het was een baan van zesendertig uur, maar in de praktijk zat Annemarijke ook vaak ‘s avonds te werken. Ze merkte dat het genoeg was geweest. ‘Ik voelde altijd wel een bepaalde verantwoordelijkheid en een bepaalde stress en die ben ik nu kwijt.’ Per 1 november is ze vervroegd met pensioen gegaan. Ze kreeg een mooi afscheid met liedjes en toespraken.

Met pensioen
Haar kinderen Mark, Alex en Sandra zijn al een poos het huis uit. Annemarijke geniet nu van de rust. Hoewel rust? Ze is nog bezig met het schrijven van een laatste wetenschappelijk artikel. Momenteel past ze twee ochtenden in de week op haar eerste kleinzoon. Ze zit in het koor TheSingers en vindt zelf eigenlijk dat ze meer moet repeteren. En ze is scriba van de PKN gemeente. Ook zit Annemarijke in een werkgroep die zich richt op de mogelijkheden van woningen voor starters en senioren in Thesinge. Ze is vergroeid met Thesinge en woont er al heel lang: eerst in de Havenstraat daarna in de Kapelstraat en nu dus in het huis dat haar man Speedy Sarfo ontworpen heeft. Hij overleed in 2008. Ze wil graag in het dorp blijven wonen en in de toekomst het liefst in een levensloopbestendige woning.
Inmiddels heeft Annemarijke zich ook opgegeven voor een cursus Engels. Haar kinderen spreken veel beter Engels dan zij en dat vond ze, hoewel ze zich best in het Engels kan redden, toch een beetje gênant worden. Ze wil dit jaar met de kinderen en hun aanhang op vakantie naar Ghana, het land waar Speedy vandaan kwam. Dan komt die cursus Engels vast goed van pas. 

Toch gaat ze op zoek naar een nieuwe uitdaging. Wat voor uitdaging? ‘Ja, dat weet ik nog niet. Het moet wel een beetje in de buurt zijn, want ik wil er niet te ver voor moeten reizen. Je moet toch ook om het klimaat denken.’

Irene Plaatsman