G&T2013

Maandelijks Nieuwsblad voor Garmerwolde, Thesinge en omstreken

46e jaargang - mei 2020

 

Een zelfstandig ondernemer naar de gevangenis

202005

Jelle kijkt terug op een mooie tijd als ondernemer, maar ook vooruit
naar een uitdagende toekomst (foto Henk Tammens)

Jelle van der Veen uit Thesinge runde bijna vijftien jaar een eigen bedrijf in de installatietechniek. Hij had veel vaste klanten en heel verschillende kleine en grote klussen. Hij genoot van het contact met de mensen, het bedrijf liep goed en het werd steeds drukker. Toch keek Jelle steeds vaker om zich heen en dacht na over wat hij met zijn toekomst wilde doen.

Thesinge
Jelle is een geboren en getogen Thesinger. Na zijn mbo-opleiding Installatietechniek ging hij aan de slag bij Ebel Vaatstra (Installatietechniek Vaatstra). Na vijf jaar veranderde hij van werkgever en ging hij aan het werk bij installatiebedrijf Kroeze in Bunne. In november 2005 is hij voor zichzelf begonnen.
Vlak daarvoor kocht hij het huis aan Molenweg 27. Hij woonde op dat moment met zijn vrouw Anita in de Molenhorn en kon van daaruit het nieuwe huis verbouwen en opknappen. Dat is een enorme klus geweest, maar ook een goede keus. Er is een flinke schuur voor opslag van materialen en plek genoeg voor een werkbus. ‘We wonen er met heel veel plezier. De verbouwing heeft wel ruim drie jaar gekost, maar is het meer dan waard geweest. Onze kinderen Lieke en Tim zijn hier geboren en hebben een mooie plek om te spelen.’

De knoop doorgehakt
Vorig najaar heeft Jelle het besluit genomen om te stoppen met zijn bedrijf. ‘In de loop der jaren werd mijn klantenbestand steeds groter waardoor het drukker werd. In die heel drukke periodes verloor ik het plezier in het werk soms een beetje. Ik deed enorm mijn best om al het werk voor iedereen af te handelen. Soms waren er extra klussen in het weekend en daar kwam ook nog de administratie bij. Ik heb veel mooi werk mogen doen samen met timmerbedrijf Ridder uit Thesinge en Havenga Bouw uit Garmerwolde. Een van mijn mooiste klussen was het vogelwachtershuis op het onbewoonde eiland Griend. Samen met vriend en collega-installateur Luit Oomkes (Oomkes installatietechniek) hebben we op dit eiland, midden in de Waddenzee ten zuidwesten van Terschelling, het installatiewerk mogen doen.
Nu ik nog fit en vitaal ben, en met mijn 42 jaar nog kansen heb op de arbeidsmarkt, heb ik besloten dat ik niet tot mijn pensioen een eigen bedrijf wil runnen. Eind vorig jaar solliciteerde ik naar de functie van arbeidsmedewerker in de Penitentiaire Inrichting in Veenhuizen. Ik werk er vanaf 1 maart 2020 en het bevalt me uitstekend.’

Stroomversnelling
‘Het idee dat ik in het gevangeniswezen zou gaan werken is nooit bij me opgekomen. Toen ik nadacht over wat wil ik, wat kan ik en wat vind ik belangrijk in het leven, kwam daar vooral uit dat ik graag met mensen werk. Het contact met mijn klanten heb ik altijd gewaardeerd. Ik wil mensen, die op de een of andere manier niet kunnen of willen werken, mee opleiden en wat leren. Ik dacht aan mindervaliden, herintreders of mensen die door moeilijke omstandigheden hun baan zijn verloren. Een klant van me attendeerde me op de site Werken voor Nederland. Daar las ik de vacature voor arbeidsmedewerker in de Penitentiaire Inrichting Veenhuizen op de afdeling metaal. Ik ben me toen gaan verdiepen in deze functie in het gevangeniswezen. Wat houdt het in, wat moet ik er voor doen? Ik heb gesolliciteerd en toen kwam alles in een stroomversnelling. Ik moest een beslissing nemen. Doorgaan met mijn bedrijf of stoppen? Ik heb gekozen voor het laatste.’

Een werkdag in Veenhuizen
‘Er staan in Veenhuizen twee gevangenissen in prachtige monumentale panden: Esserheem en Norgerhaven. In totaal is hier plaats voor 480 gedetineerden en er werken ongeveer 500 medewerkers. Ik werk in Esserheem. Dit is een gevangenis en huis van bewaring. Er verblijven reguliere gedetineerden, maar er zijn ook drie afdelingen voor bijzondere doelgroepen: langgestraften, de zeer beperkt beveiligde afdeling en een vadervleugel voor vaders die een speciaal programma volgen om de band met hun kinderen zo goed mogelijk te houden.
Op de afdeling metaal werk ik met groepen van 15 tot 25 gedetineerden. De ochtendploeg werkt vier uur en na de pauze is er een middagploeg. We maken voor externe opdrachtgevers bijvoorbeeld frames voor tafels, stoelen, werkbanken, voetbaldoeltjes en metalen lateien voor de bouw. In de werkzaal zijn we met vier man begeleiding. Mijn werk begint met een goede voorbereiding zodat de mensen aan de slag kunnen. Ik begeleid en controleer en steek ook zelf de handen uit de mouwen. Ik controleer de producten en zie erop toe dat de machines worden onderhouden. Voor iedere gedetineerde schrijf ik regelmatig een rapportage. Ik noteer het gedrag van de gedetineerde en leg dit vast in zijn dossier. Goed gedrag wordt beloond. Met een kleurensysteem wordt het gedrag aangegeven. Als je de kleur groen hebt wordt dat gehonoreerd met extra privileges. Bijvoorbeeld het behalen van een vakdiploma. Als je de kleur rood krijgt bij fout gedrag dan wordt er straf gegeven. Bijvoorbeeld het hele weekend op cel blijven. Voor het werk wordt per uur een klein salaris uitgekeerd. Dit kan besteed worden aan de huur van een televisie of het kopen van artikelen in het winkeltje. Soms koken gevangenen samen. Met dit eigen geld kunnen ze eens wat anders eten dan de maaltijd van de instelling. Als er ’s morgens is gewerkt mag de gedetineerde ’s middags zijn tijd besteden aan sporten, studie, recreatie en ontspanning.’

Omgaan met ‘de jongens’
‘Door het bieden van structuur, werkervaring en de mogelijkheid om een opleiding te volgen wordt de re-integratie na detentie bevorderd. Ik merk dat vooral langgestraften er het beste van maken. Zij werken goed mee en vinden het fijn om een gesprek tijdens het werk te voeren. Ik luister naar hun verhalen en dat zorgt voor een prettige werksfeer. Omgaan met ‘de jongens’ maakt het werk interessant. Er wordt vaak gelachen en ik ben blij met mijn keuze. Zodra de coronamaatregelen het toestaan ga ik een opleiding volgen waarin pedagogiek, omgangskunde en ook zelfverdediging worden gedoceerd. Daar kijk ik naar uit.
In mijn vrije tijd merk ik dat ik weer meer zin heb om in eigen huis en tuin een klus aan te pakken. Het is nu hobby hè. En straks hopelijk weer mijn eigen voetbaltraining en langs de lijn staan bij wedstijden van Tim of met Lieke kijken bij het paardrijden.’

‘Ik wil iedereen voor wie ik heb mogen werken hartelijk bedanken. In en rondom Thesinge en Garmerwolde was het werken vaak anders dan elders. In het werkgebied dicht bij huis zat vaak ook nog een persoonlijke kant. Even kletsen over van alles en nog wat, dat was een fijne bijkomstigheid.’

Truus Top-Hettinga

De redactie van de G&T bedankt Jelle van der Veen montagetechniek voor de jarenlange steun als trouw adverteerder.